Acts 3

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Piotr zaś i Jan wstępowali do świątyni na godzinę modlitwy, o dziewiątej.

2A wnoszony był jakiś mężczyzna, chromy od łona swej matki, który był codziennie sadzany przy bramie świątyni zwanej Piękną, aby prosił wchodzących do świątyni o jałmużnę;

3ten zobaczył Piotra i Jana, gdy mieli wejść do świątyni, i zaczął prosić, aby otrzymać jałmużnę.

4Piotr zaś wpatrzył się w niego wraz z Janem i powiedział: Spójrz na nas.

5A on przyjrzał się im, oczekując, że coś od nich otrzyma.

6Piotr natomiast powiedział: Srebra i złota nie posiadam, lecz co mam, to ci daję: W imieniu Jezusa Chrystusa z Nazaretu, wstań i chodź!

7Następnie uchwycił go za prawą rękę i podniósł go; wtedy natychmiast wzmocniły się jego stopy i kostki,

8podskoczył, stanął i zaczął chodzić, i wszedł z nimi do świątyni, chodząc, skacząc i wielbiąc Boga.

9I cały lud zobaczył go, jak chodzi i wielbi Boga;

10rozpoznali go przy tym, że to on był tym, który dla jałmużny siadywał przy Bramie Pięknej świątyni; i ogarnęło ich zdumienie oraz zachwyt z powodu tego, co mu się przydarzyło.

11A gdy on trzymał się Piotra i Jana, zbiegł się do nich cały zdumiony lud, do portyku zwanego Salomonowym.

12Gdy Piotr to zobaczył, odezwał się do ludu: Mężowie Izraelici, dlaczego dziwicie się temu i dlaczego nam się tak przypatrujecie, jakbyśmy własną mocą lub pobożnością sprawili, że on chodzi?

13Bóg Abrahama i Bóg Izaaka, i Bóg Jakuba – Bóg naszych ojców, obdarzył chwałą Sługę swego, Jezusa, którego wy wydaliście i zaparliście się przed Piłatem, który uznał, że należało Go uwolnić;

14wy jednak zaparliście się Świętego i Sprawiedliwego i wyprosiliście sobie, aby wam ułaskawiono mordercę;

15zabiliście natomiast Sprawcę życia, którego Bóg wzbudził z martwych – czego my jesteśmy świadkami.

16Dzięki wierze w Jego imię wzmocniło Jego imię tego, którego widzicie i znacie, a wiara przez Niego [wzbudzona] dała mu to pełne zdrowie wobec was wszystkich.

17A teraz, bracia, wiem, że w nieświadomości to zrobiliście, podobnie jak wasi przełożeni;

18Bóg zaś wypełnił w ten sposób to, co [dokładnie] przepowiedział przez usta wszystkich proroków, że Jego Chrystus będzie cierpiał.

19Dlatego opamiętajcie się i nawróćcie, aby były zmazane wasze grzechy,

20aby przyszły sprzed oblicza Pana czasy wytchnienia i aby wam posłał wybranego już wcześniej Chrystusa Jezusa,

21którego niebo musi przyjąć aż do czasów odnowy wszystkiego, o czym Bóg mówił od wieku przez usta swoich świętych proroków.

22Mojżesz powiedział przecież: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, wasz Bóg, spośród waszych braci; Jego będziecie słuchać we wszystkim, co do was powie.

23I stanie się, że każda dusza, która by nie posłuchała tego proroka, zostanie usunięta z ludu.

24I wszyscy prorocy, którzy przemawiali kolejno począwszy od Samuela, zapowiadali te dni.

25Wy jesteście synami proroków i przymierza, które ustanowił Bóg względem waszych ojców, mówiąc do Abrahama: I w nasieniu twoim będą błogosławione wszystkie rody ziemi.

26Wam najpierw wzbudził Bóg swojego Sługę i posłał Go, aby wam błogosławił przez odwrócenie każdego z was od waszych niegodziwości.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →