Luke 2

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Właśnie w tych dniach wyszedł dekret od cesarza Augusta, aby spisać cały [zamieszkany] świat.

2Pierwszy ten spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii.

3Wszyscy zatem szli, by się spisać, każdy do swojego miasta.

4Poszedł też Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, dlatego że był z domu i z rodu Dawida,

5by poddać się spisowi wraz z poślubioną sobie Marią, która była w ciąży.

6Akurat gdy tam byli, wypełniły się dni jej rozwiązania.

7I urodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go [w pieluszki] i położyła Go w żłobie, ponieważ w izbie nie było dla nich miejsca.

8A byli w tej okolicy pasterze, którzy obozowali [w polu] i trzymali nocą straże przy swoim stadzie.

9I stanął nad nimi anioł Pana i oświeciła ich zewsząd chwała Pana, i ogarnął ich wielki strach.

10Lecz anioł przemówił do nich: Przestańcie się bać, bo oto ogłaszam wam wielką radość, która stanie się [udziałem] całego ludu,

11gdyż dziś urodził się wam Zbawca, którym jest Chrystus Pan, w mieście Dawida.

12A to będzie wam znakiem: Znajdziecie Niemowlę owinięte [w pieluszki] i położone w żłobie.

13I nagle zjawił się z aniołem tłum wojska niebieskiego, który wielbił Boga i powtarzał:

14Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli.

15A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze zaczęli mówić jeden do drugiego: Dostańmy się aż do Betlejem i zobaczmy to spełnione słowo, które Pan nam oznajmił.

16Poszli więc, śpiesząc się, i znaleźli Marię, Józefa oraz Niemowlę leżące w żłobie.

17Kiedy zaś zobaczyli, oznajmili [im] o słowie, które im zostało powiedziane o tym Dziecku.

18Wtedy wszyscy, którzy usłyszeli, zdziwili się tym, o czym im opowiedzieli pasterze.

19Maria zaś zachowywała wszystkie te słowa i kojarzyła je w swoim sercu.

20Potem pasterze wrócili, chwaląc i wielbiąc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli – tak, jak to im zostało powiedziane.

21A gdy się wypełniło osiem dni, aby je obrzezać, nadano Mu imię Jezus, jak zostało nazwane przez anioła, zanim poczęło się ono w łonie.

22A gdy, zgodnie z Prawem Mojżesza, wypełniły się dni ich oczyszczenia, przynieśli je do Jerozolimy, aby przedstawić je Panu –

23jak napisano w Prawie Pana: Każdy mężczyzna otwierający łono zwany będzie świętym dla Pana –

24i aby złożyć ofiarę według tego, co powiedziano w Prawie Pana: parę synogarlic lub dwa młode gołębie.

25A oto był w Jerozolimie człowiek imieniem Symeon. Człowiek ten był sprawiedliwy i oddany, oczekujący pociechy Izraela, a Duch Święty był na nim;

26i zostało mu powiedziane przez Ducha Świętego, że nie ujrzy śmierci, zanim nie zobaczy Chrystusa [posłanego] przez Pana.

27Przyszedł [on] w Duchu do świątyni i gdy rodzice wnosili Dziecko Jezus, by postąpić z Nim według zwyczaju Prawa,

28on wziął je w ramiona, błogosławił Boga i powiedział:

29Teraz, Władco, zwalniasz swego sługę, według swojego słowa, w pokoju,

30gdyż moje oczy zobaczyły Twoje zbawienie,

31które przygotowałeś wobec wszystkich ludów:

32światło dla objawienia narodom i chwałę Twojego ludu – Izraela.

33A Jego ojciec i matka dziwili się z powodu wypowiadanych o Nim [słów].

34Symeon zaś błogosławił ich i powiedział do Marii, Jego matki: Oto Ten został ustanowiony na upadek i powstanie wielu w Izraelu i jako znak, któremu sprzeciwiać się będą –

35i twoją własną duszę przeszyje miecz – po to, by zostały objawione zamysły wielu serc.

36Była też prorokini Anna, córka Fanuela, z plemienia Aszer; ta była bardzo posunięta w swoich dniach, a od swego dziewictwa żyła z mężem siedem lat.

37Była ona wdową do osiemdziesiątego czwartego roku życia, nie opuszczała świątyni, dniami i nocami posługując w postach i w modlitwach.

38W tej godzinie stanęła obok, zaczęła dziękować Bogu i mówić o Nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia Jerozolimy.

39A gdy wypełnili wszystko zgodnie z Prawem Pana, wrócili do Galilei, do swego miasta Nazaret.

40Dziecko zaś rosło i nabierało sił napełniane mądrością, a łaska Boża była na Nim.

41Jego rodzice zaś chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy.

42A gdy ukończył dwanaście lat i, zgodnie ze zwyczajem, udali się na Święto,

43to po zakończeniu dni [świątecznych], kiedy już wracali, chłopiec Jezus został w Jerozolimie; a Jego rodzice nie wiedzieli o tym.

44Sądząc jednak, że jest gdzieś w gromadzie [idących], uszli dzień drogi, po czym zaczęli Go szukać wśród krewnych i znajomych,

45a gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy i tam Go szukali.

46I dopiero po trzech dniach znaleźli Go w świątyni, siedzącego pośród nauczycieli, słuchającego ich i pytającego ich.

47Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni Jego rozumem i Jego odpowiedziami.

48Na Jego widok zdziwili się, a Jego matka powiedziała do Niego: Dziecko, dlaczego nam to zrobiłeś? Oto Twój ojciec i ja zmartwieni szukaliśmy Cię.

49I odpowiedział im: Dlaczego Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że w tym, co jest mego Ojca, Ja być muszę?

50Lecz oni nie zrozumieli tego słowa, które im powiedział.

51I poszedł z nimi i przyszedł do Nazaretu, i był im uległy. A Jego matka uważnie zachowywała wszystkie te słowa w swoim sercu.

52Jezus zaś czynił postępy w mądrości i dojrzewaniu oraz w łasce u Boga i u ludzi.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →