Mark 1

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

Jump to: Chapter 2 →

1Początek ewangelii o Jezusie Chrystusie, Synu Bożym.

2Jak napisano w [zwoju] proroka Izajasza: Oto posyłam mojego anioła przed Twoim obliczem, który Ci utoruje drogę;

3głos wołającego na pustkowiu: Przygotujcie drogę Pana; Jego ścieżki czyńcie prostymi;

4wystąpił na pustkowiu Jan Chrzciciel, głosząc chrzest opamiętania dla odpuszczenia grzechów.

5I zaczął do niego wychodzić cały okręg judzki oraz wszyscy jerozolimczycy, a wyznający swoje grzechy byli przez niego chrzczeni w rzece Jordan.

6Jan zaś ubrany był w sierść wielbłąda, skórzany pas miał na biodrach, a żywił się szarańczą oraz dzikim miodem.

7I ogłaszał, mówiąc: Idzie za mną mocniejszy niż ja, ktoś, przed kim pochylony nie jestem godny rozwiązać Mu rzemyka u sandałów.

8Ja ochrzciłem was w wodzie, On zaś ochrzci was w Duchu Świętym.

9I stało się w tych dniach, że z Nazaretu w Galilei przyszedł Jezus i został ochrzczony przez Jana w Jordanie.

10A w chwili, gdy wychodził z wody, zobaczył rozdarte niebiosa i Ducha, który jak gołębica zstępował do Niego.

11Z niebios rozległ się przy tym głos: Ty jesteś moim ukochanym Synem, w Tobie znalazłem upodobanie.

12Zaraz też Duch wyrzucił Go na pustkowie.

13I był na pustkowiu czterdzieści dni, poddawany próbie przez szatana. Przebywał tam wśród zwierząt, a aniołowie Mu usługiwali.

14Lecz po wydaniu Jana Jezus przyszedł do Galilei, zaczął głosić ewangelię Bożą

15i mówić: Wypełnił się czas i bliskie jest Królestwo Boże, opamiętujcie się i wierzcie ewangelii.

16A gdy przechodził brzegiem Morza Galilejskiego, zobaczył Szymona i Andrzeja, brata Szymona, jak co rusz rzucali w morze [sieć], gdyż byli rybakami.

17Jezus zwrócił się do nich: Chodźcie za Mną, a sprawię, że staniecie się rybakami ludzi.

18I zaraz pozostawili sieci i ruszyli za Nim.

19Gdy przeszedł nieco dalej, zobaczył Jakuba, syna Zebedeusza, oraz jego brata Jana, jak w łodzi naprawiali oni sieci.

20I natychmiast ich zawołał. Pozostawili więc swego ojca Zebedeusza wraz z zatrudnionymi w łodzi i poszli za Nim.

21I przybyli do Kafarnaum; i zaraz w szabat wszedł do synagogi i nauczał.

22I zdumiewano się Jego nauką, uczył ich bowiem jako mający władzę, a nie jak znawcy Prawa.

23A właśnie był w ich synagodze człowiek we [władaniu] ducha nieczystego – i wrzasnął:

24Co Tobie do nas, Jezusie z Nazaretu? Przyszedłeś nas zgubić? Znam Cię, kim jesteś: Świętym Bożym!

25Lecz Jezus skarcił go, mówiąc: Zamilcz i wyjdź z niego!

26Wtedy duch nieczysty szarpnął nim, zawołał donośnym głosem i wyszedł z niego.

27I wszyscy byli zdumieni, tak że zaczęli pytać jeden drugiego i mówić: Co to jest? Nowa nauka – z władzą! Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne!

28I zaraz rozniosła się wieść o Nim wszędzie, po całej okolicy Galilei.

29A zaraz po wyjściu z synagogi przyszli wraz z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja.

30Teściowa Szymona leżała zaś gorączkując. Zaraz też powiedziano Mu o niej.

31Wówczas podszedł, ujął ją za rękę i podniósł; wtedy odstąpiła ją gorączka, a [ona] zaczęła im usługiwać.

32Z nastaniem zaś wieczoru, kiedy zaszło słońce, przynosili do Niego wszystkich mających się źle oraz opętanych –

33i całe miasto było zgromadzone u drzwi.

34Wtedy uzdrowił wielu mających się źle z powodu różnych chorób i wyrzucił wiele demonów, lecz nie pozwalał demonom mówić, gdyż znały Go.

35A wczesnym rankiem, gdy wciąż było ciemno, wstał, wyszedł i udał się na pustynne miejsce, gdzie zaczął się modlić.

36Wypatrzył Go jednak Szymon i ci, którzy z nim byli.

37Znaleźli Go więc i mówią Mu: Wszyscy Cię szukają.

38A On im na to: Chodźmy do sąsiednich miasteczek, abym i tam głosił, bo po to wyszedłem.

39Chodził więc i głosił w ich synagogach po całej Galilei, i wyrzucał demony.

40I przychodzi do Niego trędowaty i prosi Go; pada na kolana i mówi Mu: Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić.

41Ze współczuciem więc wyciągnął swoją rękę, dotknął go i mówi mu: Chcę, bądź oczyszczony!

42I zaraz zszedł z niego trąd i został oczyszczony.

43I zaraz odprawił go surowo, nakazując –

44mówi mu: Uważaj, nikomu nic nie mów, ale idź, pokaż się kapłanowi i złóż za swoje oczyszczenie to, co polecił Mojżesz, na świadectwo dla nich.

45Ten jednak, gdy odszedł, zaczął szeroko głosić i rozpowiadać tę rzecz, tak że nie mógł On już jawnie wejść do miasta, ale przebywał na zewnątrz, na pustynnych miejscach – i zewsząd schodzili się do Niego.

Jump to: Chapter 2 →