bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Polish
/
Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)
/
Romans 11
Romans 11
Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 12 →
1
Pytam zatem: Czy Bóg odtrącił swój lud? W żadnym razie. Przecież i ja jestem Izraelitą, z nasienia Abrahama, z plemienia Beniamina.
2
Bóg nie odtrącił swojego ludu, który już uprzednio poznał. Albo czy nie wiecie, co Pismo mówi, przez Eliasza, jak skarży się Bogu na Izraela:
3
Panie, Twoich proroków pozabijali, Twoje ołtarze poburzyli, zostałem tylko ja sam – i mojej duszy szukają.
4
Co mu jednak mówi wyrocznia? Zostawiłem sobie siedem tysięcy mężczyzn, którzy nie zgięli kolana przed Baalem.
5
Tak i w teraźniejszym czasie pozostaje reszta zgodnie z wyborem łaski.
6
Jeśli zaś z łaski, to już nie z uczynków, bo inaczej łaska nie byłaby już łaską.
7
Cóż więc? Czego szuka Izrael, tego nie znalazł, jednak wybrani znaleźli; pozostali natomiast zostali dotknięci zatwardziałością,
8
jak napisano: Dał im Bóg ducha odrętwienia, oczy, by nie widzieli, i uszy, by nie słyszeli – aż do dnia dzisiejszego.
9
A Dawid mówi: Niech ich stół stanie się im sidłem i pułapką, potrzaskiem i ich odpłatą,
10
niech ich oczy zostaną dotknięte zaćmieniem, aby nie widzieli, a ich grzbiet zegnij na zawsze.
11
Pytam zatem: Czy potknęli się, aby upaść? W żadnym razie. W ich upadku jest zbawienie dla narodów, aby w nich wzbudzić zazdrość.
12
Jeśli zaś ich upadek [stał się] bogactwem świata, a ich porażka bogactwem narodów, to o ile bardziej ich pełnia?
13
Wam natomiast, z narodów, mówię: Na ile ja jestem apostołem narodów, doceniam moją posługę.
14
Może jakoś wzbudzę zazdrość u moich według ciała i zbawię niektórych z nich.
15
Bo jeśli ich odrzucenie jest pojednaniem świata, to czym przyjęcie, jeśli nie ożyciem z martwych?
16
Jeśli zaś zaczyn jest święty, to i ciasto; a jeśli korzeń jest święty, to i gałęzie.
17
Jeśli zaś niektóre z gałęzi zostały odłamane, a ty, będąc dziką oliwką, zostałeś między [pozostałe] wszczepiony i stałeś się uczestnikiem korzenia oraz tłuszczu drzewa oliwnego,
18
to nie wynoś się nad gałęzie; a jeśli się wynosisz – nie ty dźwigasz korzeń, ale korzeń ciebie.
19
Powiesz jednak: Odłamane zostały gałęzie, abym ja mógł być wszczepiony.
20
Słusznie! Zostały odłamane z powodu niewiary, ty zaś stoisz dzięki wierze. Nie myśl wyniośle, ale się bój.
21
Jeśli bowiem Bóg nie oszczędził gałęzi naturalnych, może nie oszczędzić i ciebie.
22
Zauważ więc dobrotliwość i surowość Boga, surowość dla tych, którzy upadli, a jednocześnie dobrotliwość Boga względem ciebie, jeśli pozostaniesz w tej dobrotliwości, w przeciwnym bowiem razie i ty będziesz odcięty.
23
Oni natomiast, jeśli nie będą trwali w niewierze, zostaną wszczepieni, gdyż Bóg ma moc wszczepić ich ponownie.
24
Bo jeśli ty, z natury przynależny do dzikiej oliwki, zostałeś odcięty i wbrew naturze wszczepiony w szlachetne drzewo oliwne, to tym bardziej ci z natury zostaną wszczepieni w swoją własną oliwkę.
25
Nie chcę bowiem, bracia, abyście byli nieświadomi tej tajemnicy – abyście nie byli zbyt wyniośle myślący o sobie – że zatwardziałość przyszła na część Izraela, dopóki nie wejdzie pełnia narodów –
26
i w ten sposób będzie zbawiony cały Izrael, jak napisano: Przyjdzie z Syjonu Wybawca, odwróci bezbożności od Jakuba.
27
I takie to będzie moje przymierze z nimi, kiedy usunę ich grzechy.
28
Co do ewangelii zatem są oni – ze względu na was – nieprzyjaciółmi, co do wybrania natomiast, są ukochani, ze względu na ojców.
29
Nieodwołalne są bowiem dary łaski i powołanie ze strony Boga.
30
Bo jak wy niegdyś byliście nieposłuszni Bogu, a teraz – z powodu ich nieposłuszeństwa – dostąpiliście miłosierdzia,
31
tak oni teraz są nieposłuszni – gdy wy dostępujecie miłosierdzia – aby też z kolei oni mogli dostąpić miłosierdzia.
32
Bóg bowiem wydał wszystkich na nieposłuszeństwo, aby móc się nad wszystkimi zmiłować.
33
O, głębio bogactwa, mądrości i poznania Boga! Jak niepojęte są Jego wyroki i niewyśledzone Jego drogi!
34
Bo kto poznał zamysł Pana? Lub kto stał się Jego doradcą?
35
Lub kto pierwszy dał Jemu, tak by miało mu być odpłacone?
36
Gdyż z Niego i przez Niego, i dla Niego [jest] wszystko; Jemu chwała na wieki. Amen.
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
Recommended Reading
Commentary
Romans Commentaries
→
Devotional
Romans Devotional Guide
→
Get This Bible
SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza) Study Bible
→