2 Timothy 2

Pashto Bible 1996 (Nangahari) - (د پښتو مقدس کتاب)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1نو اَئے زما زويه! ته په هغه فضل چه په مسيح عيسىٰ کښے دے، مظبُوط شه.

2اَؤ کُومے خبرے چه تا دَ ډيرو ګواهانو په وړاندے زما نه آؤريدلى دى هغه دَ داسے ديانتدارو سړو په حواله کړه څوک ئے چه نورو ته دَ ښودنے لائق وى.

3دَ مسيح عيسىٰ دَ يو ښۀ سپاهى په شان ما سره په سختو زغملو کښے شريک شه.

4يو سپاهى چه جنګ له ځى نو هغه دَ دُنيا په معاملو کښے ځان نۀ نښلوى دَ دے دَ پاره چه خپل افسر خوشحاله کړى.

5لوبغاړى هم تر څو چه په قانُونى طور لوبه ګټلے نۀ وى نو دَ ګټے سهره ورته نۀ شى به سر کيدے.

6کُوم دهقان چه محنت کوى نو دَ فصل وړُومبئ حِصه هغۀ ته ورکول په کار وى.

7څۀ چه زَۀ وايم په هغے باندے غور وکړه ځکه چه مالِک به تا ته دَ ټولو خبرو پوهه درکړى.

8عيسىٰ مسيح ياد ساته چه دَ مړو نه راژوندے شوے دے اَؤ دَ داؤد دَ نسل نه دے، يعنے زما دَ زيرى په مُطابق،

9دَ چا دَ پاره چه زَۀ دَ يو بد کار په شان سختئ زغمم تر دے چه قيد هم يم، خو دَ خُدائے کلام قيد نۀ دے.

10په دے وجه زَۀ دَ غوره شوو دَ خاطره دا هر څۀ په ځان تيروم دَ دے دَ پاره چه هغوئ هم دَ هغه خلاصُون چه دَ مسيح عيسىٰ په وسيله دے دَ آبدى جلال سره خاوندان شى.

11دا خبرے رښتيا دى چه : ”که مُونږ دَ هغۀ سره مړۀ شوُو نو دَ هغۀ سره ژوندى هم شوُو.

12که مُونږ سختئ وزغمُو نو دَ هغه سره به بادشاهى هم کوُو، که مُونږ هغه رد کړو نو هغه به مُونږ هم رد کړى.

13که مُونږ بے وفا شُو خو هغه به وفادار پاتے شى، ځکه چه هغه دَ خپل ذات نه خلاف هيڅ نۀ شى کولے.“

14دا خبرے هغوئ ته وريادے کړه اَؤ دَ مالِک په وړاندے پرے دا تاکيد وکړه چه لفظى تکرار دِ ونۀ کړى، ځکه چه دَ دے نه هيڅ نۀ جوړيږى بلکه آؤريدُونکى پرے ورانيږى.

15خپل ځان دَ خُدائے په وړاندے مقبُول اَؤ دَ يو داسے کار کُن په شان دَ پيش کولو کوشِش وکړه چه دَ خپل کار نه نۀ شرميږى، اَؤ څوک چه دَ حق کلام تعليم په صحيح طور ورکوى.

16اَؤ دَ فضُولو خبرو نه ځان ساته چه داسے سړے نور هم په بے دينئ کښے ترقى کوى.

17اَؤ دَ هغوئ خبرے لکه دَ شينى په شان ګزک زياتوى، اَؤ هُميناوس اَؤ فيلِتوس داسے خلق دى

18اَؤ چه هغوئ په دے وينا چه قيامت شوے دے دَ حق نه ګُمراه شوى دى اَؤ دَ بعضو خلقو ايمان خرابوى.

19خو بيا هم هغه بُنياد چه خُدائے ايښے دے، مظبُوط دے اَؤ په هغۀ دا ليکلى دى چه مالِک خپل خلق پيژنى، اَؤ څوک چه دَ مالِک نُوم آخلى، هغه دِ دَ شرارت نه ځان وساتى.

20په لوئے کور کښے نۀ يواځے دَ سرو سپينو لوښى وى بلکه دَ لرګى اَؤ خاورين لوښى هم وى، چه څۀ خاص اَؤ څۀ عام وى.

21پس هغه څوک چه دَ دے نه خپل ځان جُدا اَؤ پاک ساتى هغه به دَ خاص لوښى شى اَؤ مُقدس کيږى به اَؤ دَ مالِک دَ کار لائق اَؤ هر نيک کار ته به تيار ولاړ وى.

22دَ ځوانئ دَ خواهشاتو نه تيښته کوه، اَؤ څوک چه په پاک زړۀ دَ مالِک نه دُعا غواړى، دَ هغوئ سره دَ صداقت، ايمان اَؤ مينے اَؤ دَ صُلحے طلب ګار اوسه.

23خو دَ بے وقوفئ اَؤ ناپوهئ دَ بحثُونو نه ځان په ډډه ساته، ځکه چه تا ته معلُومه ده چه دَ دوئ نه جګړے جوړيږى.

24اَؤ دا مُناسب نۀ دى چه دَ مالِک خادم دِ جګړے کوى، بلکه هغه دِ دَ ټولو سره نرمى کوى اَؤ دَ تعليم ورکولو لائق اَؤ صبرناک دِ وى.

25اَؤ مُخالفت کوُونکى دِ په نرمئ سمولے کيدے شى، چه خُدائے هغوئ ته دَ توبے ويستو طاقت ورکړى اَؤ هغوئ حق وپيژنى.

26په دے وجه به پوه شى اَؤ دَ ابليس دَ دام نه بچ شى چه هغۀ دَ خپلے مرضئ دَ پُوره کولو دَ پاره نيولى دى.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →