Nahum 3

Sinhala Bile - Revised Old Version (SROV)

← Chapter 2 Jump to:

1ලේ වගුරුවන නුවරට දුක්වේ! ඒක මුළුල්ලම වංචාවෙන්ද බලාත්කාරයෙන්ද පිරී තිබේ; කොල්ලකෑම නොනවතියි.

2කස ශබ්දයත් චක්‍ර කරකැවෙන ශබ්දයත් ඇත්තේය; අශ්වයෝ වේගයෙන් දුවති, රථද පැනයති;

3අසරුවෝ නගිති, කඩුව දිලිහෙන්නේය, හෙල්ලයද බැබළෙන්නේය; සමූහයක් මැරුම්කන්නේය, මළකඳන් ගොඩගැසී තිබේ. මළකඳන් නිමක් නැත; ඔවුන්ගේ මළකඳන්වල හැපී ඔව්හු පැකිලෙති.

4මෙසේ වෙන්නේ මන්ත්‍රකාරීවූ ඉතා ශෝභමාන වේශ්‍යාවීගේ වේශ්‍යාකම් රාශිය නිසාය; ඇගේ වේශ්‍යාකම්වලින් ඈ ජාතීන්ද ඇගේ මන්ත්‍රවලින් පවුල්ද විකුණන්නීය.

5බලව, මම ඔබට විරුද්ධයයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක; මම ඔබේ කඩ ඔබේ මුහුණ පිට හෙළා, ජාතීන්ට ඔබේ නග්නකමද රාජ්‍යවලට ඔබේ ලජ්ජාවද පෙන්වන්නෙමි.

6පිළිකුල් දේවල් ඔබ පිට හෙළා, ඔබට අගෞරව කර, ඔබ කෝලමක් කරන්නෙමි.

7ඔබව දකින සියල්ලෝද ඔබ වෙතින් පලාගොස් කථාකොට: නිනිවය නාස්තිවිය, ඈට අනුකම්පාව පෙන්වන්නේ කවුද? සනසන්නන් මම කොතනින් ඔබට සොයාදෙන්නෙම්දැයි කියන්නෝය.

8ඔබ නෝ-ආමොන්ට වඩා හොඳද? ඈ ගංගා අතරේ පිහිටා, ඈ වටකරින් ජල ඇතුව තිබුණාය; ඇගේ අගළ මුහුද විය, ඇගේ ප්‍රාකාරය මුහුදේ පිහිටුවා තිබුණේය.

9කූෂ් සහ මිසරය ඇගේ බලයය, නිමක්ද නැත; පූට් සහ ලූබ්වරු ඔබේ උපකාරකාරයෝ වූවෝය.

10නුමුත් ඈ පවා අසුවී වහල්කමට ගියාය. ඇගේ දරුවෝද සියලු වීථි සන්ධිවල බිමගසා මරනු ලැබුවෝය. ඇගේ නම්බුකාරයන් ගැන පසඇට දැමුවෝය, ඇගේ සියලු උත්තමයෝ දම්වැල්වලින් බඳිනු ලැබුවෝය.

11ඔබත් මත්වී සැඟවෙන්නෙහිය; ඔබත් සතුරාගෙන් ගැළවෙන්ට රක්ෂස්ථානයක් සොයන්නෙහිය.

12ඔබේ සියලු බලකොටු ප්‍රථම ඵල ඇති අත්තික්කා ගස් වාගේය. ඒවා සෙලවුවොත් කන්නාගේ කටට වැටෙනවා ඇත.

13ඔබ තුළ සිටින ඔබේ සෙනඟ ගැහැනුය; ඔබේ දේශයේ දොරවල් ඔබේ සතුරන්ට සම්පූර්ණයෙන් ඇරලා තිබේ. ඔබේ අගුල් ගින්නෙන් දාලාගියේය.

14වටලෑම නිසා වතුර ඇද තබාගන්න, ඔබේ බලකොටු සවිකරන්න. මැටි පිටට පැමිණ, බදාම පාගා, ගඩොල් වැඩ සවිකරන්න.

15එහි ගින්න ඔබ දවාදමන්නේය; කඩුවද ඔබව සිඳදමන්නේය, කෙඳි-පළඟැටියන් වාගේ එය ඔබ කාදමන්නේය. කෙඳි-පළඟැටියන් මෙන් වැඩිවෙන්න, පළඟැටියන් මෙන් වැඩිවෙන්න.

16ඔබ ඔබේ වෙළඳුන් අහසේ තාරකාවලට වඩා වැඩිකරගත්තෙහිය. කෙඳි-පළඟැටියෝ පැතිර ඉගිලීගියෝය.

17ඔබේ උත්තමයෝ පළඟැටියන් මෙන්ය, ඔබේ සේනාපතියෝ පළඟැටි රාශියක් මෙන්ය, උන් ශීතල දවසේදී තාප්පවල රැස්වී ඉඳ, ඉර පායන කල පලායති, උන් ඉන්න ඉඩමද කිසිවෙක් දන්නේ නැත.

18අෂූර් රජ්ජුරුවෙනි, ඔබේ එඬේරු නිදාහිඳිති. ඔබේ උත්තමයෝ සැතපෙති. ඔබේ සෙනඟ කඳුවල විසිරී ගියෝය, ඔවුන් එකතුකරන්ට කිසිවෙක්ද නැත.

19ඔබේ තුවාලයට සහනයක් නැත; ඔබට වැදුණු පහර තදය. ඔබේ ප්‍රවෘත්තිය අසන සියල්ලෝ ඔබට විරුද්ධව අත්පොළසන්දෙති; මක්නිසාද ඔබේ දුෂ්ටකම නිතරම නොපැමුණුණේ කා පිටටද?

← Chapter 2 Jump to: