Acts 22

Seraiki

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1”بِھراؤ تے بزُرگو، ہُنڑ میڈے گالھیں سُنڑو جیہڑیاں مَیں آپنڑے دفاع ءچ اکھیندا ہاں۔“

2جِیں ویلے لوکاں اُونکُوں عبرانی بُولیندے سُنڑیا تاں بِیا وی چُپ تھی گئے۔ وَل اُوں آکھیا،

3”مَیں یہُودی ہاں تے کلکیہ دے شہر تَرسُس ءچ پیدا تھیّا، پر میڈی تربیت اِیں شہر ءچ گملی ایل دے پیراں ءچ تھئی۔ مَیں پِیُو ڈاڈا دی شریعت اُتے پابندی نال عمل کرݨ دی تعلیم گِھدی۔ مَیں خُدا کیتے ایجھا جوشیلا ہم جِینویں اَج تُساں ہیوے۔

4مَیں مسیح دی راہ اُتے چلنڑ آلیاں کُوں ستایا، ایہ تئیں جو قتل وی کیتا۔ مَیں مرداں تے عورتاں ڈوہائیں کُوں بَدھ بَدھ تے قید خانہ ءچ سٹوا ڈِتا۔

5کاہِن ِ اعظم تے سارے بزُرگ میڈے گواہ ہِن جو بِھرانواں کیتے مَیں اُنہاں کنُوں خط گِھدے تے دمشق دو روانہ تھیّا جو اِیں راہ اُتے ٹُرݨ آلے جِتّی اُتھاں ہووݨ، اُنہاں کُوں وی بَدھ تے یروشلیم گِھن آواں تے سزا ڈیواں۔

6مَیں جِیں ویلے سفر کریندا کریندا دمشق دے نیڑے پُجیا تاں ڈوپہر ویلے اسمان کنُوں ہِک تیز روشنی آئی تے میڈے چودھارُوں چمکنڑ لگ پئی۔

7مَیں زمین اُتے ڈھے پِیا تے ہِک اواز سُنڑی جیہڑی میکُوں آدھی پئی ہئی، ’ساؤل! ساؤل! تُوں میکُوں کیوں سَتیندیں؟‘

8مَیں پُچھیا، ’اے خُداوند! تُساں کوݨ ہیوے؟‘ اُوں آکھیا، ’مَیں یسُوع ناصری ہاں جِینکُوں تُوں سَتیندیں۔‘

9جیہڑے میڈے نال ہَن اُنہاں روشنی تاں ڈِٹھی پر میڈے نال گالھیں کرݨ آلی اواز نہ سُنڑی۔

10مَیں پُچھیا، ’اے خُداوند! مَیں کیا کراں؟‘ خُداوند میکُوں آکھیا، ’اُٹھی دمشق وَنج، اُتھاں تیکُوں او سارا کُجھ جیہڑا تیڈے کرݨ کیتے مقرر تھیّا ہے ڈسا ڈِتا ویسی۔‘

11اُوں نُور دے جلال دی وجہ کنُوں میکُوں کُجھ ڈِکھالی نہ ڈِتا، اِیں واسطے میڈے ساتھی میڈا ہتھ پکڑ تے میکُوں دمشق گِھن گئے۔

12اُتھاں حننیاہ ناں دا ہِک بندہ جیہڑا شریعت دا سخت پابند تے اُتھوں دے یہُودیاں ءچ بہُوں نیک ناں ہا،

13میڈے کولھ آ تے آکھنڑ لگا، ’بِھرا ساؤل! وَل سُجاکھا تھی وَنج۔‘ مَیں اُونہی ویلے سُجاکھا تھی گِیا تے اُونکُوں ڈیکھنڑ لگا۔

14وَل اُوں آکھیا جو ’ساڈے پِیُو ڈاڈا دے خُدا تیکُوں چُنڑ گِھدے تاں جو تُوں اُوندی مرضی کُوں جانڑیں تے اُوں راستباز کُوں ڈیکھیں تے اُوندے مُنہ دے گالھیں سُنڑیں۔

15کیوں جو تُوں سارے لوکاں دے سامنڑے اُنہاں گالھیں دی جیہڑیاں تَیں سُنڑیاں تے ڈِٹھیاں ہِن، گواہی ڈیسیں۔

16ہُنڑ کیجھی دیر؟ اُٹھی بپتسمہ گِھن، تے اُوندا ناں گِھن تے آپنڑے گُناہ دھو گِھن۔‘

17جِیں ویلے مَیں یروشلیم وَل آیا تے ہیکل ءچ دُعا کریندا پِیا ہم تاں مَیں بے خود تھی گِیا۔

18مَیں خُداوند کُوں ڈِٹھا تے ایہ آدھے سُنڑیا جو ’جلدی کر تے فوراً یروشلیم ءچوں نِکل وَنج کیوں جو او میڈے بارے ءچ تیڈی گواہی قبول نہ کریسن۔‘

19مَیں جواب ڈِتا، ’اے خُداوند! ایہ لوک جانڑدے ہِن جو مَیں ہر ہِک عبادت خانہ ءچ ویندا ہم تے کِینویں تیڈے مننڑ آلیاں کُوں قید کرویندا تے کُٹویندا ہم۔

20تے جِیں ویلے تیڈے شہید ستِفُنس دا خون وہایا ویندا پِیا ہا تاں مَیں وی اُتھائیں موجود ہم تے اُوندے قتل اُتے راضی تے اُونکُوں قتل کرݨ آلیاں دے کپڑیاں دی حفاظت کریندا پِیا ہم۔‘

21خُداوند میکُوں آکھیا، ’وَنج مَیں تیکُوں غیر قوماں دے کولھ بہُوں دُور بھجیساں‘۔“

22بِھیڑ اِیں گالھ تئیں تاں پولُس دی سُنڑدی ریہی۔ وَل اُچی اواز نال آکھنڑ پے گئی جو ایجھے بندے کُوں زمین تُوں ختم کر ڈے۔ او زندہ راہنڑ دے لائق نئیں۔

23جِیں ویلے او چیخدے تے آپنڑے کپڑے سٹیندے تے دھُوڑ اُڈیندے ہَن،

24تاں پلٹن دے سپہ سالار پولُس کُوں قلعہ دے اندر گِھن ونجنڑ دا حُکم ڈِتا تے آکھیا جو ”اُونکُوں کوڑے مارو تے اُوندا بیان گِھنو تاں جو میکُوں پتہ لگے جو ایہ لوک اُوندے اُتے کیوں اِینویں چیخدے پئے ہِن۔“

25جِیں ویلے او کوڑے لاوݨ کیتے پولُس کُوں بدھنڑ لگے تاں اُوں، اُوں رومی افسر کُوں جیہڑا نال ای کھڑا ہا آکھیا، ”کیا ہِک رومی شہری کُوں اُوندا جُرم ثابت کیتے بغیر کوڑیاں نال مارݨ جائز ہے؟“

26صوبہ دار ایہ سُنڑیا تاں او پلٹن دے سپہ سالار دے کولھ گِیا تے اُنہاں کُوں خبر ڈے تے آکھیا، ”تُساں کیا کریندے ہیوے؟ ایہ بندہ تاں رومی ہے۔“

27پلٹن دے سپہ سالار پولُس دے کولھ آ تے پُچھیا، ”میکُوں ڈسا، کیا تُوں رومی ہیں؟“ اُوں آکھیا، ”ہاں۔“

28پلٹن دے سپہ سالار آکھیا، ”مَیں تاں ہِک بہُوں وڈی رقم ڈے تے رومی شہریت گِھدی ہئی۔“ پولُس آکھیا، ”مَیں تاں جماندرُو رومی ہاں ۔“

29جیہڑے سپاہی اُوندا بیان گِھننڑ آلے ہَن، او فوراً پِچھاں ہٹ گئے تے پلٹن دا سپہ سالار وی ایہ جاݨ تے گھبرا گِیا جو جِینکُوں مَیں بدھیا ہویا ہے او رومی ہے۔

30ڈُوجھے ڈینہہ پلٹن دے سپہ سالار پولُس کُوں کھول ڈِتا تے ایہ حقیقت جانڑن کیتے جو یہُودی اُوندے اُتے کیوں اِلزام لیندے ہِن، سردار کاہِناں تے یہُودیاں دی صدر ِ عدالت کُوں جمع تھیوݨ دا حُکم ڈِتا۔ وَل پولُس کُوں تلے گِھن وَنج تے سامنڑے کھڑا کر ڈِتا۔

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →