Luke 15

Seraiki

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1سارے محصُول گِھننڑ آلے تے گُنہگار یسُوع دے کولھ آندے ہَن تاں جو اُوندے گالھیں سُنڑݨ۔

2تے فریسی تے شریعت دے عالم شکایت کر تے آدھے ہَن جو ”ایہ بندہ گُنہگاراں کُوں مِلدے تے اُنہاں دے نال کھانڑا کھاندے۔“

3یسُوع اُنہاں کُوں ایہ مثال سُنڑائی:

4”جے تُہاڈے ءچوں کہیں بندے دیاں سو بھیڈاں ہووݨ تے اُنہاں ءچوں ہِک گُم تھی ونجے تاں کیا او باقی ودھانوے بھیڈاں کُوں بیابان ءچ چھوڑ تے اُوں گُم تھئی کُوں اُوں ویلے تئیں گولھیندا نہ راہسی جئیں تئیں مِل نہ ونجے؟

5وَل جیہڑے ویلے مِل ویندی ہے تاں او خوشی کنُوں اُونکُوں آپنڑے مونڈھیاں اُتے چا گِھندے۔

6تے گھر آ تے آپنڑے دوستاں تے ہمسایاں کُوں سڈیندے تے آدھے، ’میڈے نال خوشی مناؤ کیوں جو میڈی گُم تھئی ہوئی بھیڈ مِل گئی ہے۔‘

7مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو اِینویں ای ودھانوے (99) راستبازاں دی نسبت جِنہاں کُوں توبہ کرݨ دی ضرورت کائنی، ہِک توبہ کرݨ آلے گُنہگار دی وجہ کنُوں اسمان اُتے زیادہ خوشی کیتی ویسی۔

8یا جے کہیں عورت دے کولھ چاندی دے ڈاہ سِکے ہووݨ تے ہِک گُم تھی ونجے تاں کیا او چراغ بال تے گھر ءچ جھاڑُو نہ ڈیسی تے جئیں تئیں مِل نہ ونجے کوشش نال گولھیندی نہ راہسی؟

9جِیں ویلے گولھ گِھنسی تاں آپنڑیاں سہیلیاں تے ہمسایاں کُوں سڈ تے ایہ نہ اکھیسی جو ’میڈے نال خوشی مناؤ کیوں جو میڈا گُم تھیّا ہویا سِکہ مِل گِیا ہے۔‘

10مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو اِینویں ای ہِک گُنہگار دے توبہ کرݨ نال خُدا دے فرشتیاں دے سامنڑے خوشی منائی ویندی ہے۔“

11وَل اُوں آکھیا جو ”کہیں بندے دے ڈُو پوتر ہَن۔

12اُنہاں ءچوں چھوٹے پوتر پِیُو کُوں آکھیا، ’ابّا! جائیداد ءچوں جیہڑا میڈا حصہ بنڑدے میکُوں ڈے چا۔‘ اُوں جائیداد اُنہاں ڈوہائیں ءچ وَنڈ ڈِتی۔

13بہُوں ڈینہہ نہ لنگھے جو چھوٹے پوتر آپنڑا سارا مال جمع کیتا تے دُور دراز مُلک کُوں روانہ تھی گِیا تے اُتھاں ساری دولت عیش و عشرت ءچ اُڈا ڈِتی۔

14جِیں ویلے سبھ کُجھ خرچ کر گِھدا تاں اُوں مُلک ءچ سخت کال پے گِیا تے او مُتھاج تھیوݨ لگا۔

15وَل اُوں مُلک دے ہِک بندے کولھ کم گولھنڑ کیتے گِیا۔ اُوں اُونکُوں آپنڑے کھیتاں ءچ سُؤر چراوݨ بھیجیا۔

16او اُنہاں پھلیاں نال جیہڑیاں سُؤر کھاندے ہَن، آپنڑا پیٹ بھرݨ چاہندا ہا پر کوئی اُونکُوں نہ ڈیندا ہا۔

17وَل اُوں ہوش ءچ آ تے آکھیا، ’میڈے پِیُو دے مزدُوراں کُوں ضرورت کنُوں وی زیادہ روٹی مِلدی ہے تے مَیں اِتھاں بُکھا مردا پِیا ہاں!

18مَیں اُٹھی تے آپنڑے پِیُو کولھ ویساں تے اُونکُوں اکھیساں، ”ابّا! مَیں اسمان دے خلاف تے تیڈے خلاف گُناہ کیتے۔

19ہُنڑ اِیں لائق نئیں ریہا جو وَل تیڈا پوتر اکھواواں۔ میکُوں آپنڑے مزدُوراں نال رکھ گِھن“۔‘

20بس او اُٹھی تے آپنڑے پِیُو دو ٹُر پِیا۔ او اجنڑ بہُوں دُور ای ہا جو اُونکُوں ڈیکھ تے اُوندے پِیُو کُوں اُوندے اُتے ترس آیا تے دِرک تے اُونکُوں ہاں نال لایا تے چُمیا۔

21پوتر آکھیا، ’ابّا! مَیں اسمان دے خلاف تے تیڈے خلاف گُناہ کیتے۔ ہُنڑ اِیں لائق نئیں ریہا جو وَل تیڈا پوتر اکھواواں۔‘

22پر پِیُو آپنڑے نوکراں کُوں آکھیا، ’چنگی کنُوں چنگی پُشاک کڈھ تے اُونکُوں پواؤ تے اُوندے ہتھ ءچ مُندری تے پیراں ءچ جُتی پواؤ۔

23تے موٹا تازہ گابا گِھن تے ذبح کرو تاں جو اساں کھا تے خوشی مناؤں۔

24کیوں جو میڈا ایہ پوتر مر گِیا ہا، ہُنڑ زندہ تھئے، گُم تھی گِیا ہا، ہُنڑ مِلیا ہے۔‘ بس او خوشی مناوݨ لگے۔

25پر اُوندا وڈا پوتر کھیت ءچ ہا۔ جِیں ویلے او گھر دے نیڑے پُجیا تاں اُوں گاوݨ وجاوݨ تے نچنڑ دی اواز سُنڑی،

26تے ہِک نوکر کُوں سڈ تے پُچھنڑ لگا جو ’ایہ کیا تھیندا پے؟‘

27اُوں اُونکُوں آکھیا، ’تیڈا بِھرا وَل آئے تے تیڈے پِیُو موٹا تازہ گابا ذبح کروایا ہے کیوں جو او اُوندے کولھ سلامت وَل آئے۔‘

28او کوڑیج گِیا تے اندر آوݨ نہ چاہندا ہا، پر اُوندا پِیُو باہر آ تے اُونکُوں مناوݨ لگا۔

29اُوں آپنڑے پِیُو کُوں جواب ءچ آکھیا، ’ڈیکھ، مَیں اِتنے سالہاں کنُوں تیڈی خدمت کریندا ہاں تے کڈھائیں تیڈی نافرمانی نئیں کیتی۔ پر تُوں میکُوں کڈھائیں بکری دا ہِک لیلا وی نئیں ڈِتا جو آپنڑے دوستاں نال خوشی منیندا۔

30پر جِیں ویلے تیڈا ایہ پوتر سارا مال طوائفاں ءچ اُڈا تے آیا تاں تُوں اُوندے کیتے موٹا تازہ گابا ذبح کروا یا۔‘

31اُوں اُونکُوں آکھیا، ’پوتر! تُوں تاں ہمیشاں میڈے کولھ ہیں تے جیہڑا کُجھ میڈا ہے او تیڈا ای ہے۔

32پر خوشی مناوݨ تے شادمان تھیوݨ لازم ہا کیوں جو تیڈا ایہ بِھرا مر گِیا ہا، ہُنڑ زندہ تھئے، گُم تھی گِیا ہا، ہُنڑ مِل گئے‘۔“

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →