Luke 4

Seraiki

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1وَل یسُوع رُوح القُدس کنُوں بھریج تے یردن کنُوں وَل آیا تے رُوح دی ہدایت نال چالیہہ ڈینہہ تئیں بیابان ءچ پِھردا ریہا،

2تے ابلیس اُونکُوں ازمیندا ریہا۔ اُنہاں ڈینہاں ءچ اُوں کُجھ نہ کھادا تے جِیں ویلے او ڈینہہ پُورے تھی گئے تاں اُونکُوں بُکھ لگی۔

3ابلیس اُونکُوں آکھیا جو ”جے تُوں خُدا دا پوتر ہیں تاں اِیں پتھر کُوں آکھ جو روٹی بنڑ ونجے۔“

4یسُوع اُونکُوں جواب ڈِتا، ”لِکھیا ہے جو اِنسان صرف روٹی نال ای زندہ نہ راہسی ۔“

5وَل ابلیس اُونکُوں اُچی جاہ تے گِھن گِیا تے ہِک گھڑی ءچ دُنیا دیاں ساریاں بادشاہیاں ڈِکھائیاں،

6تے اُونکُوں آکھیا، ”مَیں ایہ سارا اِختیار تے اُنہاں دی شان و شوکت تیکُوں ڈے ڈیساں کیوں جو ایہ میڈے سپُرد ہے تے جِینکُوں چاہنداں ہاں ڈیندا ہاں۔

7بس جے تُوں میڈے اگُوں سجدہ کریں تاں ایہ سبھ کُجھ تیڈا ہوسی۔“

8یسُوع جواب ءچ اُونکُوں آکھیا، ”لِکھیا ہے جو تُوں رب آپنڑے خُدا کُوں سجدہ کر، تے صرف اُوندی ای عبادت کر ۔“

9آخر ءچ ابلیس اُونکُوں یروشلیم ءچ گِھن گِیا تے ہیکل دے منارے اُتے کھڑا کر تے اُونکُوں آکھیا، ”جے تُوں خُدا دا پوتر ہیں تاں آپنڑے آپ کُوں تلے سَٹ ڈے۔

10کیوں جو لِکھیا ہے جو ’او تیڈے کیتے آپنڑے فرشتیاں کُوں حُکم ڈیسی جو تیڈی حفاظت کرݨ۔‘

11تے ایہ وی جو ’او تیکُوں آپنڑے ہتھاں اُتے چا گِھنسن اِینویں نہ تھیوے جو تیڈے پیراں کُوں پتھر نال دھک لگے ‘۔“

12یسُوع جواب ءچ اُونکُوں آکھیا، ”فرمایا گِیا ہے جو تُوں رب آپنڑے خُدا دی ازمائش نہ کر ۔“

13جِیں ویلے ابلیس ساریاں ازمائشاں کر گِھدیاں تاں کُجھ عرصہ کیتے اُونکُوں چھوڑ ڈِتا۔

14وَل یسُوع رُوح القُدس دی قوت نال بھریج تے گلیل ءچ واپس آیا تے چودھارُوں اُوندی مشہوری تھی گئی۔

15او اُنہاں دے عبادت خانیاں ءچ تعلیم ڈیندا ریہا، تے سبھ اُوندی تعریف کریندے ہَن۔

16وَل یسُوع ناصرت ءچ آیا جِتھاں او پلیا ہا تے آپنڑے دستور دے مطابق سبت دے ڈینہہ عبادت خانہ ءچ گِیا تے تلاوت کرݨ کیتے کھڑا تھیّا۔

17یسعیاہ نبی دا صحیفہ اُونکُوں ڈِتا گِیا تے اُوں اُونکُوں کھول تے اُوں جاہ تُوں تلاوت کیتی جِتھاں ایہ لِکھیا ہا جو

18”رب دا رُوح میڈے اُتے ہے کیوں جو اُوں میکُوں مسح کیتے تاں جو مَیں غریباں کُوں خوشخبری سُنڑاواں۔ اُوں میکُوں بھیجیا ہے جو قیدیاں کُوں رہائی تے اندھیاں کُوں اکھیں ڈیوݨ دا اعلان کراں کُچلے ہوئیاں کُوں آزاد کراں

19تے رب دے فضل دے ویلے دا اعلان کراں ۔“

20وَل اُوں صحیفہ بند کر تے خادم کُوں ڈے ڈِتا تے بہہ گِیا۔ تے جِتّی عبادت خانہ ءچ موجود ہَن، سبھ دے اکھیں اُوندے اُتے لگیاں ہَن۔

21او اُنہاں کُوں آکھنڑ لگا جو ”اَج ایہ نوِشتہ تُہاڈے سامنڑے پُورا تھیّا۔“

22سبھ اُوندی تعریف کیتی تے اُنہاں فضل نال بھرے گالھیں اُتے حیران تھئے جیہڑیاں اُوندے مُنہ ءچوں نِکلدیاں ہَن تے آکھنڑ لگے، ”کیا ایہ یُوسف دا پوتر نئیں؟“

23یسُوع اُنہاں کُوں آکھیا، ”بے شک تُساں ایہ کہاوت میڈے اُتے اکھیسو جو ’حکیم! آپنڑے آپ کُوں تاں چنگا کر۔‘ تے ایہ وی اکھیسو، ’جیہڑے گالھیں اساں کفرنحُوم ءچ تھیندیاں سُنڑیاں ہَن، آپنڑے وطن ءچ وی کر‘۔“

24پر اُوں آکھیا، ”مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو کوئی نبی آپنڑے وطن ءچ مقبول نئیں تھیندا۔

25تے مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو ایلیّاہ نبی دے زمانے ءچ جِیں ویلے ساڈھے ترے سال تئیں بارش نہ تھئی، ایہ تئیں جو سارے مُلک ءچ سخت کال پے گِیا، اُوں ویلے اِسرائیل ءچ بہُوں ساریاں بیوہ ہَن۔

26پر ایلیّاہ اُنہاں ءچوں کہیں دے کولھ نہ بھیجیا گِیا بلکہ مُلک ِ صیدا علاقے دے شہر صارپت ءچ ہِک بیوہ دے کولھ۔

27تے الِیشع نبی دے زمانے ءچ اِسرائیل ءچ بہُوں سارے کوڑھی ہَن پر اُنہاں ءچوں کوئی پاک صاف نہ کیتا گِیا پر صرف نعمان جیہڑا شام مُلک دا ہا۔“

28جِتّی عبادت خانہ ءچ ہَن، اِنہاں گالھیں کُوں سُنڑدے ای قہر نال بھریج گئے۔

29اُوں اُٹھی تے یسُوع کُوں شہر ءچوں باہر کڈھ ڈِتا تے اُوں پہاڑ دی چوٹی اُتے گِھن گئے جیندے اُتے اُنہاں دا شہر آباد ہا تاں جو اُونکُوں اُتھوں کنُوں سر دے بھار سَٹ ڈیوݨ۔

30پر او اُنہاں ءچوں نِکل تے چلیا گِیا۔

31وَل یسُوع گلیل دے شہر کفرنحُوم کُوں گِیا تے سبت دے ڈینہہ اُنہاں کُوں تعلیم ڈیندا پِیا ہا۔

32تے لوک اُوندی تعلیم سُنڑ تے حیران ہَن کیوں جو او اِختیار نال کلام کریندا ہا۔

33عبادت خانہ ءچ ہِک بندہ ہا جیندے ءچ بدرُوح ہئی۔ او بہُوں اُچی اواز ءچ چیخنڑ پے گِیا جو

34”یسُوع ناصری! ساکُوں تیڈے نال کیا کم؟ کیا تُوں ساکُوں ہلاک کرݨ آئیں؟ مَیں جانڑدا ہاں جو تُوں کوݨ ہیں۔ تُوں خُدا دا قدُّوس ہیں۔“

35یسُوع اُونکُوں دَڑکا ڈے تے آکھیا، ”چُپ رہ تے اِیں بندے ءچوں نِکل وَنج۔“ بس او بدرُوح اُوں بندے کُوں اُنہاں دے سامنڑے زمین اُتے زور نال تلے سٹیا تے اُونکُوں تکلیف ڈِتے بغیر اُوندے ءچوں نِکل گئی۔

36سارے لوک حیران تھئے تے ہِک ڈُوجھے کُوں آکھنڑ لگے ”ایہ کیجھا کلام ہے؟ او اِختیار تے قُدرت نال بدرُوحاں کُوں حُکم ڈیندے تے او نِکل ویندیاں ہِن۔“

37تے آسُوں پاسُوں دے ہر علاقے ءچ یسُوع دی مشہوری تھی گئی۔

38وَل یسُوع عبادت خانہ کنُوں نِکل تے شمعون دے گھر گِیا۔ شمعون دی سس کُوں سخت بُخار ہا، تے اُنہاں یسُوع تُوں اُوندے کیتے درخاست کیتی۔

39یسُوع اُوندے سرہانڑے کھڑ تے بُخار کُوں دَڑکا ڈِتا تاں او لہہ گِیا تے او فوراً اُٹھی تے اُوندی خدمت کرݨ لگ پئی۔

40سِجھ لہندے ای لوک آپنڑے گھراں ءچوں طرحاں طرحاں دے بیماراں کُوں یسُوع دے کولھ گِھن آئے تے اُوں ہر ہِک اُتے ہتھ رکھیا تے اُنہاں کُوں شِفا ڈِتی۔

41تے بہُوں ساریاں ءچوں بدرُوحاں ایہ آدھیاں ہوئیاں نِکل گئیاں جو تُوں خُدا دا پوتر ہیں۔ پر او اُنہاں کُوں دَڑکدا تے بولنڑ نہ ڈیندا ہا کیوں جو او جانڑدیاں ہَن جو ایہ المسیح ہے۔

42جِیں ویلے سویل تھئی تاں یسُوع نِکل تے ہِک ویران جاہ دو گِیا تے بِھیڑ اُونکُوں گولھیندی ہوئی آئی تے اُونکُوں روکنڑ لگی جو ”ساڈے کولُھوں نہ وَنج۔“

43پر اُوں اُنہاں کُوں آکھیا، ”میڈے کیتے لازم ہے جو ڈُوجھے شہراں ءچ وی خُدا دی بادشاہی دی خوشخبری سُنڑاواں کیوں جو مَیں اِیں واسطے ای بھیجیا گِیا ہاں۔“

44تے او گلیل دے عبادت خانیاں ءچ تبلیغ کریندا ریہا۔

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →