Matthew 12 — Seraiki

4او کِینویں خُدا دے گھر ءچ گِیا تے نذر دیاں روٹیاں کھادیاں تے آپنڑے ساتھیاں کُوں وی کھاوݨ کیتے ڈِتیاں، بھانویں ایجھیاں روٹیاں کھاوݨ صرف کاہِناں کُوں جائز ہا؟

5یا کیا تُساں توریت ءچ ایہ نئیں پڑھیا جو کاہِن سبت دے ڈینہہ ہیکل ءچ سبت دی بے حُرمتی کرݨ دے باوجود وی بے قصُور راہندن ؟

6مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو اِتھاں او ہے جیہڑا ہیکل کنُوں وی وڈا ہے۔

7پر جے تُساں اِیں نوِشتہ دا مطلب جانڑدے جو ’مَیں قُربانی نئیں بلکہ رحم پسند کریندا ہاں ،‘ تاں بے قصُوراں کُوں قصُوروار نہ آدھے۔

8کیوں جو اِبنِ آدم سبت دا مالک ہے۔“

9تے او اُتھوں کنُوں روانہ تھی تے اُنہاں دے عبادت خانے ءچ گِیا۔

10اُتھاں ہِک بندہ ہا جِیندا ہتھ سُکیا ہویا ہا۔ فریسیاں اُوندے اُتے اِلزام لاوݨ دے اِرادے نال ایہ پُچھیا جو ”کیا سبت دے ڈینہہ شِفا ڈیوݨ جائز ہے؟“

11اُوں اُنہاں کُوں آکھیا، ”تُہاڈے ءچوں ایجھا کوݨ ہے جیندی بھیڈ سبت دے ڈینہہ کھڈے ءچ ڈھے پووے تے او اُونکُوں نہ کڈھے؟

12بس اِنسان دی قدر تاں بھیڈ کنُوں بہُوں ای زیادہ ہے۔ اِیں کیتے سبت دے ڈینہہ نیکی کرݨ جائز ہے۔“

13وَل اُوں اُوں بندے کُوں آکھیا، ”آپنڑا ہتھ ودھا۔“ اُوں ودھایا تے او اُوندے ڈُوجھے ہتھ آلی کار ٹھیک تھی گِیا۔

14وَل فریسی باہر چلے گئے تے اُوندے خلاف مشورہ کیتا جو اُونکُوں کِینویں ہلاک کرُوں۔

15یسُوع ایہ معلوم کر تے اُتھوں کنُوں روانہ تھیّا تے لوکاں دی ہِک بِھیڑ اُوندے پِچُھوں ٹُر پئی تے اُوں سبھ کُوں چنگا کر ڈِتا۔

16تے اُنہاں کُوں چِتا تے آکھیا جو میکُوں ظاہر نہ کرائے۔

17اِینویں یسعیاہ نبی دی پیشن گوئی پُوری تھئی جو

18”ڈیکھو میڈا خادم، جِینکُوں مَیں چُنڑیا۔ میڈا محبوب جئیں کنُوں میڈا دل خوش ہے۔ مَیں آپنڑا رُوح اُوندے اُتے نازل کریساں تے او قوماں ءچ اِنصاف دا اعلان کریسی۔

19ایہ نہ جھیڑا کریسی نہ شور تے نہ گلیاں ءچ کوئی اُوندی اواز سُنڑسی۔

20ایہ لتاڑے ہوئے کانے کُوں نہ تُوڑیسی تے نہ بُجھدے ہوئے ڈیوے کُوں وِسمیسی جئیں تئیں اِنصاف کُوں فتح نہ ڈیوا وے۔

21تے اِیندے ناں کنُوں غیر قوماں اُمید رکھیسن ۔“

22اُوں ویلے لوک یسُوع دے کولھ ہِک اندھے گُونگے بندے کُوں گِھن آئے جیندے ءچ بدرُوح ہئی۔ اُوں اُونکُوں چنگا کر ڈِتا۔ وَل او اندھا گُونگا ڈیکھنڑ تے بولنڑ لگ گِیا۔

23سارے لوک حیران تھی تے آکھنڑ لگے، ”کیا ایہ اِبنِ داؤد ہے؟“

24فریسیاں سُنڑ تے آکھیا، ”ایہ بدرُوحاں دے سردار بعل زبُول دی مدد دے بغیر بدرُوحاں کُوں نئیں کڈھیندا۔“

25یسُوع اُنہاں دے خیالاں کُوں جاݨ تے اُنہاں کُوں آکھیا، ”جِیں بادشاہی ءچ پُھٹ پے ویندی ہے او تباہ تھی ویندی ہے تے جِیں شہر یا گھر ءچ پُھٹ پے ویسی او قائم نہ راہسی۔

26جے شیطان ای شیطان کُوں کڈھیا تاں او آپ ای آپنڑا مخالف تھی گِیا۔ وَل اُوندی بادشاہی کِینویں قائم راہسی؟

27تے جے مَیں بعل زبُول دی مدد نال بدرُوحاں کُوں کڈھیندا ہاں تاں تُہاڈے شاگرد کیندی مدد نال کڈھیندے ہِن؟ اِیں واسطے اُوہو تُہاڈے مُنصف ہوسن۔

28پر جے مَیں خُدا دی رُوح دی مدد نال بدرُوحاں کُوں کڈھیندا ہاں تاں خُدا دی بادشاہی تُہاڈے کولھ آݨ پُجی۔

29یا کوئی بندہ کہیں زور آور دے گھر وڑ تے اُوندا مال کِینویں لُٹ سگدے جئیں تئیں پہلے اُوں زور آور کُوں بَدھ نہ گِھنے؟ وَل او اُوندا گھر لُٹ گِھنسی۔

30جیہڑا میڈے نال نئیں او میڈے خلاف ہے، تے جیہڑا میڈے نال جمع نئیں کریندا او کِھنڈیندے۔

31اِیں واسطے مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو آدمیاں دا ہر گُناہ تے کُفر معاف کیتا ویسی پر جیہڑا کُفر رُوح القُدس دے خلاف ہوسی او بخشیا نہ ویسی۔

32تے جے کوئی اِبنِ آدم دے خلاف کوئی گالھ کریسی اُونکُوں معاف کیتا ویسی، پر جیہڑا رُوح القُدس دے خلاف کوئی گالھ کریسی او اُونکُوں معاف نہ کیتی ویسی نہ اِیں جہان ءچ نہ آوݨ آلے ءچ۔

33یا تاں درخت کُوں چنگا آکھو تے اُوندے پھل کُوں وی چنگا، یا درخت کُوں وی بُرا آکھو تے اُوندے پھل کُوں وی بُرا، کیوں جو درخت آپنڑے پھل کنُوں سُنجانڑیا ویندے۔

34نانگ دے بالو! تُساں بُرے تھی تے کِینویں چنگے گالھیں آکھ سگدے ہیوے؟ کیوں جو جیہڑا دل ءچ ہوندے اُوہو زبان اُتے آندے۔

35چنگا بندہ آپنڑے دل دے چنگے خزانے ءچوں چنگیاں چیزاں کڈھیندے تے بُرا بندہ بُرے خزانے ءچوں بُریاں چیزاں کڈھیندے۔

36تے مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو عدالت دے ڈینہہ لوکاں کُوں ہر نکمی گالھ دا حساب ڈیونڑاں پوسی۔

37کیوں جو تُساں آپنڑے گالھیں دی وجہ کنُوں راستباز یا قصُوروار کھڑائے ویسو۔“

38وَل کُجھ شریعت دے عالماں تے فریسیاں جواب ءچ اُونکُوں آکھیا، ”اُستاد، اساں تُہاڈے کنُوں ہِک نشان ڈیکھنڑ چاہندے ہیں۔“

39اُوں جواب ڈے تے آکھیا، ”اِیں زمانے دے بُرے تے زِناکار لوک نشان ڈیکھنڑ چاہندے ہِن پر یُوناہ نبی دے نشان دے علاوہ بِیا کوئی نشان اُنہاں کُوں نہ ڈِتا ویسی۔

40کیوں جو جِینویں یُوناہ ترے ڈینہہ رات وڈی مچھی دے پیٹ ءچ ریہا اِینویں ای اِبنِ آدم ترے ڈینہہ رات زمین دے اندر راہسی۔

41نِینوہ دے لوک عدالت دے ڈینہہ اِیں زمانے دے لوکاں نال کھڑ تے اُنہاں کُوں مُجرم کھڑیسن کیوں جو اُنہاں یُوناہ دی تبلیغ دی وجہ کنُوں توبہ کر گِھدی ہئی تے ڈیکھو اِتھاں او ہے جیہڑا یُوناہ کنُوں وی وڈا ہے۔

42جنُوب دی ملکہ عدالت دے ڈینہہ اِیں زمانے دے لوکاں نال کھڑ تے اُنہاں کُوں مُجرم کھڑیسی۔ کیوں جو او بہُوں دُور کنُوں سُلیمان دی حِکمت سُنڑݨ کیتے آئی ہئی تے ڈیکھو اِتھاں او ہے جیہڑا سُلیمان کنُوں وی وڈا ہے ۔

43جِیں ویلے کہیں بندے ءچوں بدرُوح نِکلدی ہے تاں او بیاباناں ءچ آرام گولھیندی پِھردی ہے پر نئیں پیندی۔

44وَل او آدھی ہے جو ’مَیں آپنڑے اُوں گھر وَل ویساں جِتُھوں نِکلی ہم،‘ تے او آ تے اُوں گھر کُوں خالی تے صاف ستھرا تے سجیا ہویا ڈیدھی ہے۔

45وَل او وَنج تے آپنڑے کنُوں وی بدتر سَت بئیاں بدرُوحاں کُوں نال گِھن آندی ہے تے او اندر وَنج تے راہنڑ لگدیاں ہِن تے اُوں بندے دا حال پہلے کنُوں وی بُرا تھی ویندے۔ اِیں زمانے دے بُرے لوکاں دا حال وی ایجھا ای ہوسی۔“

46جِیں ویلے یسُوع بِھیڑ نال گالھ کریندا پِیا ہا تاں اُوندی ماء تے بِھرا باہر کھڑے ہَن تے او اُوندے نال گالھ کرݨ چاہندے ہَن۔

47کہیں اُونکُوں خبر ڈِتی جو ”تُہاڈی ماء تے تُہاڈے بِھرا باہر کھڑے ہِن تے تُہاڈے نال گالھ کرݨ چاہندے ہِن۔“

48یسُوع جواب ءچ آکھیا، ”کوݨ ہے میڈی ماء تے کوݨ ہِن میڈے بِھرا؟“

49تے آپنڑے شاگرداں دو ہتھ ودھا تے آکھیا، ”ڈیکھو، میڈی ماء تے میڈے بِھرا ایہ ہِن۔

50کیوں جو جیہڑا کوئی میڈے اسمانی باپ دی مرضی اُتے چلدے اُوہو میڈا بِھرا تے میڈی بھینڑ تے میڈی ماء ہے۔“