Matthew 26 — Seraiki

18اُوں جواب ڈِتا، ”شہر ءچ فلاں بندے دے کولھ ونجو تے آکھو، ’اُستاد آدھے جو میڈا مقررہ ویلا نیڑے ہے۔ مَیں آپنڑے شاگرداں دے نال تیڈے گھر ءچ فسح دی عید منیساں‘۔“

19بس شاگرداں اُونویں ای کیتا جِینویں یسُوع اُنہاں کُوں حُکم ڈِتا ہا تے فسح تیار کیتا۔

20جِیں ویلے شام تھئی تاں یسُوع آپنڑے بارہاں شاگرداں نال کھانڑا کھاوݨ بیٹھا۔

21تے کھاوݨ ویلے اُوں آکھیا، ”مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو تُہاڈے ءچوں ہِک میکُوں پکڑ ویسی۔“

22اُنہاں کُوں بہُوں ڈُکھ تھیّا تے او واری واری پُچھنڑ لگے، ”مالک! کیا مَیں تاں نئیں؟“

23اُوں جواب ڈِتا، ”جئیں میڈے نال سالنڑ دے مُنگر ءچ ہتھ بوڈے، اُوہو میکُوں پکڑ ویسی۔

24اِبنِ آدم تاں جِینویں اُوندے حق ءچ لِکھیا ہے ویندا ای ہے، پر اُوں بندے اُتے افسوس جیندے ذریعے اِبنِ آدم پکڑوایا ویندے۔ اُوندے کیتے چنگا ہا جو او پیدا ای نہ تھیندا۔“

25وَل یہُوداہ جیہڑا اُونکُوں پکڑواوݨ کُوں ہا، بول پِیا، ”ربّی! کیا مَیں تاں نئیں؟“ اُوں جواب ڈِتا، ”تَیں آپ آکھ ڈِتے۔“

26کھانڑا کھاندے ویلے یسُوع روٹی گِھدی تے شُکر کر تے تروڑی تے شاگرداں کُوں ڈے تے آکھیا، ”گِھنو تے کھاؤ، ایہ میڈا بدن ہے۔“

27وَل پیالہ گِھدا تے شُکر کیتا تے اُنہاں کُوں ڈے تے آکھیا، ”تُساں سارے اِیندے ءچوں پیؤ۔

28کیوں جو ایہ میڈا خون ہے، عہد دا او خون جیہڑا بہُوں ساریاں دے گُناہاں دی معافی کیتے وہایا ویندے۔

29مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو مَیں انگُور دا رَس اُوں ڈینہہ تئیں ولا کڈھائیں نہ پِیساں، جئیں تئیں آپنڑے باپ دی بادشاہی ءچ تُہاڈے نال نواں نہ پِیواں۔“

30وَل او حمد کر تے باہر زیتون دے پہاڑ اُتے گئے۔

31وَل یسُوع شاگرداں کُوں آکھیا، ”تُساں سارے اِیں رات میڈی وجہ کنُوں تُھڈا کھاسو کیوں جو کلام ءچ لِکھیا ہے جو ’مَیں آجڑی کُوں مریساں تے اِجڑ دیاں بھیڈاں کِھنڈ ویسن ۔‘

32پر مَیں زندہ تھیوݨ تُوں بعد تُہاڈے کنُوں پہلے گلیل کُوں ویساں۔“

33پطرس جواب ڈِتا، ”بھانویں تُہاڈی وجہ کنُوں سبھ تُھڈا کھا تے تُہاکُوں چھوڑ ڈیوݨ، پر مَیں کڈھائیں تُہاکُوں نہ چُھڑیساں۔“

34یسُوع آکھیا، ”مَیں تیکُوں سچ آدھا ہاں جو اِیں رات کُکڑ دے بانگ ڈیوݨ کنُوں پہلے تُوں ترے پھیری میڈا اِنکار کریسیں۔“

35پطرس اُونکُوں آکھیا، ”جے تُہاڈے نال میکُوں مرنڑا وی پووے، وَل وی تُہاڈا اِنکار نہ کریساں۔“ تے سارے شاگرداں وی اِیہو آکھیا۔

36وَل یسُوع شاگرداں نال ہِک باغ ءچ پُجیا جِیندا ناں گتسمنی ہا، تے اُنہاں کُوں آکھیا، ”تُساں اِتھاں بَہو، جئیں تئیں مَیں اُتھاں وَنج تے دُعا کراں۔“

37او پطرس تے زبدی دے ڈوہائیں پوتراں کُوں نال گِھن گِیا تے غمگین تے بے چین تھیوݨ لگا۔

38اُوں ویلے اُوں اُنہاں کُوں آکھیا، ”غم دی شِدت کنُوں مَیں مرݨ آلا ہاں۔ تُساں اِتھائیں راہو تے میڈے نال جاگدے راہو۔“

39وَل ذرا اگُوں وَنج تے او زمین اُتے مُنہ دے بھار ڈھے تے دُعا کرݨ لگا جو ”میڈے باپ، جے ممکن ہووے تاں ڈُکھ دا ایہ پیالہ مَیں کنُوں ٹَل ونجے، وَل وی جیہڑا مَیں چاہندا ہاں او نئیں بلکہ جیہڑا تُوں چاہندیں اُوہو تھیوے۔“

40وَل شاگرداں دے کولھ آیا تے اُنہاں کُوں سُتا ڈِٹھا تے پطرس کُوں آکھیا، ”کیا تُساں ہِک گھڑی وی میڈے نال جاگ نہ سگے؟

41جاگدے تے دُعا کریندے راہو تاں جو ازمائش ءچ نہ پوو۔ رُوح تاں تیار ہے پر جِسم کمزور ہے۔“

42وَل او چلیا گِیا تے ایہ آکھ تے دُعا کیتی، ”میڈے باپ! جے ایہ پیالہ میڈے پیتے بغیر ٹَل نئیں سگدا تاں تیڈی مرضی پُوری تھیوے۔“

43تے آ تے اُنہاں کُوں وَل وی سُتے ڈِٹھا کیوں جو اُنہاں کُوں ڈاڈھی نیندر آئی ہئی۔

44او اُنہاں کُوں چھوڑ تے چلیا گِیا تے وَل تریجھی پھیری اُوہو گالھ آدھے ہوئے دُعا کیتی۔

45اُوندے بعد شاگرداں دے کولھ آ تے اُنہاں کُوں آکھیا، ”ہُنڑ سُتے راہو تے آرام کرو۔ ڈیکھو، او ویلا آ گئے جو اِبنِ آدم گُنہگاراں دے حوالے کیتا ویندے۔

46اُٹھو جُلوں۔ ڈیکھو میکُوں پکڑواوݨ آلا نیڑے آ پُجے۔“

47او ایہ گالھیں کریندا ای پِیا ہا جو یہُوداہ جیہڑا اُنہاں بارہاں ءچوں ہا، اُتھاں آ گِیا۔ اُوندے نال ہِک وڈی بِھیڑ، تلواراں تے سوٹے چا تے آ پُجی، جِینکُوں سردار کاہِن تے قوم دے بزُرگاں بھیجیا ہا۔

48اُوندے پکڑواوݨ آلے اُنہاں کُوں ایہ نشانی ڈِتی ہئی جو جِیندا مَیں بوسہ گِھناں، اُوہو یسُوع ہے۔ اُونکُوں پکڑ گِھنائے۔

49او فوراً یسُوع دے کولھ آیا تے آکھیا، ”ربّی! سلام“ تے اُوندے بوسے گِھدے۔

50یسُوع اُونکُوں آکھیا، ”یار! جیہڑے کم کیتے تُوں آیا ہیں او کر گِھن۔“ وَل اُنہاں اگُوں تھی تے یسُوع کُوں پکڑ تے گرفتار کر گِھدا۔

51اِیندے تے یسُوع دے ساتھیاں ءچوں ہِک آپنڑی تلوار چھیک تے کاہِن ِ اعظم دے نوکر اُتے وار کیتا تے اُوندا کَن اُڈا ڈِتا۔

52یسُوع اُونکُوں آکھیا، ”آپنڑی تلوار کُوں واپس رکھ گِھن کیوں جو جیہڑے تلوار چیندے ہِن او سبھ تلوار نال مرسن۔

53تیکُوں پتہ نئیں جو مَیں آپنڑے باپ کنُوں مِنت کر سگدا ہاں تے او ہُنڑیں فرشتیاں دے بارہاں لشکراں کنُوں وی زیادہ میڈے کولھ بھیج ڈیسی؟

54پر اُوں صورت ءچ کلام دیاں او پیشن گوئیاں کِینویں پُوریاں تھیسن جِنہاں دا پُورا تھیوݨ لازم ہے؟“

55اُوں ویلے یسُوع بِھیڑ کُوں آکھیا، ”کیا مَیں کوئی ڈاکو ہاں جو تُساں تلواراں تے سوٹیاں چا تے میکُوں پکڑن آئے ہیوے؟ مَیں ہر روز ہیکل ءچ بہہ تے تعلیم ڈیندا ریہاں، اُتھاں تاں تُساں میکُوں گرفتار نہ کیتا۔

56پر ایہ سبھ کُجھ اِیں واسطے تھیّا جو نبیاں دے صحیفیاں ءچ لِکھیاں ہوئیاں گالھیں پُوریاں تھیوݨ۔“ وَل سبھ شاگرد اُونکُوں چھوڑ تے بھج گئے۔

57جیہڑے لوکاں یسُوع کُوں گرفتار کیتا ہا، او اُونکُوں کاہِن ِ اعظم کائفا دے کولھ گِھن گئے جِتھاں شریعت دے عالم تے بزُرگ جمع ہَن۔

58پطرس وی پرے کنُوں اُوندے پِچُھوں پِچُھوں کاہِن ِ اعظم دی حویلی تئیں وَنج پُجیا، تے اندر وَنج تے پہرے آلیاں دے نال بہہ گِیا تاں جو ڈیکھے جو کیا تھیندے۔

59سردار کاہِن تے سبھ صدر عدالت آلے یسُوع کُوں قتل کرݨ کیتے اُوندے خلاف کُوڑیاں گواہیاں گولھنڑ لگے،

60پر نہ مِل سگیاں، بے شک بہُوں سارے کُوڑے گواہ پیش تھئے۔ پر آخر ءچ ڈُو گواہاں آ تے آکھیا جو

61”اِیں آکھیا ہا جو مَیں خُدا دی ہیکل کُوں ڈھا تے ترے ڈینہہ ءچ ولا کھڑا کر سگدا ہاں۔“

62اِیں اُتے کاہِن ِ اعظم کھڑا تھی تے اُونکُوں آکھیا، ”تُوں جواب کیوں نئیں ڈیندا؟ ایہ تیڈے خلاف کیا گواہی ڈیندے ہِن؟“

63پر یسُوع چُپ ای ریہا۔ کاہِن ِ اعظم اُونکُوں آکھیا، ”مَیں تیکُوں زندہ خُدا دی قَسم ڈیندا ہاں جو جے تُوں خُدا دا پوتر المسیح ہیں تاں ساکُوں ڈسا ڈے۔“

64یسُوع اُونکُوں آکھیا، ”تَیں خود ای آکھ ڈِتے۔ بلکہ مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو اِیندے بعد تُساں اِبنِ آدم کُوں قادر ِ مُطلق دے سجے پاسُوں بیٹھا تے اسمان دے بدلاں اُتے آندا ڈیکھسو۔“

65وَل کاہِن ِ اعظم ایہ آکھ تے آپنڑے کپڑے پھاڑے جو ”اُوں کُفر بَکیا ہے۔ ہُنڑ ساکُوں گواہاں دی کیا لوڑ ہے؟ ڈیکھو تُساں ہُنڑیں ای ایہ کُفر سُنڑیا ہے۔ تُہاڈا کیا خیال ہے؟“

66اُنہاں جواب ڈِتا، ”او سزائے موت دے لائق ہے۔“

67وَل اُنہاں اُوندے مُنہ اُتے تُھکیا تے اُونکُوں مُکے مارے تے کُجھ چاٹاں مار تے آکھیا،

68”المسیح! ساکُوں نبُوّت کر تے ڈسا جو تیکُوں کئیں مارے؟“

69پطرس باہر صحن ءچ بیٹھا ہا جو ہِک کنیز اُتھاں آئی تے آکھنڑ لگی، ”تُوں وی یسُوع گلیلی دے نال ہَویں۔“

70اُوں ساریاں دے سامنڑے اِنکار کیتا تے آکھیا، ”پتہ نئیں تُوں کیا آدھی پئی ہیں۔“

71وَل او باہر ڈیوڑھی دو گِیا تاں ہِک بئی کنیز اُونکُوں ڈیکھ تے کولھ کھڑے ہوئے لوکاں کُوں آکھیا، ”ایہ بندہ وی یسُوع ناصری دے نال ہا۔“

72اُوں قَسم چا تے ولا اِنکار کیتا جو ”مَیں تاں اِیں بندے کُوں نئیں جانڑدا۔“

73کُجھ دیر بعد او لوک جیہڑے اُتھاں کھڑے ہَن پطرس دے کولھ آئے تے آکھنڑ لگے، ”بےشک تُوں وی اُنہاں ءچوں ای ہیں کیوں جو تیڈے لہجے تُوں وی اِیہو ظاہر تھیندے۔“

74اِیں گالھ تے پطرس قَسم چا تے آکھنڑ لگا جو ”کُوڑ بولنڑ آلے اُتے لعنت۔ مَیں اِیں بندے کُوں نئیں جانڑدا۔“ تے فوراً کُکڑ بانگ ڈِتی۔

75پطرس کُوں یسُوع دی او گالھ یاد آئی جیہڑی اُوں آکھی ہئی جو ”کُکڑ دے بانگ ڈیوݨ کنُوں پہلے تُوں ترے پھیری میڈا اِنکار کریسیں،“ تے او باہر وَنج تے بُٹ بُٹ رویا۔