Matthew 13 — Seraiki

12کیوں جو جیندے کولھ ہے اُونکُوں ڈِتا ویسی تے اُوندے کولھ زیادہ تھی ویسی پر جیندے کولھ کُجھ نئیں، اُوندے کنُوں او وی جیہڑا اُوندے کولھ ہے گِھن گِھدا ویسی۔

13مَیں اُنہاں نال مثالاں ءچ اِیں واسطے گالھیں کریندا ہاں کیوں جو او ڈیدھے ہوئے نئیں ڈیدھے، تے سُنڑدے ہوئے نئیں سُنڑدے تے نئیں سمجھدے۔

14یسعیاہ نبی دی ایہ پیشنگوئی اُنہاں اُتے سچ تھیندی ہے جو ’تُساں کَناں نال سُنڑسو پر اصلُوں نہ سمجھسو تے اکھیں نال ڈیکھسو پر اصلُوں نہ جاݨ سو۔

15کیوں جو اِیں اُمت دے دل اُتے چربی چڑھ گئی ہے تے او کَناں کنُوں اُچا سُنڑدے ہِن تے اُنہاں آپنڑے اکھیں بند کر گِھدیاں ہِن کِتھائیں اِینویں نہ تھیوے جو او اکھیں کنُوں ڈیکھنڑ تے کَناں نال سُنڑݨ دل نال سمجھنڑ تے رجُوع گِھن آوݨ تے مَیں اُنہاں کُوں شِفا بخشاں ۔‘

16پر تُہاڈے اکھیں مُبارک ہِن کیوں جو او ڈیدھیاں ہِن تے تُہاڈے کَن مُبارک ہِن اِیں واسطے جو او سُنڑدے ہِن۔

17کیوں جو مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو بہُوں سارے نبیاں تے راستبازاں کُوں آرزو ہئی جو جیہڑے گالھیں تُساں ڈیدھے ہیوے او وی ڈیکھنڑ پر نہ ڈیکھ سگے تے جیہڑے گالھیں تُساں سُنڑدے ہیوے سُنڑݨ پر نہ سُنڑ سگے۔

18بس بیج رہاوݨ آلے دی مثال دا مطلب سُنڑو۔

19جِیں ویلے کوئی بادشاہی دا کلام سُنڑدے پر سمجھدا نئیں تاں شیطان اُوں کلام کُوں جیہڑا اُوندے دل ءچ رہایا گِیا ہا کَھس گِھندے۔ ایہ او ہے جیہڑا راہ دے کنارے رہایا گِیا ہا۔

20جیہڑا پتھریلی زمین اُتے رہایا گِیا ہا اُوں بندے وانگُوں ہے جیہڑا کلام کُوں سُنڑدے ای خوشی نال قبول کر گِھندے۔

21پر او اُوندے ءچ جڑھ نئیں پکڑیندا تے دیر تئیں قائم نئیں راہندا۔ جِیں ویلے کلام دے سببّوں مُصیبت یا ظلم آندے تاں فوراً ٹھوکر کھاندے۔

22تے جھاڑیاں ءچ رہایا گِیا بیج اُوندی مثال ہے جیہڑا کلام کُوں سُنڑدا تاں ہے پر دُنیا دی فِکر تے دولت دا فریب اُونکُوں دبا ڈیندے تے اُونکُوں پھل نئیں لگدا۔

23پر جیہڑا چنگی زمین ءچ رہایا گِیا اُوں بیج وانگُوں ہے جیہڑا کلام کُوں سُنڑدے تے سمجھدے تے پھل وی گِھن آندے، کوئی سو گُنا، کوئی سَٹھ گُنا تے کوئی ترِیح گُنا۔“

24اُوں اُنہاں کُوں ہِک بئی مثال سُنڑائی جو ”اسمان دی بادشاہی اُوں بندے وانگُوں ہے جئیں آپنڑی رَڑھ ءچ چنگا بیج رہایا۔

25پر جِیں ویلے لوک سُتے پئے ہَن تاں اُوندا دُشمنڑ آیا تے کنڑک ءچ کڑوے دانڑے دا بیج رَہا گِیا۔

26بس جیہڑے ویلے پتے تے سِٹے نِکلے تاں او کڑوے دانڑے ظاہر تھی گئے۔

27مالک دے نوکراں آ تے اُونکُوں آکھیا، ’کیا تُساں آپنڑی رَڑھ ءچ چنگا بیج نہ رہایا ہا؟ وَل ایہ کڑوے دانڑے کِتھوں آ گئے؟‘

28اُوں جواب ڈِتا، ’ایہ کہیں دُشمنڑ دا کم ہے۔‘ نوکراں پُچھیا، ’کیا تُساں چاہندے ہیوے جو اساں اُنہاں کُوں جمع کرُوں؟‘

29پر اُوں آکھیا، ’نہ، اِینویں نہ تھیوے جو اُنہاں کُوں پٹیندے ہوئے تُساں کنڑک کُوں وی پَٹ ڈیؤ۔

30فصل دی کٹائی تئیں ڈوہائیں کُوں کٹھے ودھنڑ ڈیؤ تے کٹائی دے ویلے مَیں کٹائی کرݨ آلیاں کُوں آکھ ڈیساں جو پہلے کڑوے دانڑیاں کُوں جمع کر گِھنو تے ساڑن کیتے اُنہاں دے گٹھے بَدھ ڈیؤ تے کنڑک کُوں میڈے گوداماں ءچ جمع کر ڈیؤ‘۔“

31اُوں ہِک بئی مثال اُنہاں کُوں سُنڑائی جو ”اسمان دی بادشاہی اُوں رائی دے دانڑے وانگُوں ہے جِینکُوں ہِک بندے گِھدا تے آپنڑی رَڑھ ءچ رَہا ڈِتا۔

32ایہ بِیجاں ءچوں سبھ کنُوں چھوٹا ہے پر پھپھڑن تُوں بعد بُوٹیاں ءچوں سبھ سبزیاں کنُوں وڈا تھی ویندے تے ایجھا درخت بنڑ ویندے جو ہوا دے پکھی آ تے اُوندے اُتے آلہنڑے بنڑیندے ہِن ۔“

33اُوں ہِک بئی مثال اُنہاں کُوں سُنڑائی جو ”اسمان دی بادشاہی اُوں خمیر وانگُوں ہے جِینکُوں ہِک عورت گِھن تے ترے مُٹھیاں اٹّے ءچ رَلایا تے ہولے ہولے سارا اٹّا خمیر تھی گِیا۔“

34ایہ سارے گالھیں یسُوع بِھیڑ کُوں مثالاں ءچ آکھیاں تے بغیر مثال دے او اُنہاں کُوں کُجھ نہ آدھا ہا۔

35اِینویں نبی دی آکھی ہوئی گالھ پُوری تھئی جو ”مَیں مثالاں ءچ آپنڑاں مُنہ کھولیساں۔ تے او گالھیں اکھیساں جیہڑیاں دُنیا بنڑݨ دے ویلے کنُوں لُکیاں رہ گئیاں ہِن ۔“

36اُوں ویلے او بِھیڑ کُوں چھوڑ تے گھر دے اندر گِیا تے اُوندے شاگرداں اُوندے کولھ آ تے آکھیا جو ”ساکُوں کڑوے دانڑیاں دی مثال دا مطلب سمجھا ڈیؤ۔“

37اُوں جواب ڈِتا، ”چنگے بیج دا رہاوݨ آلا اِبنِ آدم ہے۔

38رَڑھ دُنیا ہے تے چنگا بیج بادشاہی دے فرزند تے کڑوے دانڑے اُوں شریر دے فرزند ہِن۔

39دُشمنڑ جئیں اُنہاں کُوں رہایا ابلیس ہے تے کٹائی دُنیا دا آخر ہے تے کٹائی کرݨ آلے فرشتے ہِن۔

40بس جِینویں کڑوے دانڑے جمع کیتے ویندے تے بھاہ ءچ ساڑ ڈِتے ویندن، اُونویں ای دُنیا دے آخر ءچ تھیسی۔

41اِبنِ آدم آپنڑے فرشتیاں کُوں بھجیسی تے او ٹھوکر کھواوݨ آلیاں ساریاں چیزاں تے بدکاراں کُوں اُوندی بادشاہی ءچوں جمع کریسن۔

42تے اُنہاں کُوں بھاہ دی بٹھی ءچ سَٹ ڈیسن جِتھاں رووݨ تے ڈنداں دا پِیہوݨ ہوسی۔

43اُوں ویلے راستباز آپنڑے باپ دی بادشاہی ءچ سورج وانگُوں چمکسنڑ۔ جیندے سُنڑݨ دے کَن ہووݨ او سُنڑ گِھنے۔

44اسمان دی بادشاہی رَڑھ ءچ لُکے اُوں خزانے وانگُوں ہے جیہڑا ہِک بندے کُوں مِل گِیا تے اُوں ولا لُکا ڈِتا، وَل او خوشی خوشی گِیا تے آپنڑاں سبھ کُجھ ویچ تے اُوں رَڑھ کُوں مُل گِھن گِھدا۔

45تے اسمان دی بادشاہی اُوں وپاری وانگُوں ہے جیہڑا بہُوں اعلیٰ موتیاں دی گولھ ءچ ہا۔

46جِیں ویلے اُونکُوں ہِک بہُوں قیمتی موتی مِلیا تاں اُوں وَنج تے آپنڑاں سبھ کُجھ ویچ ڈِتا تے اُونکُوں مُل گِھن گِھدا۔

47وَل اسمان دی بادشاہی اُوں وڈے جال وانگُوں ہے جیہڑا جھیل ءچ سٹیا گِیا تے اُوں ہر قِسم دیاں مچھیاں کٹھیاں کر گِھدیاں۔

48جِیں ویلے بھر گِیا تاں مچھیرے اُونکُوں چھیک تے کنارے اُتے گِھن آئے تے بہہ تے چنگیاں چنگیاں مچھیاں تھانواں ءچ جمع کر گِھدیاں تے جیہڑیاں خراب ہَن سَٹ ڈِتیاں۔

49قیامت آلے ڈینہہ اِینویں ای تھیسی۔ فرشتے نِکلسن تے شریراں کُوں راستبازاں کنُوں اَنج کریسن

50تے اُنہاں کُوں بھاہ دی بٹھی ءچ سَٹ ڈیسن۔ اُتھاں رووݨ تے ڈنداں دا پِیہوݨ ہوسی۔“

51وَل یسُوع پُچھیا، ”کیا تُساں ایہ سارے گالھیں سمجھ گئے؟“ شاگرداں اُونکُوں آکھیا، ”ہاں۔“

52یسُوع اُنہاں کُوں آکھیا، ”اِیں واسطے ہر شریعت دا عالم جیہڑا اسمان دی بادشاہی دا شاگرد بنڑیا ہے اُوں گھر دے مالک وانگُوں ہے جیہڑا آپنڑے خزانے ءچوں نوِیاں تے پُرانڑیاں چیزاں کڈھیندے۔“

53جِیں ویلے یسُوع ایہ مثالاں سُنڑا گِھدیاں تاں اُتھوں کنُوں چلیا گِیا۔

54تے آپنڑے وطن ءچ آ تے اُتھوں دے عبادت خانے ءچ اُنہاں کُوں ایجھی تعلیم ڈیوݨ لگا جو او حیران تھی تے آکھنڑ لگے جو ”ایہ حِکمت تے معجزے او کِتھوں حاصل کریندے؟

55کیا ایہ درکھاݨ دا پوتر نئیں؟ تے اِیندی ماء دا ناں مریم نئیں؟ تے کیا یعقُوب تے یُوسف تے شمعون تے یہُوداہ اِیندے بِھرا نئیں؟

56تے کیا اِیندیاں ساریاں بھینڑاں اِتھاں ساڈے کولھ نئیں؟ وَل ایہ سبھ کُجھ اِیندے ءچ کِتھوں آیا؟“

57اُنہاں اُوندی وجہ کنُوں ٹھوکر کھادی۔ پر یسُوع اُنہاں کُوں آکھیا جو ”نبی دی بےقدری اُوندے آپنڑے وطن تے رشتے داراں دے سوا بِیا کِتھائیں نئیں تھیندی۔“

58تے اُوں اُنہاں دی بےاعتقادی دے سببّوں اُتھاں بہُوں معجزے نہ ڈِکھائے۔