bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Slovenian
/
Slovenian EKU
/
Isaiah 17
Isaiah 17
Slovenian EKU
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 18 →
1
Izrek o Damasku. Glej, Damask izgine kot mesto, bo kup razvalin.
2
Zapuščena so njegova mesta za vedno, prepuščena čredam. Te ležijo tam in nihče jih ne plaši.
3
Konec pride Efraimovi trdnjavi in kraljestvu v Damasku. Ostanku Arama bo kakor slavi Izraelovih sinov, govori Gospod nad vojskami.
4
Tisti dan se zmanjša Jakobova slava in splahne tolšča njegovega telesa.
5
In bo, kakor če žanjec bilke zbere in njegova roka klasje požanje. Bo, kakor če kdo klasje pobira v dolini Rafaim.
6
Le paberki ostanejo pri tem, kakor če se otrese oljka: dve, tri jagode zgoraj na vrhu, štiri, pet na vejah sadnega drevesa, govori Gospod, Izraelov Bog.
7
Tisti dan se človek ozre na svojega Stvarnika in njegove oči bodo gledale na Svetega Izraelovega.
8
Ne bo se več oziral na oltarje, delo svojih rok. Na to, kar so naredili njegovi prsti, ne bo več gledal, na podobe malikov in sončne stebre.
9
Tisti dan bodo njih trdna mesta kakor razvaline Hevejcev in Amorejcev, ki so jih zapustili iz strahu pred Izraelci. Bodo pustota,
10
ker si pozabil Boga svojega odrešenja in se nisi spominjal skale svoje moči. Zasadil si ljubke vrtove in jih obsadil s trtami iz tujine.
11
Ob dnevu, ko sadiš, jih ogradiš. Drugo jutro skrbiš, da se razcveto tvoje sadike. Ne bo pa žetve na dan hude bolezni in neozdravljive bolečine!
12
Gorje, bučanje mnogih ljudstev! Bučé kakor bučanje morij. Šumenje ljudstev! Šumé kakor šumenje silnih vodá.
13
Ljudstva šumé kakor šumenje silnih vodá. On pa jim zagrozi, in pobegnejo v daljno daljino. Podijo se kakor pleve na gričih pred vetrom, kakor vrtinec prahu pred viharjem.
14
Ob večernem času, glej, strahota! Preden zasveti jutro, jih ni več. To je delež njih, ki nas plenijo, in usoda njih, ki nas ropajo.
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 18 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66