bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Albanian
/
Albanian 2018
/
Job 30
Job 30
Albanian 2018
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 31 →
1
«Por sot me mua tallen më të rinjtë se unë, etërit e tyre s'i vija as me qentë e grigjës.
2
Ç'më duhet fuqia e duarve të tyre? Vrullin ata e humbën.
3
Në skamje e uri, ndër djerrina dhëmbët kruajnë, ndër rrënojat e shkretimit.
4
Brejnë tagji e gjethe shkurresh, ngrohen me rrënjë gjineshtre.
5
Njerëzit i dëbojnë nga shoqëria e u bërtasin si të ishin kusarë.
6
Ata banojnë ndër shpate luginash, në shpella dheu e ndër shkëmbinj.
7
Ulërijnë nëpër shkurre e mblidhen nëpër hithra,
8
pjellë e marrëzisë e bij të askushit, nga toka të dëbuar.
9
Me këngë tani më tallin e përrallë për ta u bëra.
10
Neveriten prej meje, prej meje largohen e në fytyrë më pështyjnë pa ngurrim.
11
Perëndia ma shkrehu harkun e më këputi e ata nuk kanë më fre me mua.
12
Në të djathtë më ngrihet lukunia, këmbëve më bëjnë t'ua mbath e udhën e rrënimit ata më shtrojnë.
13
Rrugën ma presin, rrënimin më kurdisin e askush s'i ndal.
14
Vijnë si nga zgavra të gjera, prej rrënojash rrëshqanë dalin.
15
Tmerri u soll kundër meje, nderi porsi era më shtillet e si reja shkoi begatia ime.
16
E tani shpirti po më fishket, ditët e pikëllimit më kapluan.
17
Natën dhimbja kockat m'i ther e brejtja s'më lë të qetë.
18
Më kap me forcë për petkash, qafëzën e tunikës ma shtrëngon.
19
Në llucë më plandosi, pluhur e hi u bëra.
20
Unë të thërras ty, por ti nuk përgjigjesh, qëndroj para teje, por ti s'më përfill.
21
U bëre mizor me mua, me dorë të rreptë më përndjek.
22
Më ngre kaluar në erë e më përplas në stuhi.
23
E di se më çon drejt vdekjes, në shtëpinë që për tërë të gjallët u caktua.
24
A nuk shtrihet dora pas rrënimit, nëse lypet ndihmë në mjerim?
25
A nuk qava me ditëzinjtë? A nuk m'u dhimbs në shpirt skamnori?
26
Prisja të mirën e më zuri e liga, prisja dritën e më zuri terri.
27
Më ziejnë zorrët pa pushim e ditë pikëllimi më mësyjnë.
28
Endem i ngrysur e s'ka diell për mua, ngrihem në kuvend e thërras për ndihmë.
29
Vëlla me çakejtë u bëra e shok me zogat e strucit.
30
Zi m'u bë lëkura e po më rripet edhe vapa kockat po m'i djeg.
31
Për vajtim e kam lirën e fyellin për zë gjëmëtarësh».
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 31 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42