bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Serbian
/
Serbian (NSTL) 2017 (Novi Srpski Prevod)
/
Isaiah 17
Isaiah 17
Serbian (NSTL) 2017 (Novi Srpski Prevod)
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 18 →
1
Proroštvo protiv Damaska: „Gle, Damask će prestati da bude grad, i postaće gomila krhotina.
2
Njegovi gradovi oko Aroira biće za stada i ležaće, i neće biti zastrašitelja.
3
Jefremovo pleme izgubiće utvrđenje, i Damask carstvo; a ostatku Arama će se dogoditi što i slavi potomaka Izrailjevih — govori Gospod nad vojskama.
4
I biće u dan onaj: smanjiće se slava Jakovljeva i splasnuće im salo na telu.
5
I biće kao kad žetelac žanje žito, i ruka mu klasje hvata; kao kad se skuplja klasje u refaimskoj dolini —
6
samo će pabirci ostati; ili kao kad se maslina otrese: dve-tri zrele na vrhu gornje grane, četiri-pet na granama drveta — govori Gospod, Bog Izrailjev.“
7
U dan onaj čovek će poglédati svoga Sazdatelja, i upraviće oči svoje prema Svetitelju Izrailjevu.
8
Neće više poglédati na žrtvenike, na delo svojih ruku; neće više gledati šta njegovi prsti načiniše: Aštartine stupove i stubove u čast Sunca.
9
U dan onaj utvrđeni gradovi njegovi će biti kao ostavljeni u šumi, kao gornja grana što je ostaviše pred potomcima Izrailjevim; i biće pustošenje.
10
Zato što si zaboravio Boga koji te spasava, i nisi se setio Stene koja ti daje snagu; zato sadiš ljupke sadove, i kalemiš tuđinske mladice;
11
u dan kad ih posadiš, one izrastu, a ujutru tvoje sadnice su bokor; ali žetva odlete u dan nevolje, u dan bola kome leka nema.
12
Jao, buka mnogih naroda, buče kao što buči more; šum svetine koja šumi kao silne vode što šumore.
13
Narodi šumore kao silne vode što šumore, ali kad im on zapreti, oni beže daleko, i razvejani kao pleva po gorama na vetru, kao vrtložići pred vihorom.
14
Dođe veče, eto straha; pre svanuća njega više nema. Tako prolaze oni koji nas plene, i kob je onih koji nas pljačkaju.
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 18 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66