Matthew 15

Sundanese Bible (Sunda) - KITAB SUCI (LAISUN) 1991

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1Aya rombongan urang Parisi jeung guru-guru agama ti Yerusalem, naranya kieu ka Yesus,

2”Ku naon murid-murid Anjeun henteu marake adat karuhun urang? Ari rek dalahar tara ngarumbah leungeun heula nurutkeun aturan!”

3Waler Yesus, ”Sabalikna aranjeun anu mentingkeun adat karuhun, ku naon ngarempak parentah Allah?

4Timbalan Allah, ʼManeh kudu hormat ka indung bapa.ʼ Jeung, ʼAnu ngagogoreng indung bapa kudu dipaehan.ʼ

5Tapi ceuk pangajaran aranjeun mah, lamun jelema boga bikeuneun ka bapana atawa ka indungna, tapi nyebutkeun yen, ʼAnu ku kuring rek dibikeun ka Bapa jeung Ema teh ku kuring geus dihaturkeun ka Allah,ʼ

6eta jalma geus teu perlu deui ngahormat ka kolotna. Ku cara kitu teh aranjeun nyumahkeun parentah Allah, nurutkeun pangajaran sorangan.

7Aranjeun teh munapek! Cocog jeung ramalan Yesaya ngeunaan aranjeun, anu kieu tea:

8ʼIeu jelema-jelema, dawuhan Allah, hormatna ka Kami ngan semet omonganana, hatena mah jauh ti Kami.

9Cumah bae ibadah ka Kami, sabab ngajarkeun aturan beunang manusa, anu dianggapna aturan ti Kami!ʼ ”

10Geus kitu Yesus miwarang jalma rea kumpul, tuluy saur-Na, ”Darengekeun, halartikeun!

11Anu ngalantarankeun diri jadi najis teh lain anu asup kana sungut, tapi anu kaluar ti dinya.”

12Ti dinya murid-murid-Na nyalampeurkeun, unjukan, ”Bapa, uninga urang Parisi nyarerieun hate ku kasauran Bapa tadi?”

13Waler Yesus, ”Pepelakan anu lain beunang melak Rama Kami nu di sawarga, kabeh bakal dirabut.

14Teu kudu risi ku urang Parisi! Pamingpin-pamingpin lolong kabehanana. Nu lolong nungtun nu lolong, tangtu duanana tiguling kana solokan.”

15Petrus miunjuk, ”Dupi pilahir nu tadi naon hartosna?”

16Waler Yesus, ”Ari maneh, geuning teu leuwih pinter ti batur.

17Piraku teu ngarti, yen nu asup kana sungut terusna ka jero beuteung, ti dinya kaluar deui.

18Sabalikna anu kaluar tina sungut asalna ti jero hate, matak najis kana diri.

19Sabab timbulna pikiran-pikiran jahat teh ti jero hate, ngalantarankeun jelema nepi ka maehan, ngaranyed jeung nyieun kalakuan-kalakuan anu ingkar tina susila, maling, merdaya, jeung mitenah batur.

20Eta kabeh matak najis kana diri. Ari dahar teu ngumbah heula leungeun mah sanajan ceuk urang Parisi kudu, teu matak najis diri.”

21Yesus angkat ti dinya ka hiji daerah deukeut Tirus jeung Sidon.

22Aya hiji awewe urang Kanaan anu cicing di dinya, ngadeuheus ka Anjeunna sarta sasambat kieu, ”Nun Putra Daud, abdi nyuhunkeun piwelas! Pun anak awewe diraksuk ku roh jahat, awakna dugi ka reksak.”

23Ku Yesus teu diwaler sakecap-kecap acan. Murid-murid-Na mihatur, ”Sina nyingkah, Pa! Ti tadi nutur-nutur bae, sareng gandeng!”

24Saur Yesus, ”Kami diutus teh ngan ka urang Israil, hususna ka anu salasar cara domba leungit.”

25Bruk eta awewe teh nyuuh kana sampean Anjeunna. ”Tulungan, Juragan!” sasambatna.

26Saur Yesus, ”Salah nyokot kadaharan barudak tuluy dialungkeun ka anjing.”

27”Leres kitu, Juragan,” tembalna. ”Nanging geuning anjing oge kenging ngaletakan sesa-sesa anu ragragan tina meja dununganana.”

28Geus kitu waler Yesus, ”Ibu, iman kapercayaan Ibu sakitu mantepna! Heug, panuhun Ibu sing laksana.” Sapada harita keneh anakna cageur.

29Ti eta tempat Yesus angkat deui mapay Talaga Galilea, tuluy unggah ka hiji pasir ngadon calik.

30Jalma-jalma ngabrul daratang ka Anjeunna, mawa nu lumpuh, nu lolong, nu cingked, nu pireu, jeung nu garering ku kasakit sejen, dikumpulkeun deukeut sampean Yesus, seug ku Anjeunna dicalageurkeun.

31Jelema-jelema mani arolohok nenjo anu pireu jadi bisa ngomong, anu cingked jadi walagri, anu lumpuh jadi bisa leumpang, anu lolong jadi bisa nenjo. Seug bae maruji ka Allah urang Israil.

32Yesus nyaur murid-murid tuluy nyarios, ”Karunya ieu jelema-jelema teh. Geus tilu poe di darieu jeung Kami, ayeuna geus henteu barogaeun jang dahar. Kami teu tega nitah baralik teu disina dalahar heula, bisi kalempohan di jalan.”

33Piunjuk murid-murid, ”Nanging di gurun keusik sapertos kieu, ti mana bade kenging tedaeun kangge jalmi sakitu seueurna?”

34”Sabaraha roti nu maraneh?” Yesus mariksa. ”Tujuh, sareng lauk saeutik,” tembal murid-murid.

35Jelema-jelema ku Yesus dipiwarang dariuk dina taneuh.

36Roti jeung lauk ku Anjeunna dicepeng tuluy Anjeunna muji sukur ka Allah. Roti disemplekan tuluy diserenkeun ka murid-murid sina dibagikeun.

37Jelema-jelema dalahar nepi ka sareubeuheun. Rotina nyesa, ku murid-murid dikumpulkeun meunang tujuh karanjang.

38Anu disuguh dahar harita lalaki wungkul aya opat rebu urang, jaba awewe jeung barudak.

39Sanggeus dalahar ku Yesus dipiwarang baralik, ari Anjeunna terus kana parahu ngabujeng daerah Magadan.

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

Recommended Reading

Commentary Matthew Commentaries → Devotional Matthew Devotional Guide → Get This Bible Sunda Study Bible →