2 Peter 3

Tajik NT 1999

← Chapter 2 Jump to:

1Ин акнун номаи дуюм аст, ки ба шумо, эй азизон, менависам; дар онҳо бо ёдоварӣ фикри поки шуморо бармеангезам,

2то ба хотир оваред суханонеро, ки пештар пайғамбарони муқаддас гуфтаанд, ва фармудаи Худованд ва Наҷотдиҳандаро, ки расулон ба шумо супурдаанд.

3Пеш аз ҳама донед, ки дар охири айём масхаракунандагоне пайдо мешаванд, ки аз рӯи ҳавасҳои худ рафтор намуда,

4мегӯянд: “Куҷост ваъдаи омадани Ӯ? Зеро аз замоне ки падарон ба хоби /марг/ рафтаанд, ҳама чиз ончунон ки аз аввали офариниш буд, боқӣ мондааст”.

5Зеро онҳо намехоҳанд фаҳманд, ки бо каломи Худо осмонҳо аз қадим буданд ва замин аз об ва ба воситаи об шакл гирифт;

6ва дунёи онвақта маҳз дар об ғарқ шуда, ба ҳалокат расид.

7Аммо осмон ва замини ҳозира бо каломи Ӯ барои оташ нигоҳ дошта шудаанд ва то рӯзи доварӣ ва ҳалокати одамони худонотарс саришта карда мешаванд.

8Аммо ҳамин як чиз аз шумо, эй азизон, набояд пӯшида бошад, ки назди Худованд як рӯз монанди ҳазор сол аст, ва ҳазор сол монанди як рӯз.

9Худованд дар иҷрои ваъда дер намекунад, чунон ки баъзе касон инро дер кардан меҳисобанд; балки бо мо пурсабр аст ва намехоҳад, ки касе нобуд шавад, балки ҳама ба тавба рӯ оваранд.

10Валекин рӯзи Худованд чун дузд дар шаб меояд, ва он гоҳ осмон бо ғулғулае дармегузарад, ва унсурҳо оташ гирифта, нобуд мешаванд, ва замин ва тамоми корҳое ки дар он ҳастанд, месӯзанд.

11Агар ҳамаи инҳо чунин нобуд мешуда бошанд, пас шумо дар рафтори муқаддас ва худотарсӣ чӣ гуна бояд бошед,

12дар ҳоле ки омадани рӯзи Худоро интизор ҳастед ва сӯи он мешитобед, ки ба хотири он рӯз осмон аланга гирифта, несту нобуд мешавад, ва унсурҳо оташ гирифта, мегудозанд?

13Лекин мо, мувофиқи ваъдаи Ӯ, мунтазири осмони нав ва замини нав ҳастем, ки дар онҳо росткорӣ сокин мешавад.

14Пас, эй азизон, модоме ки инро интизорӣ доред, саъю кӯшиш намоед, ки назди Ӯ бенуқс ва беайб дар осоиш ёфт шавед;

15ва пурсабрии Худованди моро наҷот ҳисоб кунед, чунон ки бародари азизи мо Павлус низ, аз рӯи ҳикмате ки ба ӯ дода шудааст, ба шумо навиштааст,

16ва ҳамчунин дар ҳамаи номаҳои худ ӯ дар ин бора сухан меронад, ки дар онҳо баъзе чизҳо душворфаҳм аст, ки онҳоро нодонон ва ноустуворон чун навиштаҳои дигари Китоб ғалат маънидод мекунанд, ва анҷоми ин кор барои онҳо ҳалокат меоварад.

17Пас шумо, эй азизон, азбаски пешакӣ огоҳонда шудаед, эҳтиёт шавед, ки гирифтори гумроҳии бадкирдорон нашавед ва пойдории худро аз даст надиҳед,

18балки дар файз ва шинохтани Худованд ва Наҷотдиҳандаи мо Исои Масеҳ нашъунамо кунед, ки Ӯро аз ҳозир то рӯзи абадият ҷалол бод. Омин.

← Chapter 2 Jump to: