Titus 3

Tajik NT 1999

← Chapter 2 Jump to:

1Ба онҳо ёдрас кун, ки ба сарварон ва ҳукуматдорон фармонбардорӣ ва итоат намоянд, барои ҳар кори нек тайёр бошанд,

2дар ҳаққи ҳеҷ кас бадгӯӣ накунанд, ҷангара набошанд, /балки/ меҳрубон буда, ба ҳамаи одамон бо камоли нармдилӣ рафтор намоянд.

3Зеро мо низ як вақте бефаҳм, беитоат, гумроҳ ва бандагони ҳавасҳо ва ҳаловатҳои гуногун будем, бо кина ва ҳасад умр ба сар мебурдем ва нафратзадаи дигарон буда, аз якдигар нафрат доштем.

4Аммо ҳангоме ки меҳрубонӣ ва инсондӯстии Наҷотдиҳандаи мо Худо зоҳир шуд,

5Ӯ моро на мувофиқи амалҳои росткоронае ки мо мекардем, балки аз рӯи марҳамати Худ наҷот дод, ба воситаи шустушӯи таваллуди дубора ва навшавие ки аз Рӯҳулқудс аст,

6ки Ӯро бар мо ба воситаи Наҷотдиҳандаи мо Исои Масеҳ ба фаровонӣ рехт,

7то ки мо, бо файзи Ӯ сафед шуда, аз рӯи умед ворисони ҳаёти абадӣ гардем.

8Ин сухан боварибахш аст, ва ман мехоҳам, ки ту ин чизҳоро таъкид кунӣ, то онҳое ки ба Худо имон овардаанд, дар фикри он бошанд, ки корҳои нек кунанд: ин барои одамон хуб ва фоиданок аст.

9Аммо аз баҳсҳои аблаҳона ва насабномаҳо ва ҷанҷол ва мунозираҳо оид ба шариат рӯй гардон, зеро онҳо бефоида ва ҳеҷу пуч мебошанд.

10Аз шахси ҷудоиандоз, пас аз он ки як-ду бор насиҳат додаӣ, канорагирӣ намо,

11чун медонӣ, ки чунин шахс гумроҳ шудааст ва гуноҳ карда, худро маҳкум менамояд.

12Вақте ки Артемос ё Тихиқусро назди ту равона кунам, саъю кӯшиш намо, ки ба Никӯпулис назди ман биёӣ, зеро қарор додаам зимистонро дар он ҷо гузаронам.

13Зеноси қонундон ва Апуллусро бо ғамхорӣ ба сафар тайёр намо, то ки аз ҳеҷ чиз камӣ надошта бошанд.

14Ва бигзор одамони мо низ ёд гиранд, ки машғули корҳои нек бошанд, то эҳтиёҷоти заруриро қонеъ намоянд ва бесамар набошанд.

15Ҳамаи онҳое ки бо мананд, ба ту салом мерасонанд. Ба онҳое ки моро дар имон дӯст медоранд, салом расон. Файз бо ҳамаи шумо бод. Омин.

← Chapter 2 Jump to: