Daniel 12

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 11 Jump to:

1“ในครั้งนั้นอัครทูตามิคาเอลก็จะยืนขึ้น; เมื่อนั้นจะเป็นยุคของความยากลำบาก, ตั้งแต่เกิดเป็นชาติมาจนถึงสมัยนั้นก็ยังไม่เคยมีลำบากใดเท่า; แต่ในยุคนั้นชนร่วมชาติของเจ้าจะถูกช่วยไว้ให้รอด, คือทุกคนที่มีชื่อจารึกไว้ในสมุดเล่มนั้น.

2หลายคนที่นอนหลับจมอยู่ใต้ดินนี้จะตื่นขึ้นจากหลับ, บ้างก็จะตื่นขึ้นเข้าสู่ถาวรชีวิต, บ้างก็เข้าสู่ความอับอาย, และขายหน้าชั่วกัปป์ชั่วกัลป์.

3ฝ่ายคนมีสติสัมปชัญญจะรุ่งโรจน์ดังดารา, ผู้ที่ชักนำคนมากหลายให้กลับมาถึงความชอบธรรมจะโชติช่วงดังดวงดาวเป็นนิตย์นิรันดร์.

4แต่โอเจ้าดานิเอลเอ๋ย, จงม้วนหนังสือ, และประทับตราเก็บไว้จนถึงวารสุดท้าย; ด้วยว่าหลายคนจะไม่คงเส้นคงวา, และความทุกข์จะทวีขึ้น.”

5แล้วข้าพเจ้า, ดานิเอล, ก็มองไปเห็น, ดูเถอะ, มีสองคนยืนอยู่, คนหนึ่งอยู่ฟากแม่น้ำข้างนี้, อีกคนหนึ่งอยู่ฟากน้ำข้างโน้น.

6เคนหนึ่งได้ถามคนที่สวมเครื่องนุ่งห่มผ้าป่าน, ซึ่งยืนอยู่บนผิวน้ำในแม่น้ำนั้นว่า, “ยังนานอีกสักเท่าไร, กว่าสิ่งมหัศจรรย์เหล่านี้จะบังเกิดขึ้น? ”

7แล้วข้าพเจ้าได้ยินคนที่นุ่งห่มผ้าป่าน, ซึ่งยืนอยู่บนผิวน้ำในแม่น้ำ, ขณะเมื่อกางกรซ้ายขวาชูขึ้นไปยังท้องฟ้า, ปฏิญาณโดยอ้างพระผู้ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์ว่า, ยังอีกสามปีกึ่ง, ภายหลังเมื่ออำนาจของการล้างผลาญคนบริสุทธิ์นั้นสิ้นสุดลงแล้ว, เหตุการณ์เหล่านี้ก็จะหมดสิ้นไปตามกัน.

8ข้าพเจ้าได้ยิน, แต่ไม่เข้าใจ, ข้าพเจ้าจึงถามว่า, “นายเจ้าข้า, ในที่สุดสิ่งเหล่านี้จะเป็นประการใด?”

9แล้วท่านตอบว่า, “ดานิเอลเอ๋ย, จงไปเถอะ, เพราะว่าเรื่องราวก็ถูกม้วนและประทับตราเก็บไว้จนถึงวารสุดท้ายเสียแล้ว.

10หลายคนจะชำระกายและทำตนให้ขาวหมดจด, และถูกถลุงไล่ขี้แร่ออก; แต่คนชั่วจะคงทำชั่วเรื่อยไป; ไม่มีคนชั่วคนใดเข้าใจได้: แต่คนมีสติสัมปชัญญจะเข้าใจได้.

11นับเวลาตั้งแต่การถวายสักการบูชาตามปกติถูกเลิกล้าง, จนถึงสิ่งน่าเกลียดอันเป็นที่สะอิดสะเอียน, เข้ามาสวมแทนที่นั้นจะเป็นเวลาหนึ่งพันสองร้อยเก้าสิบวัน.

12ความสุขย่อมมีแก่คนที่คอยอยู่ได้จนถึงหนึ่งพันสามร้อยสามสิบวัน!

13เจ้าจงไปตามทางของเจ้าเสียเถอะ, และพักผ่อนอยู่จนกว่าเบื้องปลายมาถึง; แล้วพอถึงเบื้องปลายเจ้าจะโลดเต้นด้วยความปีติในส่วนสัดของเจ้า.”

← Chapter 11 Jump to: