Micah 6

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ดูกรท่านทั้งหลาย, จงฟังคำที่พระยะโฮวาทรงสั่งนั้น, “ลุกขึ้นเถิด, เจ้าจงแถลงคดีต่อหน้าขุนเขาทั้งหลาย, และจงให้ภูเขาทั้งหลายฟังวาจาของเจ้า,”

2โอท่านขุนเขาทั้งหลาย, และรากฐานอันมั่นคงของแผ่นดินโลก, จงฟังคำแถลงคำของพระยะโฮวา. ด้วยว่าพระยะโฮวามีคดีกับพลเมืองของพระองค์, และพระองค์ประสงค์จะแถลงการณ์ต่อยิศราเอล

3“โอ้พลเมืองของเราเอ๋ย, เราได้ทำอะไรให้เจ้า, และเราได้ทำให้เจ้าเจ็บใจตรงไหน? จงอ้างพะยานกล่าวหาเราเถิด.

4ด้วยว่าเราได้นำพวกเจ้าออกมาจากประเทศอายฆุบโต, และได้ไถ่ค่าตัวเจ้าออกจากฐานแห่งทาสและเราได้ตั้งให้โมเซ, อาโรนและมิระยามเป็นผู้นำของพวกเจ้า:

5พลเมืองของเราเอ๋ย, บัดนี้จงระลึกถึงเหตุการณ์ที่บาลาคกษัตริย์โมอาบได้วางอุบายและคำที่บีละอามบุตรชายบะโอระได้ทูลตอบแก่ท่านอย่างไร. จงระลึกถึงเหตุการณ์ที่ได้เกิดขึ้นตั้งแต่ตำบลซิติมจนถึงตำบลฆีละฆาลเพื่อพวกเจ้าจะเข้าใจถึงความชอบธรรมของพระยะโฮวา.”

6ข้าพเจ้าจะเข้าเฝ้าพระยะโฮวาและกราบไหว้พระเจ้าผู้สูงสุดนั้นด้วยอาการอย่างไร? ข้าพเจ้าจะเข้าเฝ้าพระองค์ด้วยบูชาเผา, คือใช้ลูกวัวอายุหนึ่งขวบหรือ?

7พระยะโฮวาจะทรงโปรดปรานการถวายแกะผู้หลายพันตัวหรือธารน้ำมันหลายหมื่นสายหรือ? ข้าพเจ้าจะถวายบุตรหัวปีสำหรับไถ่โทษการผิดบาปของข้าพเจ้า, จะถวายผลแห่งร่างกายแทน บาปแห่งวิญญาณของข้าพเจ้าหรือ?

8โอบรรดาชน, พระองค์ได้ทรงแจ้งให้ทราบแล้วว่าอะไรน่ะดี: พระยะโฮวาทรงพระประสงค์อะไรจากท่านเล่านอกจากทำการยุตติธรรม,และรักความเมตตากรุณา, และดำเนินชีวิตอย่างสุภาพเคียงคู่กันไปกับพระเจ้าของท่าน?

9พระสุรเสียงของพระยะโฮวาประกาศก้องแก่กรุงนั้น; ผู้มีปัญญาก็ยำเกรงต่อพระนามของพระองค์, จงใช้หูสังเกตอาการแห่งกระบองอาชญาสิทธิ์, คือใครที่ทรงกำหนดให้เป็นไปอย่างนั้น.

10ยังมีทรัพย์สินที่ได้มาจากการคดโกงและเครื่องตวงขี้ฉ้ออันเป็นที่ทรงเกลียดชังอยู่ในเรือนของคนชั่วมิใช่หรือ?

11เราจะนับว่าผู้ที่ใช้ตราชูขี้ฉ้อและมีถุงบรรจุลูกตุ้มฉ้อโกงเป็นผู้ไม่มีผิดได้หรือ:

12ด้วยว่าผู้มีทรัพย์ทั้งหลายในกรุงนั้นล้วนเป็นคนมีใจอำมหิต, และพลเมืองทั้งหลายก็พูดมุสาทั้งนั้น, และลิ้นในปากของเขาก็เต็มไปด้วยอุบายล่อลวง.

13เหตุฉะนั้นเราจึงได้ประหารเจ้าด้วยบาดแผลเจ็บปวดสาหัส; เราได้ทำให้เจ้าเป็นที่เริดร้างเพราะบาปของเจ้า.

14เจ้ากินอาหารแต่จะไม่รู้จักอิ่ม, และความอ้างวางจะอยู่ในใจของเจ้า, เจ้าจะส่ำสมทรัพย์สมบัติ, แต่จะไม่ปลอดภัย; และหากเจ้าเก็บไว้ได้, เราก็จะให้ดาพสังหารเสีย.

15เจ้าจะหว่าน, แต่จะไม่ได้เกี่ยว; เจ้าจะสะกัดผลมะกอกเทศ, แต่จะไม่ได้น้ำมันมาชะโลมตัว; เจ้าจะสะกัดผลองุ่น, แต่จะไม่ได้ดื่มเหล้าองุ่น.

16ด้วยว่าเจ้าถือตามกฎของกษัตริย์อัมรีและรักษาขนบธรรมเนียมแห่งตระกูลอาฮาบ, และประพฤติตามวิธีการของเขา. ดังนั้นเราจึงได้ทำให้เจ้าเป็นที่เริดร้าง, พลเมืองก็จะถูกส่งเสียงเย้ยหยัน, และเจ้าจะได้รับการหมิ่นประมาทจากประชาชน

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →