Job 19

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1โยบจึงตอบว่า

2“ท่านจะทรมานฉันอีกนานแค่ไหน และใช้คำพูดเสียดแทงฉันจนเจ็บแสบ

3ท่านได้ดูหมิ่นฉันจนนับครั้งไม่ถ้วน ท่านไม่รู้สึกผิดบ้างหรือที่ทำให้ฉันทรมานเช่นนี้

4และถ้าแม้ว่าฉันทำผิดจริง ความผิดก็มีผลกระทบต่อฉันคนเดียวเท่านั้น

5ถ้าท่านยกยอตัวเองว่าดีกว่าฉัน และความอัปยศของฉันพิสูจน์ว่าฉันผิด

6จงรู้เถิดว่า พระเจ้าเป็นผู้ทำให้ฉันต้องรับทุกข์ และทำให้ฉันติดในตาข่าย

7ดูเถิด ฉันร้องขึ้นว่า ‘ฉันถูกโจมตี’ แต่ฉันไม่ได้รับคำตอบ ฉันร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่ได้รับความยุติธรรม

8พระองค์ปิดกั้นทางจนฉันผ่านไปไม่ได้ และพระองค์ทำให้ทางของฉันมืดมิด

9พระองค์พรากเกียรติยศไปจากฉัน และถอดมงกุฎออกจากศีรษะของฉัน

10พระองค์ทำให้ฉันทรุดลงทุกด้าน หมดสิ้นทุกอย่าง และความหวังของฉันก็ถูกถอนขึ้นอย่างรากต้นไม้

11ความกริ้วของพระองค์พลุ่งขึ้นต่อฉัน และนับว่าฉันเป็นศัตรูของพระองค์

12กองทหารของพระองค์รวมพลังเข้าด้วยกัน ก่อเชิงเทินประชิดตัวฉัน และตั้งค่ายอยู่รอบกระโจมของฉัน

13พระองค์ทำให้บรรดาพี่น้องของฉันรังเกียจฉัน ฉันกลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับคนที่รู้จักฉัน

14ญาติพี่น้องของฉันทอดทิ้งฉัน บรรดาผู้ที่รู้จักฉันก็ลืมฉันไปแล้ว

15บรรดาผู้ที่พักอยู่ที่บ้านฉันและหญิงรับใช้ทั้งหลายก็นับว่าฉันเป็นคนแปลกหน้า ฉันได้กลายเป็นคนต่างชาติในสายตาของพวกเขา

16ฉันเรียกหาคนรับใช้ของฉัน แต่เขาก็ไม่ตอบ ฉันต้องเอ่ยปากขอความเมตตาจากเขา

17ภรรยาของฉันยังเกลียดกลิ่นปากของฉัน พี่น้องแท้ๆ ของฉันก็ทนฉันไม่ไหว

18แม้แต่เด็กๆ ก็หัวเราะเยาะฉัน เวลาฉันลุกขึ้นยืน พวกเขาพูดเหยียดหยามฉัน

19พวกเพื่อนสนิทชิงชังฉัน และบรรดาผู้ที่ฉันรักก็หันหลังให้ฉัน

20ฉันมีแต่หนังหุ้มกระดูก และฉันแทบจะเอาชีวิตไม่รอด

21โอ พวกท่านที่เป็นเพื่อนของฉัน โปรดเห็นใจฉันด้วย เห็นใจฉันด้วย เพราะพระเจ้าได้ลงโทษฉันแล้ว

22ทำไมท่านจึงตามล่าฉันอย่างที่พระเจ้าทำ ทำไมท่านจึงไม่พอใจฉัน

23ฉันอยากให้ใครสักคนเขียนคำพูดของฉันไว้ ฉันอยากให้มีหนังสือม้วนบันทึกคำพูดเก็บไว้

24ฉันอยากให้มีใครสลักคำพูดของฉันบนหิน ด้วยปากกาเหล็กและตะกั่วเพื่อให้คงทนไปตลอดกาล

25เพราะฉันรู้ว่า ผู้ไถ่ของฉันดำรงอยู่ และในที่สุดพระองค์จะแก้คดีในโลกนี้ให้ฉัน

26หลังจากที่ผิวหนังของฉันเน่าเปื่อยไป แม้จะไร้ร่างกาย ฉันก็ยังจะเห็นพระเจ้า

27ฉันจะเห็นพระองค์เอง ฉันจะเห็นพระองค์ด้วยตาของฉันเอง ฉันรอด้วยใจจดจ่อ

28ถ้าท่านพูดว่า ‘เราจะตามล่าเขาอย่างไรดี’ และ ‘ต้นเหตุของเรื่องก็อยู่ที่ตัวของเขาเอง’

29ท่านจงกลัวดาบเถิด เพราะความกริ้วของพระเจ้าจะนำดาบมาลงโทษ แล้วท่านจะรู้ว่ามีการพิพากษาจริง”

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →