Job 29

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1และโยบพูดต่อไปอีกว่า

2“โอ ฉันอยากเป็นเหมือนในสมัยก่อน ครั้งที่พระเจ้าคุ้มครองดูแลฉัน

3เมื่อตะเกียงของพระองค์ส่องทางให้ฉัน และฉันเดินผ่านความมืดได้ด้วยแสงของพระองค์

4ช่วงเวลาที่ฉันรุ่งที่สุด เมื่อพระเจ้ามีมิตรไมตรีต่อกระโจมของฉัน

5เมื่อองค์ผู้กอปรด้วยมหิทธานุภาพยังอยู่กับฉัน เมื่อลูกๆ ของฉันอยู่รอบข้างฉัน

6เมื่อฉันมีเหลือกินเหลือใช้ และมีน้ำมันพุ่งออกมาจากซอกหิน

7เมื่อฉันออกไปที่ประตูเมือง เมื่อฉันมีที่นั่งที่ลานชุมนุม

8พวกชายหนุ่มถอยหลีกไปเมื่อเห็นฉัน คนสูงอายุก็ลุกขึ้นยืนให้เกียรติฉัน

9บรรดาเจ้านายชั้นผู้ใหญ่หยุดพูด และเอามือปิดปากไว้

10เสียงของบรรดาผู้สูงศักดิ์เงียบลง และลิ้นของพวกเขาติดอยู่กับเพดานปาก

11ผู้ใดที่ได้ยินเรื่องของฉันก็นับว่าฉันได้รับพระพร และเมื่อผู้ใดเห็นฉันก็ชมเชย

12เพราะฉันช่วยผู้ยากไร้ที่ร้องขอความช่วยเหลือ และช่วยเด็กกำพร้าที่ไม่มีใครช่วยเหลือ

13คนที่กำลังจะตายให้พรแก่ฉัน และฉันช่วยให้หญิงม่ายร้องเพลงด้วยใจยินดี

14ฉันปฏิบัติความชอบธรรมดั่งสวมเสื้อผ้า ความเป็นธรรมของฉันเป็นดั่งเสื้อคลุมและผ้าโพกศีรษะ

15ฉันเป็นตาให้กับคนตาบอด และเป็นเท้าให้กับคนง่อย

16ฉันเป็นพ่อให้กับคนยากไร้ และช่วยเหลือคนที่ฉันไม่รู้จักเมื่อเขาต้องสู้คดี

17ฉันล้มอำนาจของคนชั่วร้าย และช่วยเหลือคนที่ตกเป็นเหยื่อของเขา

18แล้วฉันก็คิดว่า ‘ฉันจะตายในรังของฉัน และฉันจะมีอายุยืนยาวมาก

19ฉันเป็นเสมือนรากต้นไม้ที่แผ่ไกลถึงแหล่งน้ำ พร้อมกับมีน้ำค้างบนกิ่งก้านตลอดคืน

20คนสรรเสริญฉันอย่างไม่รู้จบ ฉันไม่เคยขาดพละกำลัง’

21ผู้คนคอยฟังฉัน และนิ่งเงียบเพื่อฟังคำแนะนำของฉัน

22เมื่อฉันพูดจบแล้ว พวกเขาก็ไม่พูดอีก และคำพูดของฉันซึมซาบในตัวเขา

23พวกเขาคอยฉันดั่งคอยฝน และพวกเขาเปิดปากเหมือนรอรับฝนในฤดูใบไม้ผลิ

24ฉันยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ และใบหน้าที่เบิกบานของฉันทำให้พวกเขาหยุดเศร้าหมอง

25ฉันเป็นผู้ตัดสินใจให้พวกเขา และมีตำแหน่งเป็นหัวหน้า ฉันอยู่อย่างกษัตริย์ท่ามกลางกองทหาร เป็นอย่างผู้ปลอบโยนคนที่เศร้าโศก

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →