1 Chronicles 17

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1หลังจากดาวิดเข้าไปในวังแล้ว เขาพูดกับผู้เผยพระวจนะนาธันว่า “ดูเถิด ข้าพเจ้าอยู่ในบ้านทำจากไม้สนซีดาร์ ในขณะที่หีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์อยู่ในเต็นท์”

2นาธันตอบดาวิดว่า “ขอทำตามความคิดของท่านเถิด เพราะพระเจ้าอยู่กับท่าน”

3แต่ในคืนนั้นมีถ้อยคำของพระเจ้ามาถึงนาธันความว่า

4“จงไปบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า เจ้าไม่ใช่ผู้ที่จะสร้างบ้านให้เราอยู่

5เราไม่เคยอยู่ในบ้านเลย นับตั้งแต่เรานำอิสราเอลออกมาจากอียิปต์จวบจนทุกวันนี้ เราไปมากับเต็นท์ตลอด ย้ายจากที่พำนักหนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง

6ไม่ว่าเราไปที่ไหนกับชาวอิสราเอลทั้งหมด เราเคยออกปากกับผู้นำ คนใดซึ่งเราสั่งให้เลี้ยงดูประชาชนของเราหรือว่า ทำไมไม่สร้างบ้านด้วยไม้สนซีดาร์ให้เรา’

7บัดนี้จงบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า เราพาเจ้าออกมาจากทุ่งหญ้า จากการดูแลฝูงแกะ และแต่งตั้งเจ้าให้ปกครองประชาชนอิสราเอลของเรา

8เราอยู่กับเจ้าไม่ว่าเจ้าไปที่ไหนและเราทำลายศัตรูทั้งปวงของเจ้าออกไปให้พ้นหน้าเจ้า บัดนี้เราจะทำให้นามของเจ้าเหมือนนามบุคคลสำคัญทั้งหลายของโลก

9และเราจัดเตรียมที่แห่งหนึ่งให้ประชาชนอิสราเอลของเราตั้งรกราก เพื่อเขาจะมีบ้านเรือนเป็นของตนเองและไม่ต้องถูกรบกวนอีก คนชั่วจะไม่มาข่มเหงรังแกพวกเขาอย่างที่เคยทำอีกต่อไป

10และเป็นอย่างนั้นเรื่อยมานับตั้งแต่เราได้ตั้งผู้นำทั้งหลายให้ปกครองประชาชนอิสราเอล เราจะปราบศัตรูทั้งปวงของเจ้าด้วย’ ‘เราขอประกาศว่าพระยาห์เวห์จะสร้างครอบครัวหนึ่งสำหรับเจ้า

11เมื่อเจ้าหมดอายุขัยและล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้าแล้ว เราจะตั้งลูกชายคนหนึ่งของเจ้าขึ้นปกครองต่อจากเจ้า เป็นลูกชายคนหนึ่งของเจ้าเอง และเราจะสถาปนาอาณาจักรของเขา

12เขาจะเป็นผู้สร้างบ้านให้เรา และเราจะสถาปนาบัลลังก์ของเขาตลอดกาล

13เราจะเป็นพ่อของเขาและเขาจะเป็นลูกชายของเรา เราจะไม่พรากความรักมั่นคงของเราไปจากเขา เหมือนที่เราพรากเอาไปจากผู้ที่ปกครองก่อนหน้าเจ้า

14เราจะตั้งเขาไว้ในบ้านและอาณาจักรของเราตลอดไป บัลลังก์ของเขาจะยั่งยืนเป็นนิตย์’ ”

15นาธันจึงรายงานถ้อยคำทั้งสิ้นที่พระเจ้าเปิดเผยนี้ให้ดาวิดทราบ

16จากนั้นกษัตริย์ดาวิดจึงเข้าไปนั่งต่อหน้าพระยาห์เวห์ และพูดว่า “พระเจ้าพระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าเป็นผู้ใดเล่า ครอบครัวของข้าพเจ้าเป็นใครหนอ พระองค์จึงนำข้าพเจ้ามาไกลถึงเพียงนี้

17และไม่เพียงเท่านี้ พระเจ้าพระยาห์เวห์ พระองค์ยังพูดถึงอนาคตของครอบครัวผู้รับใช้ของพระองค์ พระองค์มองข้าพเจ้าราวกับว่าเป็นผู้มีเกียรติสูงส่ง

18ดาวิดจะพูดอะไรมากไปกว่านี้ได้ที่พระองค์ให้เกียรติผู้รับใช้ของพระองค์ถึงเพียงนี้ เพราะพระองค์รู้จักผู้รับใช้ของพระองค์

19พระยาห์เวห์ พระองค์ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่นี้ และให้คำมั่นสัญญาอันยิ่งใหญ่เหล่านี้ เพราะเห็นแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ และตามความประสงค์ของพระองค์

20พระยาห์เวห์ เท่าที่พวกเราได้ยินมากับหู ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนพระองค์ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์

21และมีชนชาติใดเล่าทั่วพิภพที่เสมอเหมือนประชาชนอิสราเอลของพระองค์ ซึ่งพระเจ้ามาไถ่เขาในฐานะประชาชนเพื่อพระองค์เอง และเพื่อนำเกียรติยศมาสู่นามของพระองค์ และกระทำการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่น่าเกรงขาม โดยขับไล่ชนชาติต่างๆ ออกไปให้พ้นหน้าประชาชนของพระองค์ซึ่งพระองค์ไถ่ออกจากอียิปต์

22พระองค์ทำให้ประชาชนอิสราเอลเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์เองตลอดนิรันดร์ และพระองค์คือพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าของพวกเขา

23และบัดนี้ พระยาห์เวห์ ขอให้คำสัญญาที่พระองค์ให้ไว้เกี่ยวกับผู้รับใช้และครอบครัวของเขานั้นได้รับการสถาปนาไว้ตลอดนิรันดร์ ขอทำตามที่พระองค์สัญญาเถิด

24เพื่อการนั้นจะตั้งมั่นอยู่และเพื่อนามของพระองค์จะยิ่งใหญ่นิรันดร์ แล้วประชาชนจะกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าเหนืออิสราเอล พระองค์เป็นพระเจ้าของอิสราเอล’ และครอบครัวดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์จะได้รับการสถาปนาไว้ต่อหน้าพระองค์

25พระองค์พระเจ้าของข้าพเจ้า พระองค์เปิดเผยแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ว่าจะสร้างครอบครัวเพื่อเขา ดังนั้นผู้รับใช้ของพระองค์จึงกล้าอธิษฐานเช่นนี้

26พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นพระเจ้า! พระองค์สัญญาจะให้สิ่งดีเหล่านี้แก่ผู้รับใช้ของพระองค์

27บัดนี้พระองค์พอใจที่จะอวยพรครอบครัวผู้รับใช้ของพระองค์ให้ยืนยงตลอดไปในสายตาของพระองค์ พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์อวยพรครอบครัวของข้าพเจ้าแล้ว และพวกเขาจะได้รับพระพรของพระองค์สืบไปนิรันดร์”

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →