1 Chronicles 21

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1ซาตานลุกขึ้นเล่นงานอิสราเอล และดลใจให้ดาวิดทำสำมะโนไพร่พลอิสราเอล

2ดาวิดจึงพูดกับโยอาบและเหล่าผู้บัญชาการกองทัพว่า “จงไปนับไพร่พลอิสราเอลจากเมืองเบเออร์เชบาจดเมืองดานแล้วกลับมารายงาน เพื่อข้าจะรู้ว่ามีคนอยู่เท่าไร”

3แต่โยอาบตอบว่า “ขอพระยาห์เวห์เพิ่มพูนกำลังพลของท่านร้อยเท่า ทั้งหมดก็เป็นคนของท่านไม่ใช่หรือ เหตุใดจึงประสงค์ให้ทำเช่นนี้ ควรหรือที่จะนำความผิดมาสู่อิสราเอล”

4แต่คำสั่งของกษัตริย์ย่อมมีอำนาจเหนือโยอาบ โยอาบจึงเดินทางไปทั่วดินแดนอิสราเอลแล้วกลับมายังกรุงเยรูซาเล็ม

5โยอาบรายงานดาวิดว่าจำนวนคนที่ออกรบได้ทั่วทั้งอิสราเอลมี 1,100,000 คน และ 470,000 คนในยูดาห์

6แต่โยอาบไม่ได้รวมจำนวนคนเลวีและเบนยามิน เพราะเขารู้สึกว่าคำสั่งนี้น่ารังเกียจ

7คำสั่งนี้ก็เป็นสิ่งที่ชั่วในสายตาของพระเจ้าด้วย ดังนั้นพระองค์จึงลงโทษคนอิสราเอล

8ดาวิดพูดกับพระเจ้าว่า “สิ่งที่ข้าพเจ้าทำนั้นบาปมาก บัดนี้ขอโปรดยกโทษความผิดของผู้รับใช้ของพระองค์ ข้าพเจ้าได้ทำสิ่งที่โง่เขลามาก”

9พระยาห์เวห์พูดกับกาดผู้ทำนายของดาวิดว่า

10“จงไปบอกดาวิดว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า เรามีข้อเสนอสามประการ ให้เจ้าเลือกอย่างหนึ่งแล้วเราจะจัดการกับเจ้าตามนั้น’ ”

11กาดจึงมาพบและพูดกับดาวิดว่า “พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า ‘จงเลือกเอา

12ระหว่างการกันดารอาหารสามปี หรือถูกดาบของศัตรูของเจ้าล้างผลาญสามเดือน หรือถูกลงโทษด้วยดาบของพระยาห์เวห์สามวันคือ โรคระบาดร้ายแรงซึ่งทูตของพระยาห์เวห์จะนำหายนะมาสู่อิสราเอลทุกหย่อมหญ้า’ ดังนั้นขอแจ้งคำตอบเพื่อข้าพเจ้าจะนำไปบอกพระองค์ผู้ใช้ข้าพเจ้ามา”

13ดาวิดตอบกาดว่า “ข้าลำบากใจมาก แต่ขอตกอยู่ในอุ้งมือของพระยาห์เวห์ดีกว่าตกอยู่ในเงื้อมมือของมนุษย์ เพราะความเมตตาของพระองค์ใหญ่หลวงนัก”

14ฉะนั้นพระยาห์เวห์ให้เกิดโรคระบาดในอิสราเอล เป็นผลให้มีคนล้มตายเจ็ดหมื่นคน

15ในช่วงโรคระบาด พระเจ้าใช้ทูตสวรรค์คนหนึ่งมาทำลายล้างกรุงเยรูซาเล็ม แต่ขณะนั้นพระยาห์เวห์มองแล้วทุกข์ใจเนื่องด้วยภัยพิบัตินั้น จึงพูดกับทูตผู้ทำลายว่า “พอแล้ว! ยั้งมือเถิด” ขณะนั้นทูตของพระยาห์เวห์กำลังยืนอยู่ที่ลานนวดข้าวของอาราวนาห์ ชาวเยบุส

16เมื่อดาวิดมองเห็นทูตของพระยาห์เวห์ยืนอยู่ระหว่างฟ้าสวรรค์กับแผ่นดินโลก และถือดาบอยู่เหนือกรุงเยรูซาเล็ม ดาวิดกับบรรดาผู้อาวุโสซึ่งสวมผ้ากระสอบอยู่จึงหมอบกราบซบหน้าลงกับพื้น

17ดาวิดพูดกับพระเจ้าว่า “ข้าพเจ้าไม่ใช่หรือที่สั่งให้นับจำนวนไพร่พล ข้าพเจ้าคือผู้เลี้ยง ที่ทำผิดทำบาป ประชาชนเหล่านี้เป็นแต่เพียงฝูงแกะ พวกเขาทำผิดอันใดเล่า พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอให้มือของพระองค์ลงโทษข้าพเจ้ากับครอบครัวเท่านั้นเถิด แต่อย่าให้ภัยพิบัตินี้ยังคงอยู่กับประชาชนของพระองค์เลย”

18ทูตของพระยาห์เวห์จึงสั่งกาดให้ไปแจ้งดาวิดให้ขึ้นไปสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระยาห์เวห์ที่ลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุส

19ดาวิดจึงไปปฏิบัติตามถ้อยคำซึ่งกาดได้กล่าวไว้ในนามของพระยาห์เวห์

20ขณะอาราวนาห์กำลังนวดข้าวสาลีอยู่ เขาเหลียวมาเห็นทูตสวรรค์ ลูกชายสี่คนของเขาที่อยู่ด้วยก็วิ่งหนีไปซ่อนตัว

21แล้วอาราวนาห์เห็นดาวิดเดินเข้ามาหา จึงวิ่งจากลานนวดข้าวมากราบซบหน้าลงถึงดินต่อหน้าดาวิด

22ดาวิดพูดกับอาราวนาห์ว่า “ข้าขอซื้อลานนวดข้าวแห่งนี้จากเจ้าเต็มราคา แล้วข้าจะสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระยาห์เวห์ พระองค์จะได้ระงับโรคระบาดครั้งนี้”

23อาราวนาห์พูดกับดาวิดว่า “กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า ขอท่านรับไปเถิด จะใช้ทำสิ่งใดก็ตามแต่จะโปรด ขอรับวัวไปเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัว เลื่อนนวดข้าวสามารถใช้เป็นฟืน และข้าวสาลีสำหรับเป็นเครื่องธัญบูชา ข้าพเจ้าขอถวายทั้งหมดนี้”

24แต่กษัตริย์ดาวิดตอบอาราวนาห์ว่า “ข้ายืนยันที่จะซื้อเต็มราคา ข้าไม่อาจรับสิ่งที่เป็นของเจ้าไปถวายแด่พระยาห์เวห์ หรือจะถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวโดยไม่ลงทุนอะไรเลย”

25ดาวิดจึงจ่ายทองคำหนัก 600 เชเขล ให้แก่อาราวนาห์เป็นค่าที่ดิน

26แล้วดาวิดสร้างแท่นบูชาขึ้นที่นั่นถวายแด่พระยาห์เวห์ และถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวกับเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพด้วย ดาวิดร่ำร้องต่อพระยาห์เวห์ และพระยาห์เวห์ตอบโดยให้ไฟจากฟ้าสวรรค์มาเผาเครื่องบูชาทั้งตัวบนแท่นนั้น

27แล้วพระยาห์เวห์สั่งให้ทูตองค์นั้นเก็บดาบเข้าฝัก

28เมื่อดาวิดเห็นว่าพระยาห์เวห์ตอบคำวิงวอนที่ลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุส ก็ถวายเครื่องบูชาที่นั่นอีก

29พลับพลาของพระยาห์เวห์และแท่นเผาเครื่องบูชาทั้งตัวซึ่งโมเสสได้สร้างขึ้นในถิ่นทุรกันดารยังคงอยู่บนสถานบูชาบนที่สูงในกิเบโอน

30แต่ดาวิดไม่สามารถไปสอบถามพระเจ้าที่นั่น เพราะกลัวดาบของทูตของพระยาห์เวห์

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →