1 Samuel 22

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1ดาวิดจึงออกจากเมืองกัทแล้วหนีไปยังถ้ำอดุลลัม เมื่อพวกพี่ชายและคนในครัวเรือนของพ่อได้ข่าวก็มาพบเขาที่นั่น

2ทุกคนที่มีปัญหาทุกข์ร้อนต่างๆ มีหนี้สิน หรือมีเรื่องไม่พอใจก็มาเข้าเป็นพวกกับดาวิด และเขากลายเป็นผู้บัญชาการของคนเหล่านี้ มีคนมาอยู่กับดาวิดประมาณสี่ร้อยคน

3จากที่นั่นดาวิดไปยังมิสปาห์ในโมอับและพูดกับกษัตริย์แห่งโมอับว่า “ขอให้พ่อแม่ของข้าพเจ้ามาอาศัยอยู่กับท่าน จนกว่าจะทราบว่าพระเจ้าจะกระทำประการใดเพื่อข้าพเจ้าต่อไป”

4ดังนั้นดาวิดจึงให้พ่อแม่มาอาศัยอยู่กับกษัตริย์โมอับตลอดเวลาที่เขาอยู่ในที่มั่น

5แต่ผู้เผยพระวจนะกาดมาบอกดาวิดว่า “อย่าพักอาศัยในที่มั่นนี้ จงกลับไปยังดินแดนยูดาห์” ดาวิดจึงไปยังป่าเฮเรท

6ฝ่ายซาอูลได้ข่าวว่ามีผู้พบดาวิดกับพรรคพวก ซาอูลนั่งอยู่ใต้ต้นสนหมอกบนเนินเขาที่กิเบอาห์ มือถือหอกอยู่ โดยมีทหารรายรอบ

7ซาอูลพูดกับพวกเขาว่า “ฟังนะ ชนเบนยามินทั้งหลาย! ลูกเจสซีหรือจะให้ที่ดินและสวนองุ่นแก่เจ้า เขาจะให้เจ้าเป็นแม่ทัพนายกองหรือ

8นี่หรือเป็นเหตุให้พวกเจ้าสมคบกันเป็นศัตรูกับข้า ไม่มีใครมาบอกข้าเมื่อลูกชายของข้าไปทำพันธสัญญากับลูกเจสซี ไม่มีใครในพวกเจ้าที่ห่วงใยข้า และบอกข้าว่าลูกชายข้าเองยุยงคนรับใช้ของข้าให้มาดักเล่นงานข้าอย่างทุกวันนี้”

9แต่โดเอกชาวเอโดมซึ่งยืนอยู่กับข้าราชการของซาอูลพูดว่า “ข้าพเจ้าเห็นลูกชายของเจสซีมาพบอาหิเมเลคลูกชายของอาหิทูบที่เมืองโนบ

10อาหิเมเลคถามพระยาห์เวห์ให้กับเขา พร้อมทั้งให้เสบียงและดาบของโกลิอัทชาวฟีลิสเตียด้วย”

11ซาอูลจึงสั่งให้ตามตัวปุโรหิตอาหิเมเลคลูกชายของอาหิทูบและผู้ชายทุกคนในครอบครัวของเขาซึ่งเป็นปุโรหิตที่เมืองโนบมาพบ

12ซาอูลพูดกับอาหิเมเลคว่า “ฟังข้านะลูกชายของอาหิทูบ” อาหิเมเลคตอบว่า “ข้าพเจ้าฟังอยู่ เจ้านายของข้าพเจ้า”

13ซาอูลพูดว่า “ทำไมเจ้ากับลูกชายของเจสซีจึงสมคบกันต่อต้านข้า ทำไมเจ้าถึงให้อาหารให้ดาบและถามพระเจ้าให้เขา เขาจึงได้กบฏและมาซุ่มดักโจมตีข้าอย่างทุกวันนี้”

14อาหิเมเลคตอบกษัตริย์ว่า “มีใครบ้างหรือในบรรดาข้าราชการที่จงรักภักดีต่อท่านเหมือนดาวิดลูกเขยของท่าน ผู้บังคับกองทหารคุ้มกันและเป็นที่เคารพนับถืออย่างสูงในบ้านของท่าน

15นี่เป็นครั้งแรกหรือที่ข้าพเจ้าถามพระเจ้าให้กับเขา ไม่ใช่เช่นนั้นแน่! ขอท่านอย่าได้กล่าวโทษข้าพเจ้าผู้ที่รับใช้ท่านกับครอบครัวพ่อของข้าพเจ้าเช่นนี้เลย เพราะผู้รับใช้ของท่านไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดนี้”

16แต่กษัตริย์พูดว่า “อาหิเมเลค เจ้าและทั้งครอบครัวของเจ้าจะต้องตาย”

17แล้วกษัตริย์สั่งองครักษ์ที่อยู่ข้างๆ เขาว่า “จงฆ่าปุโรหิตของพระยาห์เวห์เพราะพวกเขาเข้าข้างดาวิด พวกเขารู้ว่าดาวิดหนีข้าไป แต่ไม่ยอมบอกข้า” แต่เหล่าข้าราชการไม่กล้าทำอันตรายปุโรหิตของพระยาห์เวห์

18กษัตริย์จึงสั่งโดเอกว่า “เจ้าจงลงมือจัดการพวกปุโรหิต” โดเอกชาวเอโดมก็หันไปฆ่าปุโรหิต ในวันนั้นเขาฆ่าไป 85 คนที่สวมเอโฟดลินิน

19จากนั้นโดเอกก็ไปฆ่าคนทั่วเมืองโนบซึ่งเป็นเมืองของปุโรหิต ไม่ว่าผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก ทารก รวมทั้งวัว ลา และแกะ

20แต่อาบียาธาร์ลูกชายคนหนึ่งของอาหิเมเลคซึ่งเป็นลูกของอาหิทูบรอดไปได้ เขาหนีไปร่วมกับดาวิด

21อาบียาธาร์เล่าให้ดาวิดฟังว่า ซาอูลฆ่าปุโรหิตของพระยาห์เวห์

22ดาวิดจึงกล่าวกับอาบียาธาร์ว่า “ในวันนั้นเมื่อข้าพเจ้าเห็นโดเอกคนเอโดมที่นั่น ข้าพเจ้าก็รู้ว่าเขาจะไปฟ้องซาอูลแน่ ข้าพเจ้าต้องรับผิดชอบที่ทำให้ครอบครัวของท่านต้องตายกันหมด

23อยู่ที่นี่กับข้าพเจ้าเถิด อย่ากลัวเลย ผู้ที่พยายามฆ่าท่านก็พยายามฆ่าข้าพเจ้าด้วย ท่านจะปลอดภัยเมื่ออยู่กับข้าพเจ้า”

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →