1 Samuel 30

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →

1ดาวิดและพรรคพวกมาถึงศิกลากในวันที่สาม ฝ่ายชาวอามาเลขได้มาปล้นเนเกบและเมืองศิกลาก พวกเขาโจมตีและเผาเมืองศิกลาก

2จับผู้หญิงและทุกคนที่อยู่ในเมืองทั้งเด็กและผู้ใหญ่ไปเป็นเชลยโดยไม่ได้ฆ่าใคร แต่กวาดต้อนไปพร้อมกับพวกเขาด้วย

3เมื่อดาวิดกับพวกมาถึงก็พบว่าเมืองศิกลากถูกเผาวอดวาย และภรรยากับลูกชายลูกสาวถูกจับตัวไปเป็นเชลย

4ทั้งดาวิดและพรรคพวกก็ร้องไห้เสียงดังจนไม่เหลือแรงที่จะร้องไห้อีก

5ภรรยาทั้งสองคนของดาวิดก็ตกเป็นเชลยด้วยคืออาหิโนอัมแห่งยิสเรเอล และอาบีกายิลภรรยาม่ายของนาบาลแห่งคารเมล

6ดาวิดทุกข์ใจมากเพราะพรรคพวกพูดกันว่าจะเอาหินขว้างดาวิด พวกเขาต่างก็ขมขื่นรันทดใจด้วยเรื่องลูกชายลูกสาว แต่ดาวิดได้รับกำลังในพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา

7ดาวิดจึงพูดกับปุโรหิตอาบียาธาร์ลูกชายของอาหิเมเลคว่า “โปรดนำเอโฟดมา” อาบียาธาร์ก็นำมา

8ดาวิดถามพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าควรไล่ตามกองโจรนี้ไปหรือไม่ จะตามทันหรือไม่” พระเจ้าพูดว่า “จงตามพวกเขาไปเถิด เจ้าจะตามทันและช่วยผู้คนได้สำเร็จ”

9ดาวิดกับพรรคพวกหกร้อยคนมาถึงหุบเขาเบโสร์ ซึ่งบางคนหยุดพักอยู่ที่นั่น

10มีพวกเขาสองร้อยคนหมดแรง ข้ามหุบเขาไปไม่ไหว แต่ดาวิดกับอีกสี่ร้อยคนยังคงตามล่าต่อไป

11พวกเขาพบชายอียิปต์คนหนึ่งกลางทุ่ง จึงนำตัวมาพบดาวิด พวกเขาเอาน้ำดื่มและอาหารมาให้คนนั้น

12คือมะเดื่ออัดจำนวนเล็กน้อยและขนมลูกเกดสองก้อน เขากินแล้วก็ค่อยมีกำลังวังชาขึ้นเพราะไม่ได้กินดื่มอะไรมาสามวันสามคืนแล้ว

13ดาวิดถามว่า “เจ้าเป็นคนของใครและมาจากไหน” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นชาวอียิปต์ เป็นทาสของชาวอามาเลขคนหนึ่ง นายทิ้งข้าพเจ้าไว้สามวันแล้วเพราะข้าพเจ้าไม่สบาย

14เราได้ปล้นเนเกบของพวกเคเรธีกับพรมแดนบางจุดที่เป็นของยูดาห์ และเนเกบของคาเลบ แล้วเราเผาเมืองศิกลาก”

15ดาวิดถามว่า “เจ้านำทางข้าลงไปถึงกองโจรนั้นได้หรือไม่” เขาตอบว่า “หากท่านสาบานในนามของพระเจ้าว่าจะไม่ฆ่าข้าพเจ้าหรือส่งตัวกลับไปให้นาย ข้าพเจ้าจะนำทางท่านไปหาพวกนั้น”

16เขานำดาวิดลงไปที่นั่น พวกอามาเลขกระจายกันอยู่เต็มทุ่ง กินดื่มกันอย่างสนุกสนาน และชื่นชมกับทรัพย์มากมายที่ยึดมาได้จากแดนฟีลิสเตียและจากยูดาห์

17เย็นวันนั้นดาวิดสู้รบกับพวกเขาจนถึงเย็นวันรุ่งขึ้น ไม่มีใครหนีรอดไปได้เว้นแต่ชายหนุ่มสี่ร้อยคนซึ่งขี่อูฐหนีไป

18ดาวิดได้ของทุกอย่างที่พวกอามาเลขริบไปคืนมาทั้งหมด รวมทั้งภรรยาสองคน

19ไม่มีสิ่งใดขาดหายไป ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ เด็กชายเด็กหญิง ของที่ถูกปล้นหรือสิ่งที่ถูกริบไป ดาวิดได้คืนมาทั้งหมด

20เขายึดฝูงสัตว์ทั้งหมดและคนของเขาก็กวาดต้อนมาข้างหน้าอีกฝูงหนึ่งบอกว่า “นี่เป็นของที่ดาวิดยึดมา”

21แล้วดาวิดกลับมาหาสองร้อยคนที่หมดแรงติดตามไปไม่ไหว ซึ่งรออยู่ที่หุบเขาเบโสร์ พวกเขาออกมาพบดาวิดกับพวก เมื่อดาวิดกับพรรคพวกมาถึง ดาวิดถามคนเหล่านั้นว่าเป็นอย่างไรบ้าง

22แต่พวกอันธพาลและคนชั่วที่อยู่ในหมู่คนที่ไปกับดาวิดกล่าวว่า “เราจะไม่แบ่งของที่ยึดคืนมาได้ให้คนเหล่านี้ เพราะพวกเขาไม่ได้ไปกับเรา แต่ให้เขาเอาภรรยาเอาลูกคืนไป แล้วไปเสีย”

23ดาวิดตอบว่า “อย่าเลยพี่น้องเอ๋ย พวกท่านอย่าทำเช่นนั้นกับสิ่งที่พระยาห์เวห์มอบให้แก่เรา พระองค์ปกป้องเราและมอบกองปล้นสะดมที่มาโจมตีเรานั้นไว้ในมือของเรา

24ใครจะเห็นด้วยกับสิ่งที่ท่านพูด เราจะแบ่งให้เท่าๆ กัน ทั้งคนที่ออกรบและคนที่คอยดูแลสัมภาระ”

25ดาวิดจึงตั้งเป็นกฎเกณฑ์และข้อปฏิบัติสำหรับคนอิสราเอลตั้งแต่วันนั้นจนถึงบัดนี้

26เมื่อดาวิดมาถึงเมืองศิกลาก ก็ส่งของที่ยึดมาได้บางส่วนไปให้บรรดาผู้อาวุโสของยูดาห์ที่เป็นสหายของเขาและแจ้งว่า “นี่คือของกำนัลสำหรับท่าน ได้มาจากการปล้นศัตรูของพระยาห์เวห์”

27เขาส่งของกำนัลเหล่านี้ไปยังบรรดาผู้นำในเบธเอล ราโมท เนเกบ และยาททีร์

28ในอาโรเออร์ สิฟโมท เอชเทโมอา

29และราคาล ในหัวเมืองต่างๆ ของวงศ์เยราห์เมเอลและวงศ์เคไนต์

30ในโฮรมาห์ โบร์อาชาน อาธาค

31และเฮโบรน และในที่ต่างๆ ซึ่งดาวิดกับคนของเขาเคยเดินทางไปมา

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →