Genesis 19

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1ทูตสวรรค์ทั้งสองมาถึงเมืองโสโดมตอนเย็น โลทนั้นกำลังนั่งอยู่ที่ประตูเมือง เมื่อเขาเห็นทูตทั้งสองจึงลุกขึ้นไปต้อนรับ และหมอบซบหน้าลงกับพื้น

2เขาพูดว่า “นายท่าน โปรดแวะบ้านผู้รับใช้ของท่าน เพื่อจะได้ล้างเท้าและพักสักคืนหนึ่ง แล้วพรุ่งนี้เช้าจึงค่อยเดินทาง” ชายทั้งสองตอบว่า “อย่าเลย เราจะค้างที่ลานเมือง”

3แต่โลทรบเร้าหนักจนทูตทั้งสองไปด้วย และเข้าไปในบ้านของเขา โลทจัดเตรียมอาหารสำหรับทั้งสอง โดยปิ้งขนมปังไม่ใส่เชื้อ และพวกเขาก็กิน

4ก่อนที่พวกเขาจะเข้านอน ผู้ชายทุกคนจากทั่วทุกมุมเมืองโสโดมทั้งหนุ่มทั้งแก่ก็มาล้อมบ้านไว้

5พวกเขาตะโกนเรียกโลทว่า “พวกผู้ชายที่มาหาเจ้าค่ำนี้อยู่ที่ไหน จงพาพวกเขาออกมา เราจะได้มีเพศสัมพันธ์กับพวกเขา”

6โลทจึงออกไปพบพวกเขาข้างนอก และปิดประตูตามหลัง

7แล้วพูดว่า “อย่าเลยพี่น้อง อย่าทำสิ่งชั่วช้านี้เลย

8นี่แน่ะ เรามีลูกสาวสองคน ยังไม่เคยนอนกับผู้ชายเลย เราจะพามาออกมาให้ท่าน และทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ แต่อย่าทำอะไรชายเหล่านี้เลย เพราะพวกเขามาพักใต้หลังคาของเรา อยู่ในการคุ้มครองของเรา”

9พวกนั้นเอ็ดตะโรว่า “ถอยไปให้พ้น เจ้าหมอนี่มาอยู่อย่างคนต่างด้าว แล้วจะมาตั้งตัวเป็นผู้พิพากษา! เราจะจัดการกับเจ้าให้เลวร้ายกว่าสองคนนั้นอีก” แล้วพวกเขาก็กดดันโลทมากขึ้น และรุกเข้ามาเพื่อจะพังประตู

10แต่ชายทั้งสองที่อยู่ข้างในเอื้อมมือดึงโลทกลับเข้าไปในบ้านแล้วปิดประตู

11จากนั้นพวกเขาทำให้คนที่ออกันอยู่ตรงประตูทั้งคนหนุ่มคนแก่ตาบอดจนหาประตูไม่เจอ

12ชายทั้งสองกล่าวกับโลทว่า “เจ้ามีญาติพี่น้องอยู่ที่นี่อีกไหม ไม่ว่าลูกเขย ลูกชาย ลูกสาว หรือคนของเจ้าในเมืองนี้ จงพาพวกเขาออกไปจากที่นี่

13เพราะเราจะทำลายเมืองนี้ เสียงร้องกล่าวโทษชาวเมืองนี้ต่อพระยาห์เวห์ดังจนพระองค์ส่งเราให้มาทำลาย”

14โลทจึงไปบอกบรรดาลูกเขยซึ่งหมั้นหมาย กับลูกสาวของเขาว่า “เร็วเข้า รีบออกไปจากที่นี่ เพราะพระยาห์เวห์กำลังจะทำลายเมืองนี้!” แต่ลูกเขยคิดว่าเขาพูดเล่น

15พอใกล้รุ่ง ทูตเหล่านั้นจึงเร่งรัดโลทว่า “เร็วเข้า! จงพาภรรยาและลูกสาวทั้งสองของเจ้าออกไปจากที่นี่ ไม่อย่างนั้นเมื่อเมืองนี้ถูกลงโทษ เจ้าจะถูกกวาดล้างไปด้วย”

16เมื่อโลทยังรีรออยู่ ทูตเหล่านั้นจึงคว้ามือของเขา และมือของภรรยาและลูกสาวทั้งสอง แล้วพาออกจากเมืองโดยปลอดภัย เพราะพระยาห์เวห์เมตตาพวกเขา

17ทันทีที่พาพวกเขาออกมา ทูตองค์หนึ่งจึงพูดว่า “จงหนีเอาชีวิตรอด! อย่าหันกลับมามอง อย่าหยุดอยู่ในที่ราบนี้! จงหนีไปที่ภูเขา มิฉะนั้นเจ้าจะถูกกวาดล้างไปด้วย!”

18แต่โลทวิงวอนว่า “อย่าเลย บรรดานายของข้า ได้โปรดเถิด!

19ผู้รับใช้ของท่าน เป็นที่พอใจในสายตาของท่าน และท่าน ได้แสดงความเมตตาใหญ่หลวงต่อข้าพเจ้าโดยไว้ชีวิตข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าหนีไปถึงภูเขาไม่ทัน หายนะนี้จะมาถึงตัวและข้าพเจ้าจะต้องตาย

20ดูเถิด มีเมืองเล็กเมืองหนึ่งใกล้พอให้วิ่งไปถึงได้ทัน ให้ข้าพเจ้าหนีไปที่นั่น มันเล็กมากไม่ใช่หรือ แล้วข้าพเจ้าก็จะรอดชีวิต”

21ทูตนั้นตอบว่า “ก็ได้ เราจะทำตามที่เจ้าร้องขอ เราจะไม่ทำลายเมืองที่เจ้าพูดถึง

22แต่จงรีบหนีไปเพราะเราทำอะไรไม่ได้จนกว่าเจ้าจะไปถึงที่นั่น” (นี่คือเหตุที่เมืองนั้นได้ชื่อว่าโศอาร์)

23เมื่อโลทมาถึงโศอาร์ ดวงอาทิตย์ก็ขึ้นแล้ว

24จากนั้นพระยาห์เวห์ให้ไฟกำมะถันที่ลุกโชนจากฟ้าสวรรค์กระหน่ำลงมายังเมืองโสโดมและโกโมราห์ ไฟนี้มาจากพระยาห์เวห์

25ดังนั้นพระองค์ทำลายเมืองเหล่านั้นและที่ราบทั้งหมด รวมทั้งทุกชีวิตที่อาศัยอยู่ในเมืองและพืชพันธุ์ในแผ่นดินนั้นด้วย

26แต่ภรรยาของโลทหันกลับไปมอง เธอจึงกลายเป็นเสาเกลือ

27เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น อับราฮัมลุกขึ้นและกลับไปยังสถานที่ซึ่งเขาเคยยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์

28เขามองลงไปยังเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ มองไปทั่วดินแดนที่ราบ เขาเห็นควันหนาทึบพลุ่งขึ้นจากดินแดนนั้นเหมือนควันจากเตาหลอม

29ดังนั้นเมื่อพระเจ้าทำลายเมืองต่างๆ ในที่ราบ พระองค์ระลึกถึงอับราฮัม และนำโลทออกจากภัยพิบัติ ซึ่งทำลายล้างเมืองต่างๆ ที่โลทเคยอาศัยอยู่

30โลทกับลูกสาวทั้งสองคนออกจากโศอาร์ไปตั้งถิ่นฐานบนภูเขาเพราะไม่กล้าอยู่ที่โศอาร์ พวกเขาอาศัยอยู่ในถ้ำ

31วันหนึ่งลูกสาวคนโตพูดกับน้องสาวว่า “พ่อของเราแก่แล้ว ไม่มีผู้ชายคนไหนในแถบนี้ที่จะมาแต่งงานมีลูกกับเราอย่างที่คนทั่วโลกเขาทำกัน

32ให้พ่อของเราดื่มเหล้าองุ่นกันเถอะ แล้วเราจะได้หลับนอนกับท่าน เราจะได้รักษาเชื้อสายของครอบครัวไว้ผ่านทางพ่อของเรา”

33คืนนั้นทั้งสองได้ให้พ่อดื่มเหล้าองุ่น แล้วลูกสาวคนโตก็เข้าไปหลับนอนกับพ่อ โลทไม่รู้เลยว่า ลูกเข้ามานอนหรือลุกออกไปเมื่อไหร่

34วันรุ่งขึ้นลูกสาวคนโตก็พูดกับน้องสาวว่า “เมื่อคืนพี่นอนกับพ่อแล้ว คืนนี้เราให้เขาดื่มเหล้าองุ่นกันอีก และน้องไปนอนกับเขา เพื่อเราจะได้รักษาเชื้อสายของครอบครัวไว้ผ่านทางพ่อของเรา”

35คืนนั้นทั้งสองก็ทำให้พ่อเมามายอีก แล้วลูกสาวคนเล็กก็เข้าไปนอนกับเขา โลทก็ไม่รู้เลยว่าเธอเข้ามานอนหรือลุกออกไปเมื่อไหร่

36ดังนั้นลูกสาวทั้งสองของโลทจึงตั้งครรภ์กับพ่อ

37ลูกสาวคนโตมีลูกชาย เธอตั้งชื่อเขาว่าโมอับ เขาเป็นบรรพบุรุษของชาวโมอับในปัจจุบัน

38ลูกสาวคนเล็กก็มีลูกชายคนหนึ่ง เธอตั้งชื่อเขาว่าเบนอัมมี เขาเป็นบรรพบุรุษของชาวอัมโมน ในปัจจุบัน

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →