Genesis 48

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 47 Jump to: Chapter 49 →

1ต่อมามีคนบอกโยเซฟว่า “พ่อของท่านป่วย” เขาจึงพาลูกสองคนคือมนัสเสห์และเอฟราอิมไปเยี่ยม

2เมื่อยาโคบได้ยินว่า “โยเซฟลูกชายของท่านมาหา” อิสราเอลจึงรวบรวมกำลังลุกขึ้นนั่งบนเตียง

3ยาโคบกล่าวกับโยเซฟว่า “พระเจ้าผู้มีฤทธิ์ ได้ปรากฏแก่พ่อที่เมืองลูส ในดินแดนคานาอัน และที่นั่นพระองค์อวยพรพ่อ

4พระองค์พูดว่า ‘เราจะให้เจ้ามีลูกหลานทวีขึ้นมากมาย เราจะทำให้เจ้าเป็นชุมชนของหลายชนชาติ และจะยกดินแดนนี้ให้เป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์กับลูกหลานของเจ้าสืบไป’

5ตอนนี้ เอฟราอิมและมนัสเสห์ ลูกทั้งสองคนของเจ้าซึ่งเกิดในอียิปต์ก่อนที่พ่อจะมาถึงนั้นก็นับว่าเป็นลูกของพ่อ เหมือนกับรูเบนและสิเมโอน

6ส่วนลูกของเจ้าที่เกิดหลังจากสองคนนี้จะเป็นทายาทของเจ้าเอง และจะรับมรดกส่วนของเอฟราอิมและมนัสเสห์

7เมื่อพ่อกำลังกลับจากปัดดาน ก็เสียใจมากที่ราเชลเสียชีวิตในดินแดนคานาอันขณะที่เรายังอยู่ระหว่างทาง ไม่ไกลจากเอฟราธาห์นัก พ่อจึงฝังเธอไว้ริมทางไปเอฟราธาห์” (คือเบธเลเฮม)

8เมื่ออิสราเอลเห็นลูกชายของโยเซฟก็ถามว่า “นี่ใคร”

9โยเซฟตอบพ่อว่า “พวกเขาคือลูกชายที่พระเจ้ามอบให้ลูกที่นี่” แล้วอิสราเอลจึงพูดว่า “พาพวกเขามาสิ พ่อจะได้อวยพรเขา”

10อิสราเอลตาฝ้าฟางเพราะชรา มองอะไรแทบไม่เห็น โยเซฟจึงพาลูกชายเข้าไปใกล้ แล้วพ่อของโยเซฟก็จูบและกอดพวกเขา

11แล้วอิสราเอลพูดกับโยเซฟว่า “พ่อไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เห็นหน้าเจ้าอีก แล้วเดี๋ยวนี้พระเจ้ายังอนุญาตให้เห็นลูกๆ ของเจ้าด้วย”

12โยเซฟพาลูกทั้งสองออกจากตักอิสราเอลและเขาก็ซบหน้าลงกับพื้น

13แล้วโยเซฟจึงจูงลูกทั้งสองเข้าไปใกล้พ่อ มือขวาจูงเอฟราอิมไปทางซ้ายของอิสราเอล มือซ้ายจูงมนัสเสห์ไปทางขวาของอิสราเอล

14แต่อิสราเอลไขว้แขน เอามือขวาวางบนศีรษะของเอฟราอิม ทั้งที่เขาเป็นน้อง และมือซ้ายวางบนศีรษะของมนัสเสห์ ทั้งที่มนัสเสห์เป็นลูกหัวปี

15แล้วเขาจึงอวยพรโยเซฟว่า “ขอพระเจ้าที่อับราฮัมและอิสอัคบรรพบุรุษของเรา ดำเนินชีวิตอย่างสัตย์ซื่อ อยู่ต่อหน้าพระเจ้าผู้เลี้ยงของเรา มาตลอดชีวิตจนถึงทุกวันนี้

16พระองค์เป็นทูตสวรรค์ที่ช่วยเราให้พ้นจากอันตรายทั้งสิ้น ขอพระองค์อวยพรเด็กชายทั้งสองคนนี้ ขอให้พวกเขาสืบสกุลของเรา และสืบสกุลบรรพบุรุษของเราคืออับราฮัมและอิสอัค ขอให้พวกเขาทวีขึ้นอย่างมากมาย บนแผ่นดินโลก”

17เมื่อโยเซฟเห็นพ่อเอามือขวาวางบนศีรษะของเอฟราอิมก็ไม่พอใจ เขาจึงจับมือพ่อให้ย้ายจากศีรษะของเอฟราอิมไปวางบนศีรษะของมนัสเสห์

18โยเซฟพูดกับพ่อว่า “ไม่ใช่ ท่านพ่อ คนนี้เป็นลูกหัวปี พ่อวางมือขวาบนหัวคนนี้เถิด”

19แต่อิสราเอลปฏิเสธว่า “พ่อรู้ ลูกเอ๋ย พ่อรู้ เขาจะกลายเป็นชนชาติหนึ่งและจะยิ่งใหญ่ด้วย แต่น้องชายจะยิ่งใหญ่กว่า และลูกหลานของเขาจะกลายเป็นกลุ่มชนชาติ”

20ยาโคบอวยพรพวกเขาในวันนั้นว่า “อิสราเอลจะให้พรกันในนามของเจ้า ว่า ‘ขอพระเจ้าบันดาลให้ท่านเป็นเหมือนเอฟราอิมและมนัสเสห์’ ” ดังนั้นยาโคบจึงเอ่ยชื่อเอฟราอิมก่อนมนัสเสห์

21แล้วอิสราเอลจึงพูดกับโยเซฟว่า “พ่อกำลังจะตาย แต่พระเจ้าจะอยู่กับพวกลูก และจะพาลูกๆ กลับไปยังดินแดนบรรพบุรุษของพวกเจ้า

22และพ่อจะมอบสันเขา ให้เจ้ามากกว่าที่ให้พี่น้องหนึ่งแห่ง คือสันเขาที่พ่อยึดมาได้จากชาวอาโมไรต์ด้วยดาบและธนูของพ่อ”

← Chapter 47 Jump to: Chapter 49 →