bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
/
Genesis 42
Genesis 42
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
← Chapter 41
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 43 →
1
เมื่อยาโคบรู้มาว่ามีข้าวที่อียิปต์ จึงพูดกับลูกๆ ว่า “มานั่งมองหน้ากันอยู่ทำไม
2
พ่อได้ยินว่าที่อียิปต์มีข้าว พวกเจ้าจงลงไปที่นั่นและซื้อข้าวมา พวกเราจะได้ไม่อดตาย”
3
พี่ชายทั้งสิบคนของโยเซฟจึงลงไปที่อียิปต์เพื่อซื้อข้าว
4
แต่ยาโคบไม่ให้เบนยามินน้องชายของโยเซฟไปด้วย เพราะเกรงว่าจะเกิดอันตรายกับเขา
5
ดังนั้นลูกๆ ของอิสราเอลจึงอยู่ในหมู่คนที่ไปซื้อข้าว เพราะเกิดกันดารอาหารในคานาอันเช่นกัน
6
โยเซฟเป็นผู้ว่าราชการแผ่นดินที่ขายข้าวให้กับประชาชนทุกคน ดังนั้นเมื่อพวกพี่ชายของโยเซฟมาถึง พวกเขาก็กราบโยเซฟลงถึงดิน
7
เมื่อโยเซฟเห็นพี่ๆ ก็จำได้ทันที แต่แสร้งทำเป็นไม่รู้จักและพูดจาหาเรื่องพวกเขา และถามเขาว่า “พวกเจ้ามาจากที่ไหน” พวกเขาตอบว่า “จากดินแดนคานาอันเพื่อซื้อข้าว”
8
แม้โยเซฟจะจำพี่ชายของตนได้ แต่พวกเขาจำโยเซฟไม่ได้
9
แล้วโยเซฟก็หวนคิดถึงความฝันในอดีตและพูดกับพวกเขาว่า “พวกเจ้าเป็นสายลับ! เจ้ามาดูว่าดินแดนของเรามีจุดอ่อนตรงไหน”
10
พวกเขาตอบว่า “นายท่าน ไม่ใช่อย่างนั้น ผู้รับใช้ของท่านมาเพื่อซื้ออาหาร
11
เราทุกคนมีพ่อเดียวกัน ผู้รับใช้ของท่านเป็นคนสุจริต ไม่ใช่สายลับ”
12
โยเซฟยืนกรานว่า “ไม่จริง! พวกเจ้ามาดูว่าดินแดนของเรามีจุดอ่อนตรงไหน”
13
แต่พวกเขาตอบว่า “ผู้รับใช้ของท่าน เรามีกันสิบสองคนพี่น้อง มีพ่อคนเดียวกันซึ่งอาศัยอยู่ในดินแดนคานาอัน ตอนนี้น้องคนสุดท้องก็อยู่กับพ่อ ส่วนน้องอีกคนหนึ่งจากไปแล้ว”
14
โยเซฟพูดกับพวกเขาว่า “อย่างที่เราบอกนั่นแหละว่า พวกเจ้าเป็นสายลับ!
15
พวกเจ้าจะถูกทดสอบดังนี้ ฟาโรห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เจ้าจะออกไปจากที่นี่ไม่ได้ฉันนั้น เว้นแต่น้องชายคนสุดท้องของเจ้าจะมาที่นี่
16
ให้คนหนึ่งในพวกเจ้าไปพาน้องชายมา เราจะกักพวกที่เหลือไว้ในคุก เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเจ้าพูดความจริงหรือไม่ ถ้าไม่จริง ฟาโรห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด พวกเจ้าก็เป็นสายลับฉันนั้น!”
17
แล้วโยเซฟก็ขังพวกเขาทั้งหมดไว้ในคุกสามวัน
18
ในวันที่สาม โยเซฟพูดกับพวกเขาว่า “เพราะเรายำเกรงพระเจ้า จงทำตามนี้แล้วเจ้าจะมีชีวิตรอด
19
หากพวกเจ้าเป็นคนสุจริต ก็ให้พี่น้องของเจ้าคนหนึ่งติดคุกที่นี่ ส่วนที่เหลือนำข้าวกลับไปให้ครอบครัวที่อดอยากของเจ้า
20
แต่เจ้าต้องพาน้องคนสุดท้องมาหาเรา เพื่อพิสูจน์คำพูดของเจ้าและเจ้าจะไม่ตาย” พวกเขาก็ยอมทำตามนั้น
21
พวกเขาพูดกันว่า “พวกเราถูกลงโทษเพราะน้องชายของเราแน่ๆ เราเห็นว่าเขาเป็นทุกข์แค่ไหนเมื่อเขาร้องขอชีวิตจากเรา แต่เราไม่ฟัง พวกเราจึงต้องเจอความทุกข์เช่นนี้”
22
รูเบนตอบว่า “เราบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าอย่าทำบาปกับเด็กคนนั้น แต่พวกเจ้าไม่ฟัง! ตอนนี้พวกเราต้องชดใช้สำหรับเลือดของเขาแล้ว”
23
พวกเขาไม่รู้ว่าโยเซฟฟังออก เพราะโยเซฟพูดกับพวกเขาโดยใช้ล่าม
24
แล้วโยเซฟก็ออกไปร้องไห้ จากนั้นจึงกลับเข้ามา และสั่งให้มัดสิเมโอนต่อหน้าพวกเขา
25
โยเซฟสั่งให้ใส่ข้าวในกระสอบของพี่ชายจนเต็ม และคืนเงินใส่ไว้ในกระสอบของแต่ละคนด้วย ทั้งยังเตรียมเสบียงไว้สำหรับเดินทาง เมื่อทั้งหมดนี้เรียบร้อยแล้ว
26
พวกพี่ชายก็ขนข้าวใส่หลังลาแล้วออกเดินทาง
27
ที่จุดพักแรมในคืนนั้น มีคนหนึ่งเปิดกระสอบจะเอาข้าวให้ลากิน และเห็นเงินอยู่ที่ปากกระสอบ
28
เขาบอกพวกพี่น้องว่า “มีคนคืนเงินของข้าใส่ไว้ในกระสอบ” พวกเขาใจหายวาบ หันเข้าหากันตัวสั่นและพูดว่า “ทำไมพระเจ้าทำกับเราอย่างนี้”
29
เมื่อพวกเขากลับมาหายาโคบผู้เป็นพ่อในคานาอัน ก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้พ่อฟังว่า
30
“ชายผู้เป็นเจ้านายเหนือแผ่นดินพูดจารุนแรงกับเรา และทำกับเราราวกับว่า พวกเราไปสอดแนมในแผ่นดินนั้น
31
แต่พวกเราบอกเขาว่า ‘พวกเราเป็นคนสุจริตไม่ใช่สายลับ
32
เรามีกันสิบสองคนพี่น้องพ่อเดียวกัน คนหนึ่งจากไปแล้ว และคนสุดท้องอยู่กับพ่อในคานาอัน’
33
ชายผู้เป็นเจ้านายเหนือแผ่นดินพูดกับเราว่า ‘นี่เป็นวิธีที่เราจะรู้ว่าพวกเจ้าซื่อตรง ทิ้งพี่น้องของเจ้าคนหนึ่งไว้ที่นี่ นอกนั้นเอาข้าวกลับไปให้ครอบครัวที่อดอยาก
34
จงพาน้องชายคนสุดท้องมา เราจะรู้ว่าพวกเจ้าเป็นคนซื่อสัตย์ไม่ใช่สายลับ เราจะคืนพี่น้องที่ถูกจับให้ และเจ้าจะติดต่อค้าขาย ในดินแดนนี้ได้’ ”
35
ขณะที่พวกเขากำลังเทข้าวออกจากกระสอบ ก็พบถุงเงินในกระสอบของแต่ละคน! เมื่อพวกเขากับพ่อเห็นถุงเงินเหล่านั้นก็ตกใจกลัว
36
ยาโคบพ่อของพวกเขาพูดว่า “พวกเจ้าช่างพรากพ่อพรากลูกเสียจริง โยเซฟจากไปแล้ว สิเมโอนก็จากไป ตอนนี้ยังจะเอาเบนยามินไปอีก ชีวิตพ่อนี่ช่างรันทดเสียจริง!”
37
รูเบนจึงพูดกับพ่อว่า “ถ้าข้าไม่พาเบนยามินกลับมาให้พ่อ ท่านก็ฆ่าลูกชายทั้งสองของข้าได้เลย มอบให้ข้าดูแลเขาเถิด และข้าจะพาเขากลับมา”
38
แต่ยาโคบตอบว่า “ลูกของเราจะไม่เดินทางลงไปกับพวกเจ้าเด็ดขาด พี่ชายเขาก็ตายแล้ว เหลือเขาอยู่คนเดียว ถ้าเกิดอันตรายขึ้นกับเขาระหว่างทาง พวกเจ้าจะพาหัวหงอกของพ่อลงไปแดนคนตายด้วยความโศกเศร้า”
← Chapter 41
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 43 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50