bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
/
Job 2
Job 2
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 3 →
1
อีกวันหนึ่งเมื่อทูตสวรรค์ มาร่วมชุมนุมกันต่อหน้าพระยาห์เวห์และซาตานก็มาอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ด้วย
2
พระยาห์เวห์ถามซาตานว่า “เจ้ามาจากไหน” ซาตานตอบพระยาห์เวห์ว่า “จากการเที่ยวไปมาทั่วโลก”
3
พระยาห์เวห์จึงพูดกับซาตานว่า “เจ้าสังเกตดูโยบผู้รับใช้ของเราหรือไม่ ในโลกนี้ไม่มีใครเหมือนเขา เพราะเขาเป็นคนดีไม่มีที่ติ เที่ยงธรรม ยำเกรงพระเจ้า และห่างจากความชั่ว เขายังซื่อสัตย์ภักดีต่อเรา ทั้งที่เจ้าท้าทายให้เราทำลายเขาโดยไม่มีเหตุ”
4
ซาตานตอบว่า “หนังแทนหนัง! คนเรายอมเสียทุกสิ่งเพื่อแลกชีวิตของตน
5
ตอนนี้พระองค์ลองยื่นมือออกไปทำลายเนื้อหนังและกระดูกของเขาดูสิ รับรองว่าเขาจะแช่งด่าพระองค์ต่อหน้าแน่นอน”
6
พระยาห์เวห์พูดว่า “ก็เอาสิ เจ้าจะทำอะไรเขาก็ได้ แต่ต้องไว้ชีวิตเขา”
7
ซาตานจึงไปจากพระยาห์เวห์ แล้วทรมานโยบให้เจ็บปวดด้วยฝีซึ่งลามตั้งแต่ฝ่าเท้าถึงกระหม่อม
8
โยบเอาเศษหม้อแตกขูดเนื้อตัวขณะนั่งอยู่กลางกองขี้เถ้า
9
ภรรยาของโยบพูดกับเขาว่า “ท่านจะยังคงซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าอีกหรือ จงแช่งพระเจ้าแล้วตายเสียเถอะ!”
10
โยบตอบว่า “เธอพูดเหมือนคนโง่เขลา เราจะรับแต่สิ่งดีๆ จากพระเจ้า แต่ไม่ยอมรับความทุกข์ร้อนเลยหรือ” ในเหตุการณ์ทั้งหมดนี้โยบไม่ได้ทำบาปในสิ่งที่เขาพูดเลย
11
เมื่อเพื่อนสามคนของโยบ คือเอลีฟัสชาวเทมาน บิลดัดชาวชูอาห์ และโศฟาร์ชาวนาอามาห์ ได้ข่าวเรื่องความทุกข์ร้อนทั้งสิ้นที่เกิดขึ้นกับเขา จึงนัดกันออกจากบ้านเพื่อไปร่วมทุกข์และให้กำลังใจโยบ
12
เมื่อพวกเขาเห็นโยบแต่ไกลก็จำเขาแทบไม่ได้ พวกเขาต่างร้องไห้เสียงดัง ฉีกเสื้อผ้า และโปรยฝุ่นใส่ศีรษะ
13
แล้วก็นั่งบนพื้นเป็นเพื่อนโยบเจ็ดวันเจ็ดคืน ไม่มีใครเอ่ยอะไรสักคำ เพราะเห็นว่าโยบทุกข์ทรมานสาหัสเพียงใด
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 3 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42