bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
/
Job 39
Job 39
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
← Chapter 38
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 40 →
1
“เจ้ารู้ไหมว่าแพะภูเขาตกลูกเมื่อใด เจ้าเฝ้าดูกวางตัวเมียออกลูกหรือ
2
เจ้ารู้หรือว่ามันตั้งท้องกี่เดือน เจ้ารู้เวลาที่มันตกลูกไหม
3
พวกมันหมอบลงและตกลูกออกมา แล้วการเจ็บท้องคลอดก็สิ้นสุดลง
4
ลูกอ่อนของมันเติบโตแข็งแรงในป่า แล้วก็จากไปไม่กลับมาอีก
5
ใครปล่อยลาป่าให้เป็นอิสระ ใครแก้เชือกที่ผูกมันไว้
6
เราให้ที่กันดารเป็นบ้านของมัน และให้ดินเค็มเป็นที่อาศัยของมัน
7
มันหัวเราะเยาะเสียงอึกทึกในเมือง และไม่ได้ยินเสียงตะโกนของผู้ขับขี่
8
มันท่องไปตามเนินเขาเพื่อหาทุ่งหญ้า และเสาะหาทุกสิ่งที่เขียวขจี
9
วัวป่าจะยอมรับใช้เจ้าหรือ มันจะอยู่ข้างรางหญ้าของเจ้าตอนกลางคืนหรือ
10
เจ้าสามารถเอาสายรัดมันมาลากไถให้เจ้าได้หรือ มันจะยอมไถที่ลุ่มตามเจ้าไปหรือ
11
เจ้าจะพึ่งพากำลังมหาศาลของมันหรือ เจ้าจะมอบงานหนักให้มันหรือ
12
เจ้าจะเชื่อใจให้มันขนเมล็ดข้าวของเจ้า ไปที่ลานนวดข้าวหรือ
13
นกกระจอกเทศกระพือปีกอย่างร่าเริง แต่ปีกของมันไม่อาจเทียบ กับปีกและขนของนกกระสาดำได้
14
มันวางไข่ที่พื้น และปล่อยให้อุ่นอยู่ในทราย
15
ไม่สนใจว่าอาจจะถูกเหยียบแตก หรือสัตว์ป่าจะมาเหยียบย่ำ
16
มันทำกับลูกอ่อนอย่างดุดัน ราวกับไม่ใช่ลูก และมันไม่สนใจแม้มันจะเหนื่อยเปล่า
17
เพราะพระเจ้าไม่ได้ให้สติปัญญาแก่มัน หรือให้มันรู้จักคิด
18
แต่เมื่อมันกางปีกวิ่งไป มันก็ยิ้มเยาะม้าและผู้ขี่
19
เจ้าให้พละกำลังแก่ม้า และให้แผงคอปลิวไสวแก่มันหรือ
20
เจ้าให้มันเผ่นโผนเหมือนตั๊กแตนหรือ เสียงหายใจของมันน่าสะพรึงกลัว
21
มันตะกุยดิน ปีติยินดีในพละกำลังของมัน และตรงเข้าพุ่งเข้าไปต่อสู้
22
มันหัวเราะเยาะความกลัว ไม่หวาดกลัวอะไร และไม่หนีคมดาบ
23
ลูกธนูพุ่งมาทางด้านข้าง พร้อมกับทวนและหอกที่ส่องประกายวาววับ
24
มันตะกุยพื้นดินอย่างดุเดือด และยืนนิ่งอยู่ไม่ได้เมื่อเสียงแตรดังขึ้น
25
เมื่อได้ยินเสียงแตร มันร้อง ‘ฮี่แฮ่!’ มันได้กลิ่นสงครามแต่ไกล เสียงโห่ร้องออกศึก เสียงตะโกนของนายทัพ
26
เหยี่ยวบินขึ้นฟ้าและคลี่ปีกบินไปทางใต้ ด้วยปัญญาของเจ้าหรือ
27
นกอินทรีทะยานขึ้นและสร้างรังบนที่สูง ตามคำสั่งของเจ้าหรือ
28
มันอาศัยอยู่บนหน้าผาและพักที่นั่นยามค่ำคืน ชะโงกผาคือที่มั่นของมัน
29
จากที่นั่นมันมองหาอาหาร ตาของมันมองเห็นเหยื่อแต่ไกล
30
ลูกของมันกินเลือด มีคนถูกเข่นฆ่าที่ไหน มันก็อยู่ที่นั่น”
← Chapter 38
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 40 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42