Romans 5

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ดังนั้นเมื่อเราถูกนับว่าเป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อแล้ว เราจึง มีสันติสุขกับพระเจ้าทางพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

2โดยทางพระองค์ เราจึงได้เข้าในพระคุณนี้ที่เรายืนอยู่ด้วยความเชื่อ และเรา จึงโอ้อวดในความหวังที่จะได้มีส่วนในเกียรติสิริของพระเจ้า

3ไม่เพียงเท่านั้น แต่เรา ยังโอ้อวดในความทุกข์ยากของเราด้วย เพราะเรารู้ว่าความทุกข์ยากก่อให้เกิดความบากบั่น

4ความบากบั่นทำให้เรามีอุปนิสัยที่พิสูจน์แล้วว่าใช้การได้ และอุปนิสัยเช่นนั้นทำให้มีความหวัง

5และความหวังไม่ทำให้เราอับอาย เพราะพระเจ้าเทความรักของพระองค์เข้ามาในใจของเรา โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ผู้ซึ่งพระเจ้าได้มอบให้แก่เราแล้ว

6เมื่อเรายังไร้กำลัง พระคริสต์ได้ตายเพื่อคนอธรรมในเวลาที่เหมาะสม

7น้อยนักที่จะมีใครตายเพื่อคนชอบธรรม แม้อาจมีบางคนกล้าตายเพื่อคนดีก็ตาม

8แต่พระเจ้าสำแดงความรักของพระองค์แก่เราทั้งหลาย คือขณะที่เรายังเป็นคนบาปอยู่นั้น พระคริสต์ได้ตายเพื่อเรา

9ในเมื่อบัดนี้ เราถูกนับว่าเป็นคนชอบธรรมแล้วโดยโลหิตของพระองค์ ยิ่งกว่านั้นเราก็จะรอดพ้นจากความโกรธเกรี้ยวของพระเจ้าโดยพระองค์แน่!

10เพราะถ้าในขณะที่เราเป็นศัตรูกับพระเจ้า เรายังได้คืนดีกับพระเจ้า ผ่านทางการตายของพระบุตรของพระองค์ ยิ่งกว่านั้นเมื่อเราได้คืนดีกับพระเจ้าแล้ว ก็จะได้รับความรอดโดยชีวิตของพระบุตร

11ไม่ใช่แค่นั้น แต่เรายังโอ้อวดในพระเจ้าโดยทางพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ซึ่งบัดนี้ได้ทำให้เราคืนดีกับพระเจ้า

12ดังนั้น เช่นเดียวกับที่บาปเข้ามาในโลกเพราะมนุษย์คนเดียว และได้นำความตายมา และโดยทางนี้เอง ความตายจึงมาถึงมวลมนุษย์เพราะทุกคนทำบาป

13แน่นอนว่า ก่อนมีกฎบัญญัติ บาปก็อยู่ในโลกแล้ว แต่เมื่อยังไม่มีกฎบัญญัติ ก็ไม่มีใครถูกฟ้องเอาผิดเนื่องจากบาปนั้น

14อย่างไรก็ตามความตายก็ครอบงำมาตั้งแต่สมัยของอาดัมจนถึงสมัยของโมเสส และแม้แต่คนที่ไม่ได้ทำบาปโดยการละเมิดพระบัญญัติเหมือนอย่างอาดัม ซึ่งเป็นแบบจำลองของพระองค์ที่จะมาภายหลัง

15แต่ของประทานนั้นต่างจากการละเมิด เพราะถ้าคนมากมายต้องตายเพราะการละเมิดของมนุษย์เพียงคนเดียวนั้น พระคุณของพระเจ้ากับของประทานโดยพระคุณของพระเยซูคริสต์ผู้เดียว จะล้นไหลไปสู่คนมากมายได้อีกสักเท่าใด

16ผลจากบาปของมนุษย์คนเดียวเทียบไม่ได้เลยกับของประทานจากพระเจ้า นั่นคือการพิพากษาเกิดขึ้นหลังจากการทำบาปครั้งเดียวและนำไปสู่การตัดสินลงโทษ แต่ของประทานเกิดขึ้นหลังจากการละเมิดหลายครั้งและนำไปสู่การนับว่าเป็นคนชอบธรรม

17เพราะถ้าโดยการละเมิดของมนุษย์เพียงคนเดียว เป็นเหตุให้ความตายได้ครอบงำผ่านทางคนนั้น แล้วบรรดาคนที่ได้รับพระคุณกับของประทานแห่งความชอบธรรม ซึ่งพระเจ้าจัดเตรียมไว้อย่างบริบูรณ์ จะครอบครองในชีวิตผ่านทางมนุษย์คนเดียวคือพระเยซูคริสต์ได้ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด

18ด้วยเหตุนี้ การละเมิดเพียงครั้งเดียวส่งผลให้มนุษย์ทุกคนถูกลงโทษฉันใด การกระทำอันชอบธรรมเพียงครั้งเดียวก็ส่งผลให้มนุษย์ทุกคนถูกนับว่าเป็นคนชอบธรรมและมีชีวิตด้วยฉันนั้น

19เพราะถ้าการไม่เชื่อฟังของมนุษย์คนเดียวทำให้คนเป็นอันมากเป็นคนบาปได้ การเชื่อฟังของมนุษย์คนเดียวก็ทำให้คนเป็นอันมากเป็นคนชอบธรรมได้ด้วยเช่นกัน

20กฎบัญญัติถูกเพิ่มเข้ามาเพื่อที่การละเมิดจะมีมากขึ้น แต่ที่ใดมีบาปมากขึ้น พระคุณก็มีมากขึ้นยิ่งกว่านั้น

21เพื่อว่าบาปได้ครอบครองในความตายฉันใด พระคุณจะได้ครอบครองผ่านทางความชอบธรรม เพื่อชีวิตนิรันดร์จะมาทางพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราฉันนั้น

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →