Ruth 1

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

Jump to: Chapter 2 →

1สมัยที่ผู้วินิจฉัยปกครอง อยู่เกิดการกันดารอาหารขึ้นในแผ่นดินนั้น ดังนั้นชายคนหนึ่งจากเบธเลเฮมในเขตยูดาห์กับภรรยาและลูกชายสองคนจึงไปอาศัยอยู่ในดินแดนโมอับระยะหนึ่ง

2ชายคนนั้นชื่อเอลีเมเลค ภรรยาของเขาชื่อนาโอมี และลูกชายสองคนชื่อมาห์โลนและคิลิโอน พวกเขาเป็นชาวถิ่นเอฟราธาห์จากเบธเลเฮมในเขตยูดาห์ พวกเขาย้ายไปอาศัยอยู่ที่โมอับ

3ต่อมาเอลีเมเลคสามีของนาโอมีสิ้นชีวิต เหลือนาโอมีกับลูกชายทั้งสอง

4พวกเขาแต่งงานกับหญิงชาวโมอับ คนหนึ่งชื่อโอรปาห์ อีกคนหนึ่งชื่อรูธ หลังจากที่พวกเขาอาศัยอยู่ที่นั่นราวสิบปี

5ทั้งมาห์โลนและคิลิโอนก็สิ้นชีวิต จึงเหลือแต่นาโอมี

6เมื่ออยู่ในโมอับ นาโอมีได้ข่าวว่าพระยาห์เวห์ได้มาช่วยประชาชนของพระองค์โดยจัดเตรียมอาหารให้พวกเขา นาโอมีกับลูกสะใภ้ทั้งสองก็เตรียมตัวเดินทางจากโมอับกลับบ้าน

7เธอกับลูกสะใภ้สองคนออกจากถิ่นที่อยู่ และเริ่มเดินไปตามเส้นทางที่จะกลับไปยังดินแดนยูดาห์

8แล้วนาโอมีพูดกับลูกสะใภ้ทั้งสองว่า “ลูกทั้งสองกลับบ้านไปหาแม่ของลูกเถิดนะ ขอพระยาห์เวห์แสดงความกรุณาแก่เจ้าเพราะเจ้าได้กรุณาต่อแม่และสามีผู้ล่วงลับ

9และขอพระยาห์เวห์อวยพรให้ลูกได้มีความมั่นคงในบ้านของสามีคนใหม่” แล้วเธอก็จูบลาลูกสะใภ้ทั้งสองและทั้งสองก็ร่ำไห้สะอึกสะอื้น

10และพูดกับเธอว่า “เราจะไปกับแม่ ไปหาญาติของแม่”

11แต่นาโอมีพูดว่า “กลับบ้านเถิดลูกเอ๋ย จะไปกับแม่ทำไม แม่จะมีลูกชายที่จะให้เป็นสามีของเจ้าได้อีกหรือ

12กลับไปบ้านของลูกเถิด แม่เองก็แก่ชราเกินกว่าจะมีสามีอีก ถึงแม้แม่จะคิดว่ายังมีหวังที่จะได้สามีในคืนนี้และมีลูกชาย

13ลูกจะรอให้เขาโตขึ้นมาหรือ ลูกจะไม่แต่งงานเพื่อคอยเขาหรือ อย่าเลยลูกเอ๋ย แม่มีความขมขื่นมากยิ่งกว่าลูกเสียอีก เพราะพระยาห์เวห์ได้หันมาโจมตีแม่!”

14แล้วพวกเธอก็ร้องไห้เสียงดังอีกครั้ง จากนั้นโอรปาห์จึงจูบลาแม่สามีและกลับไป แต่รูธยืนกรานจะอยู่กับนาโอมี

15นาโอมีพูดกับเธอว่า “ดูซิสะใภ้อีกคนก็กลับไปหาญาติและพระของเขา เจ้าก็ควรกลับไปด้วย”

16แต่รูธตอบว่า “อย่ารบเร้าให้ลูกทิ้งแม่ไปเลย แม่ไปไหนลูกจะไปด้วย แม่อยู่ที่ไหนลูกจะอยู่ด้วย ญาติของแม่จะเป็นญาติของลูก และพระเจ้าของแม่จะเป็นพระเจ้าของลูกด้วย

17แม่ตายที่ไหนลูกจะตายที่นั่นด้วย และขอให้ถูกฝังอยู่ในที่เดียวกัน ถ้าลูกยอมให้มีอะไรมาแยกเราจากกันนอกจากความตาย ขอพระยาห์เวห์จัดการกับลูกอย่างหนัก”

18เมื่อนาโอมีเห็นว่ารูธตั้งใจแน่วแน่ที่จะไปด้วยก็เลิกรบเร้าเธอ

19หญิงทั้งสองจึงเดินทางมายังเบธเลเฮม ทั่วทั้งเมืองพากันแตกตื่นเมื่อเห็นเธอทั้งสองมา พวกผู้หญิงถามกันว่า “นี่นาโอมีจริงๆ หรือ”

20เธอตอบว่า “อย่าเรียกฉันว่านาโอมี เลย เรียกฉันว่ามารา เถอะ เพราะว่าองค์ผู้มีฤทธิ์ ทำให้ชีวิตของฉันขมขื่นมาก

21ฉันมีทุกอย่างครบบริบูรณ์เมื่อจากเมืองนี้ไป แต่พระยาห์เวห์นำฉันกลับมามือเปล่า ทำไมจึงเรียกฉันว่านาโอมี ในเมื่อพระยาห์เวห์ทำให้ฉันปวดร้าว และองค์ผู้มีฤทธิ์ทำให้ฉันต้องประสบเคราะห์กรรม”

22ช่วงเวลาที่นาโอมีกลับจากโมอับมายังเบธเลเฮมพร้อมกับรูธลูกสะใภ้ชาวโมอับนั้น ตรงกับต้นฤดูเกี่ยวข้าวบาร์เลย์

Jump to: Chapter 2 →