Ruth 3

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1วันหนึ่งแม่สามีของรูธคือนาโอมีพูดกับรูธว่า “ลูกเอ๋ย แม่จะต้องหาเหย้าเรือน ให้ลูก เพื่อลูกจะได้อยู่ดีมีสุข

2โบอาสคนที่ลูกไปทำงานร่วมกับคนงานหญิงของเขาน่ะ เป็นญาติสนิทของเรา คืนนี้เขาจะมาฝัดข้าวบาร์เลย์ที่ลานนวดข้าว

3จงอาบน้ำ พรมน้ำหอม สวมเสื้อผ้าชุดที่ดีที่สุด แล้วไปที่ลานนวดข้าว แต่อย่าให้เขารู้ว่าลูกอยู่ที่นั่นจนกว่าเขาจะกินและดื่มเสร็จแล้ว

4เมื่อเขาล้มตัวลงนอน ลูกจงคอยสังเกตว่าเขานอนที่ไหน จากนั้นจงไปเปิดผ้าห่มที่เท้าของเขาขึ้น แล้วนอนที่นั่น เขาจะบอกลูกเองว่าให้ทำอะไรบ้าง”

5รูธตอบว่า “ลูกจะทำทุกอย่างตามที่แม่บอก”

6เธอจึงไปยังลานนวดข้าว และทำตามที่แม่สามีแนะนำทุกประการ

7เมื่อโบอาสดื่มกินจนอิ่มหนำแล้ว เขาก็นอนลงข้างกองเมล็ดข้าว รูธจึงย่องเข้ามาเปิดผ้าห่มที่เท้าของโบอาสขึ้นและนอนลงที่นั่น

8ตอนกลางดึกมีบางสิ่งทำให้โบอาสตกใจตื่น และเขาพบว่ามีผู้หญิงนอนอยู่แทบเท้า

9เขาถามว่า “เธอเป็นใครน่ะ” รูธตอบว่า “ดิฉันคือรูธผู้รับใช้ของท่าน โปรดคลี่ชายเสื้อของท่านคลุมตัวดิฉันด้วย เพราะท่านเป็นผู้มีสิทธิ์ไถ่ ของครอบครัวเรา”

10โบอาสกล่าวว่า “ลูกเอ๋ย ขอพระยาห์เวห์อวยพรเธอเถิด ครั้งนี้เธอได้แสดงน้ำใจต่อนาโอมียิ่งกว่าครั้งก่อนๆ เพราะเธอไม่ได้วิ่งตามคนหนุ่มๆ ไม่ว่าจะรวยหรือจน

11บัดนี้ลูกเอ๋ย อย่ากลัวเลย ฉันจะทำตามที่เธอขอทุกอย่าง ประชาชนในเมืองทุกคนต่างรู้ว่าเธอเป็นหญิงจิตใจงาม

12ถึงแม้ฉันเป็นผู้มีสิทธิ์ไถ่ของครอบครัวเรา แต่ก็ยังมีอีกคนหนึ่งที่เป็นญาติสนิทมากยิ่งกว่าฉัน

13คืนนี้ค้างเสียที่นี่ ตอนเช้าฉันจะไปพูดกับคนนั้น ถ้าเขาจะทำหน้าที่ผู้มีสิทธิ์ไถ่ให้เธอก็ดีแล้ว ก็ให้เขาไถ่เธอ แต่ถ้าเขาไม่เต็มใจ พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ฉันก็จะทำหน้าที่นี้แน่ฉันนั้น นอนที่นี่เถอะ จนกว่าจะเช้า”

14ดังนั้นเธอจึงนอนอยู่แทบเท้าของเขาจนกระทั่งเช้า แต่ตื่นขึ้นตอนเช้ามืดก่อนที่จะมีใครสังเกตเห็น และโบอาสกล่าวว่า “อย่าให้ใครรู้ว่ามีผู้หญิงมาที่ลานนวดข้าวนี้เลย”

15เขากล่าวด้วยว่า “เอาผ้าคลุมผมมากางออกเถิด” เมื่อเธอทำตาม เขาก็ตวงข้าวบาร์เลย์ 6 ทะนานให้เธอแบกไป แล้วเขา ก็กลับเข้าไปในเมือง

16เมื่อรูธกลับมาหาแม่สามี นาโอมีถามว่า “เป็นอย่างไรบ้างลูกของแม่” เธอก็เล่าทุกสิ่งทุกอย่างที่โบอาสทำให้นาโอมีฟัง

17แล้วพูดอีกว่า “เขาได้ให้ข้าวบาร์เลย์ 6 ทะนานแก่ฉันและพูดว่า ‘อย่ากลับไปหาแม่สามีมือเปล่าเลย’ ”

18แล้วนาโอมีกล่าวกับเธอว่า “ลูกเอ๋ย อดใจรอจนกว่าจะรู้ผลเถิด เพราะโบอาสจะไม่อยู่เฉยจนกว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยในวันนี้”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →