bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
/
Job 15
Job 15
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 16 →
1
แล้วเอลีฟัสชาวเทมานตอบว่า
2
“ควรที่คนมีปัญญาจะตอบด้วยความรู้ลมๆ แล้งๆ และบรรจุลมตะวันออกให้เต็มตัวหรือ?
3
ควรที่เขาจะโต้แย้งกันในการพูดอันไร้ประโยชน์ หรือด้วยถ้อยคำซึ่งไม่เป็นแก่นสารหรือ?
4
แต่ท่านกำลังขจัดความยำเกรงพระเจ้าเสีย และขัดขวางการภาวนาเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า
5
เพราะความชั่วของท่านสอนปากของท่าน และท่านเลือกเอาลิ้นของคนเจ้าเล่ห์
6
ปากของท่านกล่าวโทษท่านเอง ไม่ใช่ข้า และริมฝีปากของท่านปรักปรำท่านเอง
7
“ท่านเป็นมนุษย์คนแรกที่เกิดมาหรือ? ท่านคลอดมาก่อนเนินเขาหรือ?
8
ท่านได้ฟังในสภาของพระเจ้าหรือ? และท่านจำกัดปัญญาไว้เฉพาะตัวท่านหรือ?
9
ท่านทราบอะไรที่พวกเราไม่ทราบบ้าง? ท่านเข้าใจอะไรที่ไม่กระจ่างแก่เราเล่า?
10
ในพวกเรามีคนผมหงอกและคนสูงอายุ แก่ยิ่งกว่าบิดาของท่าน
11
ท่านเห็นคำปลอบโยนของพระเจ้าเป็นของเล็กน้อยไปหรือ? คือถ้อยคำที่พูดกับท่านอย่างสุภาพนั้น
12
ไฉนท่านจึงปล่อยตัวไปตามใจ? ไฉนดวงตาท่านจึงลุกเป็นไฟ?
13
คือการที่ท่านหันจิตใจต่อสู้พระเจ้า และให้ถ้อยคำอย่างนี้ออกจากปากท่าน
14
มนุษย์เป็นอะไรเล่า เขาจึงจะสะอาดได้? ผู้เกิดมาโดยผู้หญิงเป็นอะไรเล่า เขาจึงจะชอบธรรมได้?
15
ดูเถิด แม้ทูตสวรรค์ ของพระองค์ พระองค์ก็ไม่วางพระทัย เออ ในสายพระเนตรของพระองค์ ฟ้าสวรรค์ก็ไม่สะอาด
16
แล้วผู้ที่น่าเกลียดน่าชังและเสื่อมทราม ผู้ดื่มความอธรรมเหมือนดื่มน้ำ จะสะอาดน้อยยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด
17
“ฟังข้าซิ ข้าจะบอกท่าน สิ่งใดที่ข้าเห็น ข้าจะกล่าว
18
(สิ่งที่คนมีปัญญาได้บอกกันมา ตั้งแต่บรรพบุรุษและมิได้ปิดบังไว้
19
ผู้ได้รับแผ่นดินแต่พวกเดียว และไม่มีคนต่างด้าวผ่านไปท่ามกลางพวกเขา)
20
คนอธรรมทนทุกข์ทรมานตลอดอายุของเขา ตลอดหลายปีที่ได้กำหนดไว้สำหรับผู้โหดเหี้ยม
21
เสียงน่ากลัวอยู่ในหูของเขา ผู้ทำลายจะมาหาเขาในยามมั่งมีศรีสุข
22
เขาไม่เชื่อว่าเขาจะกลับออกมาจากความมืด เขาจะต้องตายด้วยดาบ
23
เขาพเนจรไปเพื่อหาอาหาร กล่าวว่า ‘มันอยู่ที่ไหนนะ?’ เขาทราบว่า วันแห่งความมืดอยู่แค่เอื้อม
24
ความทุกข์ใจและความแสนระทมทำให้เขาคร้ามกลัว มันชนะเขาเหมือนอย่างพระราชาเตรียมพร้อมแล้วสำหรับการศึก
25
เพราะเขาได้เหยียดมือของเขาออกสู้พระเจ้า และตั้งตัวท้าทายองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์
26
เขาวิ่งเข้าใส่พระองค์อย่างดื้อดึง พร้อมกับโล่ที่มีปุ่มหนา
27
เพราะว่าเขาได้คลุมหน้าด้วยความอ้วนของเขาแล้ว และรวบรวมไขมันมาไว้ที่บั้นเอว
28
และได้อาศัยอยู่ในเมืองร้างเปล่า ในเรือนซึ่งมนุษย์ไม่ควรจะอยู่ ซึ่งทรงกำหนดไว้ให้เป็นกองปรักหักพัง
29
เขาจะไม่มั่งมี และทรัพย์สมบัติของเขาจะไม่ทนทาน และมันจะไม่เพิ่มพูนขึ้นในแผ่นดิน
30
เขาจะหนีความมืดไม่พ้น เปลวเพลิงจะทำให้หน่อของเขาแห้งไป และเขาจะต้องจากไปโดยลมพระโอษฐ์
31
อย่าให้เขาวางใจในความอนิจจัง ซึ่งเป็นการลวงตนเอง เพราะความอนิจจังจะเป็นสิ่งตอบแทนเขา
32
จะจ่ายให้เขาเต็มอัตราก่อนเวลาของเขา และกิ่งของเขาจะไม่เขียว
33
เขาจะเป็นเหมือนเถาองุ่นที่ลูกองุ่นดิบหล่น และเป็นดังต้นมะกอกที่ดอกบานร่วง
34
เพราะพวกพ้องคนอธรรมนั้นเป็นหมัน และไฟเผาผลาญเต็นท์ที่ได้จากสินบน
35
เขาทั้งหลายตั้งท้องความชั่วและคลอดความร้ายออกมา และจิตใจของเขาตระเตรียมการล่อลวง”
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42