bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
/
Job 39
Job 39
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
← Chapter 38
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 40 →
1
“เจ้ารู้ไหมว่าเลียงผาตกลูกเมื่อไร? เจ้าเคยเฝ้าดูกวางตัวเมียออกลูกหรือ?
2
เจ้านับเดือนที่มันท้องครบได้หรือ? และเจ้ารู้เวลาเมื่อมันตกลูกไหม?
3
คือเมื่อมันฟุบลงตกลูกของมัน แล้วก็คลอดลูกอ่อนของมันออกมา
4
พวกลูกอ่อนของมันแข็งแรงขึ้น พวกมันเติบใหญ่ในกลางแจ้ง พวกมันออกไป แล้วไม่กลับมาหามันอีก
5
“ผู้ใดปล่อยให้ลาป่าวิ่งกระเจิงไป? ผู้ใดแก้เชือกที่ผูกลาเปลี่ยว
6
ซึ่งเราได้ให้ถิ่นแห้งแล้งเป็นบ้านของมัน และให้ดินเค็มเป็นที่อาศัยของมัน?
7
มันเย้ยเสียงอึกทึกของเมือง มันไม่ได้ยินเสียงตะโกนของผู้ขับขี่
8
มันสำรวจภูเขาอันเป็นลานหญ้าของมัน และแสวงหาพืชเขียวทุกอย่าง
9
“วัวกระทิงยอมรับใช้เจ้าหรือ? มันจะนอนค้างคืนอยู่ที่รางหญ้าของเจ้าหรือ?
10
เจ้าเอาเชือกผูกวัวกระทิงให้ลากไถได้หรือ? มันจะยอมคราดที่ลุ่มตามเจ้าไปหรือ?
11
เจ้าจะพึ่งมันเพราะแรงมันมากได้หรือ? เจ้าจะมอบงานของเจ้าไว้กับมันหรือ?
12
เจ้าไว้ใจว่ามันจะกลับมา และนำข้าวของเจ้ามาที่ลานนวดข้าวหรือ?
13
“ปีกของนกกระจอกเทศกระพือด้วยความภาคภูมิ แต่ปีกและขนของมันเหมือนของนกกระสาดำหรือ?
14
เพราะมันละไข่ของมันไว้กับดิน ให้ไข่อบอุ่นอยู่ในดิน
15
ลืมไปว่าตีนหนึ่งอาจจะเหยียบมันแหลก และสัตว์ป่าแห่งท้องทุ่งจะย่ำมัน
16
มันรุนแรงต่อลูกอ่อนของมันอย่างกับไม่ใช่ลูกของมัน ถึงมันจะเหนื่อยเปล่า มันก็ไม่ไยดี
17
เพราะพระเจ้าทรงทำให้มันลืมปัญญา และมิได้ทรงให้มันมีความเข้าใจ
18
เมื่อมันเร่งตัวเองให้หนี มันหัวเราะเยาะม้าและคนขี่
19
“เจ้าให้พลังแก่ม้าหรือ? เจ้าเอาขนห่มคอของมันหรือ?
20
เจ้าทำให้มันกระโดดอย่างตั๊กแตนหรือ? เสียงหายใจอันดังของมันน่าสะพรึงกลัว
21
มันตะกุยอย่างแรง และเต้นโลดด้วยกำลัง มันออกไปปะทะอาวุธ
22
มันหัวเราะเยาะความกลัว และไม่ถอยหนี มันไม่หันกลับหนีดาบ
23
แล่งธนูกวัดแกว่งกระทบมัน หอกใหญ่ที่แวบวาบและหอกซัดกระแทกมัน
24
มันโกยดินด้วยความดุร้ายและเดือดดาล พอได้ยินเสียงเขาสัตว์ มันยืนนิ่งอยู่ต่อไปไม่ได้
25
เมื่อเป่าเขาสัตว์ขึ้น มันร้อง ‘ฮีแฮ่’ มันได้กลิ่นสงครามแต่ไกล ทั้งเสียงตะโกนของผู้บังคับบัญชาและเสียงโห่ร้อง
26
“โดยสติปัญญาของเจ้าหรือ เหยี่ยวนกเขาโผไปมา และกางปีกของมันตรงไปทางทิศใต้?
27
ตามบัญชาของเจ้าหรือ นกอินทรีทะยานขึ้น และทำรังบนที่สูง?
28
มันอยู่ที่หน้าผาและทำรังของมัน บนชะโงกผาและบนที่เข้มแข็ง
29
มันส่ายหาเหยื่อจากที่นั่น ตาของมันเห็นเหยื่อได้แต่ไกล
30
ลูกอ่อนของมันกินเลือด มีอะไรถูกฆ่าตายที่ไหน มันก็อยู่ที่นั่นแหละ”
← Chapter 38
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 40 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42