bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
/
Job 6
Job 6
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 7 →
1
แล้วโยบตอบว่า
2
“โอ ข้าอยากให้ชั่งดูความทุกข์ใจของข้า และเอาภัยพิบัติของข้าใส่ในตราชูด้วย
3
ก็จะหนักกว่าทรายในทะเล เพราะเหตุนี้ ข้าจึงพูดไม่ยั้งคิด
4
เพราะธนูขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ก็อยู่ในตัวข้า จิตวิญญาณข้าดื่มพิษของมัน บรรดาสิ่งน่ากลัวจากพระเจ้าเรียงแถวเข้าหาข้า
5
ลาป่าร้องเมื่อมันมีหญ้าหรือ? วัวผู้ร้องเมื่อมันมีฟางหรือ?
6
จะกินของจืดโดยไม่ใส่เกลือได้หรือ? หรือไข่ขาว จะมีรสชาติอะไร?
7
ข้าไม่ยอมแตะต้องของเหล่านั้น มันเป็นเหมือนอาหารที่ข้ารังเกียจ
8
“โอ ข้าอยากจะได้ตามที่ทูลขอ ขอพระเจ้าประทานตามที่ข้าปรารถนา
9
คือพระเจ้าพอพระทัยที่จะขยี้ข้า คือพระองค์จะเหยียดพระหัตถ์และตัดข้าออกเสีย
10
นี่จะเป็นการปลอบโยนใจข้า ข้าจะเต้นโลด แม้เจ็บปวดแสนสาหัส เพราะข้ามิได้ปฏิเสธพระวจนะขององค์บริสุทธิ์นั้น
11
ข้ามีกำลังอะไรที่ข้าจะคอย? และอะไรเป็นปลายทางของข้าที่ข้าจะต้องอดทน?
12
กำลังของข้าเป็นกำลังของหินหรือ? เนื้อของข้าเป็นเนื้อทองสัมฤทธิ์หรือ?
13
ที่จริงข้าไม่มีความช่วยเหลือในตัวข้าเลย สติปัญญาก็พรากไปจากข้า
14
“ผู้ใดหน่วงเหนี่ยวความเมตตาไว้จากเพื่อน ก็ทอดทิ้งความยำเกรงองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์
15
พี่น้องของข้า ก็เชื่อถือไม่ได้อย่างห้วย อย่างลำห้วยที่น้ำไหลล้น
16
ซึ่งมืดทึบไปด้วยน้ำแข็ง และหิมะซ่อนตัวอยู่ในนั้น
17
ในฤดูร้อน มันก็หายไป เมื่อร้อน มันก็อันตรธานไปจากที่ของมัน
18
กองคาราวานหันออกจากทางของตน พวกเขาขึ้นไปยังที่ร้างเปล่า และพินาศ
19
กองคาราวานแห่งเทมามองหาน้ำ กลุ่มคนเดินทางแห่งเชบารอคอย
20
เพราะพวกเขามั่นใจ จึงต้องอับอาย เขามาถึงที่นั่นและตกตะลึง
21
บัดนี้ ท่านทั้งหลายเป็นอย่างนั้นสำหรับข้า พวกท่านเห็นสิ่งที่สยองขวัญ ก็กลัว
22
ข้าพูดหรือว่า ‘ขอของกำนัลข้าหน่อย’? หรือพูดว่า ‘ขอสินบนจากทรัพย์ของท่านให้ข้า’?
23
หรือว่า ‘ขอช่วยกู้ข้าจากมือของปฏิปักษ์’? หรือว่า ‘ขอไถ่ข้าจากมือของผู้บีบบังคับ’?
24
“สอนข้าซี แล้วข้าจะเงียบ ขอทำให้ข้าเข้าใจว่าข้าผิดตรงไหน
25
คำซื่อตรงมีอำนาจมากจริงๆ แต่คำตำหนิของท่านตำหนิอะไร?
26
ท่านคิดว่าท่านตำหนิถ้อยคำได้หรือ เมื่อคำกล่าวของคนสิ้นหวังเป็นเพียงลม?
27
เออ ท่านทั้งหลายคงจะได้จับฉลากเอาลูกกำพร้าพ่อ และต่อรองเอาเพื่อนของท่านเหมือนเป็นสินค้า
28
“แต่บัดนี้ ขอมองดูข้า เพราะข้าจะไม่โกหกต่อหน้าท่าน
29
โปรดหันมาคิดใหม่ อย่าทำผิดเลย เออ หันมาคิดใหม่เถอะ ข้ายังถูกอยู่
30
ลิ้นข้าพูดสิ่งใดผิดหรือ? ข้าไม่รู้ซึ้งถึงภัยพิบัติหรือ?
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 7 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42