Esther 4

Thai Tok

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1พวก ยิวถือ อด อาหาร เมื่อ โม ร เด คัยทราบ ทุก อย่าง ที่ ได้ กระทำ ไป แล้ว โม ร เด คัยก็ ฉีก เสื้อ ของ ตน สวม ผ้า กระสอบ และ ใส่ ขี้เถ้า และ ออก ไป กลาง นคร คร่ำครวญ ด้วย เสียง ดัง อย่าง ขมขื่น

2ท่าน ขึ้น ไป อยู่ ตรง หน้า ประตู ของ กษัตริย์ เพราะ ไม่ มี ผู้ ใด ที่ สวม ผ้า กระสอบ เข้า ประตู ของ กษัตริย์ ได้

3และ ใน ทุก มณฑล ที่ พระ บัญชา ของ กษัตริย์ และ กฤษฎีกา ของ พระองค์ ไป ถึง ก็ มี การ ไว้ทุกข์ อย่าง ใหญ่ หลวง ท่ามกลาง พวกยิว ด้วย การ อด อาหาร ร้องไห้ และ คร่ำครวญ และ คน เป็นอันมาก นอน ใน ผ้า กระสอบ และ มี ขี้เถ้า

4เมื่อ สาว ใช้ และ ขันที ของ พระนาง เอส เธอ ร์มา ทูล พระนาง พระ ราชินี ก็ เป็น ทุกข์ ใน พระทัย ยิ่ง นัก พระนาง ทรง ส่ง เสื้อ ผ้า ไป ให้ แก่ โม ร เดคัย เพื่อ ท่าน จะ ได้ ถอด ผ้า กระสอบ ของ ท่าน ออก เสีย แต่ ท่าน ไม่ ยอม รับ ผ้า นั้น

5แล้ว พระนาง เอส เธอ ร์มี พระ เสาวนีย์ เรียก ฮา ธาคขันที คน หนึ่ง ของ กษัตริย์ ผู้ ซึ่ง พระองค์ ทรง แต่งตั้ง ให้ ปรนนิบัติ พระนาง ตรัส สั่ง ให้ ไป หา โม ร เดคัย เพื่อ จะ ทรง ทราบ ว่า เรื่อง อะไร และ ทำ อย่าง นั้น ทำไม

6ฮา ธาคออก ไป หา โม ร เด คัยที่ ถนน ใน นคร ข้าง หน้า ประตู ของ กษัตริย์

7โม ร เด คัยก็ เล่า เรื่อง ทั้งสิ้น ที่ เกิด แก่ ท่าน และ จำนวน เงิน ถูก ต้อง ที่ ฮา มาน สัญญา ถวาย แก่ พระ คลัง ของ กษัตริย์ เพื่อ การ ทำลาย พวกยิว

8โม ร เด คัยยัง ได้ ให้ สำเนา กฤษฎีกา เขียน ที่ ออก ใน สุ สา สั่ง ให้ ทำลาย เขา ทั้งหลาย เพื่อ นำ ไป แสดง แก่ พระนาง เอส เธอร์ อธิบาย เรื่อง ให้ พระนาง และ กำชับ ให้ พระนาง เข้าเฝ้า กษัตริย์ เพื่อ ทูล อ้อนวอน พระองค์ และ วิงวอน พระองค์ เพื่อ เห็นแก่ ชน ชาติ ของ พระนาง

9ฮา ธาคก็ กลับ ไป ทูล พระนาง เอส เธอ ร์ถึง สิ่ง ที่ โม ร เด คัยได้ บอก ไว้

10แล้ว พระนาง เอส เธอ ร์ก็ บอก ฮา ธาคให้ ส่งข่าว ไป ให้ โม ร เด คัยว่า

11" ข้าราชการ ของ กษัตริย์ ทั้งสิ้น และ ประชาชน ใน บรรดา มณฑล ของ กษัตริย์ ทราบ อยู่ ว่า ถ้า ชาย หรือ หญิง คน ใด เข้าเฝ้า กษัตริย์ ภายใน พระ ลาน ชั้น ใน โดย มิได้ ทรง เรียก ก็ มี กฎหมาย อยู่ ข้อ เดียว เหมือน กัน หมด ให้ ลงโทษ ถึง ตาย เว้น เสีย แต่ ผู้ ซึ่ง กษัตริย์ ยื่น ธารพระกร ทองคำ ออกรับ คน นั้น จึง จะ มี ชีวิต อยู่ ได้ ส่วน ฉัน กษัตริย์ ก็ มิได้ ตรัส เรียก ให้ เข้าเฝ้า มา สาม สิบ วัน แล้ว "

12เขา ทั้งหลาย ก็ มาบ อก โม ร เด คัยถึง สิ่ง ที่ พระนาง เอส เธอ ร์ตรัส นั้น

13โม ร เด คัยจึง บอก เขา ให้ กลับ ไป ทูล ตอบ พระนาง เอส เธอ ร์ว่า " อย่า คิด ว่า เธอ อยู่ ใน ราช สำนัก จะ รอด พ้น ได้ ดี กว่า พวก ยิวทั้งปวง

14เพราะ ถ้า เธอ เงียบ อยู่ ใน เวลา นี้ ความ ช่วยเหลือ และ การ ช่วย ให้ พ้น จะ มา ถึง พวก ยิวจาก ที่ อื่น แต่ เธอ และ วงศ์วาน บิดา ของ เธอ จะ พินาศ ที่จริง เธอ มา รับ ตำแหน่ง ราชินี ก็ เพื่อ ยาม วิกฤต เช่น นี้ ก็ เป็นได้ นะ ใคร จะ รู้ "

15แล้ว เอส เธอ ร์ตรัส บอก เขา ให้ ไป บอก โม ร เด คัยว่า

16" ไป เถิด ให้ รวบรวม พวก ยิวทั้งสิ้น ที่ หา พบ ใน สุ สา และ ถือ อด อาหาร เพื่อ ฉัน อย่า รับประทาน อย่า ดื่ม สาม วัน กลางคืน หรือ กลางวัน ฉัน และ สาว ใช้ ของ ฉัน จะ อด อาหาร อย่าง ท่าน ด้วย แล้ว ฉัน จะ เข้าเฝ้า กษัตริย์ แม้ ว่าเป็น การ ฝ่าฝืน กฎหมาย ถ้า ฉัน พินาศ ฉัน ก็ พินาศ "

17โม ร เด คัยก็ ไป กระทำ ทุก อย่าง ตาม ที่ พระนาง เอส เธอ ร์รับสั่ง แก่ ท่าน

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →