Esther 8

Thai Tok

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1พวก ยิวรับ อนุญาต แก้แค้น ศัตรู ทั้งหลาย ของ เขา ใน วัน นั้น กษัตริย์ อาหสุเอ รัสพระ ราช ทาน วงศ์วาน ของ ฮา มาน ศัตรู ของ พวก ยิวแก่ พระ ราชินี เอส เธอร์ โม ร เด คัยก็ เข้าเฝ้า กษัตริย์ เพราะ พระนาง เอส เธอ ร์ได้ ทูล ว่า ท่าน เป็น อะไร กับ พระนาง

2กษัตริย์ จึง ถอด พระ ธำมรงค์ ตรา ซึ่ง พระองค์ ทรง เอา มา จาก ฮา มาน พระราช ทาน ให้ โม ร เดคัย พระนาง เอส เธอ ร์ก็ ทรง ตั้ง โม ร เด คัยเป็น ใหญ่ เหนือ วงศ์วาน ของ ฮา มาน

3แล้ว พระนาง เอส เธอ ร์กราบ ทูล กษัตริย์ อีก พระนาง กราบ ลง ที่ พระ บาท ของ พระองค์ และ วิงวอน พระองค์ ด้วย น้ำ พระ เนตร ขอ ให้ แผนการ ร้าย ของ ฮา มาน คน อา กัก และ การ ปอง ร้าย ซึ่ง ท่าน ได้คิด ขึ้น ต่อ พวก ยิวนั้น พ้น ไป เสีย

4กษัตริย์ จึง ทรง ยื่น ธารพระกร ทองคำ แก่ พระนาง เอส เธอร์ พระนาง เอส เธอ ร์ก็ ทรง ลุก ขึ้น ประทับ ยืน เฝ้า กษัตริย์

5พระนาง ทูล ว่า " ถ้า เป็น ที่ พอ พระทัย กษัตริย์ และ ถ้า หม่อมฉัน เป็น ที่ โปรดปราน ใน สาย พระ เนตร ของ พระองค์ ถ้า สิ่ง นั้น เป็น สิ่ง ที่ ถูก ต้อง ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์ และ หม่อมฉัน เป็น ที่ พอ พระทัย ใน สาย พระ เนตร ของ พระองค์ ขอ ทรง ให้ มี พระ อักษร รับสั่ง ให้ กลับ ความ ใน จดหมาย ซึ่ง ฮา มาน คน อา กัก บุตร ชาย ฮัมเม ดา ธาได้คิด ขึ้น และ เขียน เพื่อ ทำลาย พวก ยิวที่ อยู่ ใน มณฑล ทั้งสิ้น ของ กษัตริย์

6เพราะ หม่อมฉัน จะ อดทน ดู ภัย พิบัติ มา ถึง ชาติ ของ หม่อมฉัน อย่างไร ได้ หม่อมฉัน จะ ทน ดู การ ทำลาย ญาติ พี่น้อง ของ หม่อมฉัน อย่างไร ได้ "

7กษัตริย์ อาหสุเอ รัสจึง ตรัส กับ พระ ราชินี เอส เธอ ร์และ แก่ โม ร เด คัยคน ยิวว่า " ดูเถิด เรา มอบ วงศ์วาน ของ ฮา มาน แก่ พระนาง เอส เธอ ร์แล้ว และ เขา ก็ แขวน มัน บน ตะแลงแกง เพราะ มัน จะ ทำ อันตราย แก่ พวกยิว

8ท่าน จะ เขียน ตาม ที่ ท่าน พอใจ เกี่ยว กับ เรื่อง ยิวใน นาม ของ กษัตริย์ และ ประทับตรา ด้วย พระ ธำมรงค์ เพราะว่า กฤษฎีกา ที่ เขียน ใน นาม ของ กษัตริย์ และ ประทับตรา ด้วย พระ ธำมรงค์ จะ เปลี่ยน กลับ ไม่ ได้ "

9แล้ว พระองค์ ทรง เรียก ราช อาลักษณ์ เข้า มา ใน เวลา นั้น ใน เดือน ที่ สาม ซึ่ง เป็น เดือน สิ วัน ณ วัน ที่ ยี่สิบ สาม และ ให้ เขียน กฤษฎีกา ตาม ที่ โม ร เด คัยบัญชา ทุก อย่าง เกี่ยว กับ พวกยิว ถึง บรรดา สมุหเทศาภิบาล และ ผู้ ว่า ราชการ และ เจ้าหน้าที่ ของ มณฑล ตั้งแต่ อินเดีย ถึง เอ ธิโอ เปีย ร้อย ยี่สิบ เจ็ด มณฑล ไป ถึง ทุก มณฑล เป็น อักขระ ของ มณฑล นั้น และ ถึง ชน ทุก ชาติ เป็น ภาษา ของ เขา และ ถึง พวก ยิวเป็น อักขระ และ ใน ภาษา ของ เขา

10และ ท่าน เขียน ใน พระ นาม ของ กษัตริย์ อาหสุเอ รัสและ ประทับตรา พระ ธำมรงค์ ของ กษัตริย์ และ ส่ง จดหมาย นั้น ไป ทาง ผู้ เดิน ข่าว ขึ้น ม้าเร็ว และ ผู้ ขี่ ล่อ อูฐ และ ม้า อาชาไนย หนุ่ม

11ตาม จดหมาย เหล่า นี้ กษัตริย์ ทรง อนุญาต ให้ พวก ยิวผู้ อยู่ ใน ทุก เมือง ชุมนุม กัน และ ป้องกัน ชีวิต ของ ตน ให้ ทำลาย ให้ สังหาร และ ให้ ล้างผลาญ กำลัง พล ใดๆ ของ ประชาชน หรือ มณฑล ใดๆ ซึ่ง จะ มา ทำร้าย ทั้ง เด็ก และ ผู้หญิง และ ปล้น เอา ข้าวของ ของ เขา

12ใน วัน เดียว ตลอด ทั่ว ทุก มณฑล ของ กษัตริย์ อาหสุเอรัส คือ วัน ที่ สิบ สาม เดือน ที่ สิบ สอง ซึ่ง เป็น เดือน อาดาร์

13สำเนา ของ หนังสือ ที่ เขียน นั้น จะ ต้อง เป็น กฤษฎีกา ใน ทุก มณฑล และ ออก โดย การ ป่าวร้อง แก่ ชน ชาติ ทั้งปวง พวก ยิวจะ ต้อง พร้อม กัน ใน วัน นั้น แก้แค้น ศัตรู ของ ตน

14คน เดิน ข่าว ซึ่ง ขี่ ล่อ กับ อูฐ จึง รีบ เร่ง ขับ ไป ตาม พระ บัญชา ของ กษัตริย์ และ กฤษฎีกา นั้น ออก ใน สุ สาป รา สา ท

15เมื่อ โม ร เด คัยออก ไป พ้น พระ พักตร์ กษัตริย์ สวม ฉลองพระองค์ สี ฟ้า และ สี ขาว พร้อม กับ มงกุฎ ทองคำ ใหญ่ และ เสื้อ คลุม ผ้าป่า น เนื้อ ละเอียด สี ม่วง ฝ่าย ชาว นคร สุ สา ก็ โห่ ร้อง เปรม ปรีดิ์

16พวก ยิวมีค วาม ผ่องใส ความ ยินดี ชื่นบาน และ เกียรติ

17ทุก มณฑล ทุก เมือง ไม่ ว่าที่ ใด ที่ พระ บัญชา ของ กษัตริย์ และ กฤษฎีกา ของ พระองค์ มา ถึง ก็ มีค วาม ยินดี และ ความ ชื่นบาน ท่ามกลาง พวกยิว มี การ เลี้ยง และ วัน รื่นเริง คน เป็นอันมาก มา จาก ชน ชาติ ของ ประเทศ ก็ ประกาศ ตัว เป็น พวกยิว เพราะ ความ กลัว พวก ยิวมา ครอบงำ เขา

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →