James 5

Thai Tok

← Chapter 4 Jump to:

1ตักเตือน คน มั่งมี ดูเถิด ท่าน ผู้ มั่งมี จง ร้องไห้ โอดครวญ เพราะ ความ วิบัติ ซึ่ง จะ เกิด ขึ้น กับ ท่าน

2ทรัพย์สมบัติ ของ ท่าน ก็ ผุ พัง ไป และ มอด ก็ กัด กิน เสื้อ ผ้า ของ ท่าน

3ทอง และ เงิน ของ ท่าน ก็ เกิด สนิม และ สนิม นั้น จะ เป็น พยาน หลักฐาน ต่อ ท่าน และ จะ กิน เนื้อ ท่าน ดุจ ไฟ ท่าน ได้ ส่ำ สม สมบัติ ไว้ แล้ว สำหรับ วัน สุดท้าย

4ดูเถิด ค่า จ้าง ของ คน งาน ที่ ได้ เกี่ยวข้าว ใน นา ของ ท่าน ซึ่ง ท่าน ได้ ฉ้อโกง ไว้ นั้น ก็ ร่ำ ร้อง ขึ้น และ เสียง ร้องขอ ง คน ที่ เกี่ยวข้าว นั้น ได้ ทราบ ถึง พระ กรรณ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า แห่ง จอม โยธา แล้ว

5ท่าน มี ชีวิต อยู่ ใน โลก อย่าง ฟุ่มเฟือย และ สนุกสนาน ท่าน ได้ บำรุง เลี้ยง จิตใจ ของ ท่าน เหมือน อย่าง ใน วัน ประหาร

6ท่าน ได้ ตัดสิน ลงโทษ และ ได้ ฆ่า คน ชอบธรรม เขา ก็ ไม่ ได้ ต่อสู้ ท่าน

7จง คอยท่า การ เสด็จ กลับ มา เหตุ ฉะนั้น พี่น้อง ทั้งหลาย จง อดทน จนกว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ เสด็จ มา ดูเถิด ชาว นา รอ คอย ผล อัน ล้ำ ค่าที่ จะ ได้ จาก แผ่นดิน และ เพียร คอย จนกระทั่ง มี ฝน ต้น ฤดู และ ฝน ปลาย ฤดู

8ท่าน ทั้งหลาย ก็ จง อดทน เช่น นั้น เหมือน กัน จง ตั้งอกตั้งใจ ให้ ดี ด้วยว่า การ เสด็จ มา ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ก็ จวน จะ ถึง อยู่ แล้ว

9พี่น้อง ทั้งหลาย จง อย่า ขุ่นเคือง ใจ ต่อ กัน เกรง ว่า ท่าน จะ ถูก พิพากษา ดูเถิด องค์ พระ ผู้ พิพากษา ทรง ประทับ ยืน อยู่ หน้า ประตู แล้ว

10พี่น้อง ทั้งหลาย ของ ข้าพเจ้า จง เอา แบบอย่าง ใน การ ทน ทุกข์ และ การ อดทน ของ พวก ศาสดา พยากรณ์ ผู้ ได้ กล่าว ใน พระ นาม ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า

11ดูเถิด เรา ถือว่า ผู้ ที่ อดทน ก็ เป็น สุข ท่าน ได้ยิน เกี่ยว กับ ความ อดทน ของ โย บ และ ได้ เห็น ที่สุด ปลาย แห่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า แล้ว ว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า นั้น ทรง เปี่ยม ไป ด้วย พระ เมตตา และ ความ กรุณา ปรานี สัก เท่าใด

12การ อธิษฐาน เพื่อ คน ป่วย พี่น้อง ทั้งหลาย ของ ข้าพเจ้า ที่ สำคัญ เหนือ สิ่ง อื่น ใด ทั้งหมด ก็ คือ จง อย่า ปฏิญาณ ไม่ ว่า จะ โดย อ้าง ฟ้า สวรรค์ หรือ แผ่นดิน โลก และ ไม่ ว่า จะ โดย คำ ปฏิญาณ อื่น ใด ก็ตาม แต่ ที่ ควร ว่า ใช่ ก็ จง ว่า ใช่ ที่ ควร ว่า ไม่ ก็ จง ว่า ไม่ เกรง ว่า ท่าน จะ ต้อง ถูก ลงโทษ

13มี ผู้ ใด ใน พวก ท่าน ทน ทุกข์ หรือ จง ให้ ผู้ นั้น อธิษฐาน มี ผู้ ใด ร่าเริง ยินดี หรือ จง ให้ ผู้ นั้น ร้องเพลง สรรเสริญ

14มี ผู้ ใด ใน พวก ท่าน เจ็บป่วย หรือ จง ให้ ผู้ นั้น เชิญ บรรดา ผู้ ปกครอง ของ ค ริ สต จักร มา และ ให้ท่า น เหล่า นั้น อธิษฐาน เพื่อ เขา และ เจิม เขา ด้วย น้ำมัน ใน พระ นาม ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า

15และ การ อธิษฐาน ด้วย ความ เชื่อ จะ ช่วย ให้ ผู้ ป่วย รอดชีวิต และ องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง โปรด ให้ เขา หาย โรค และ ถ้า เขา ได้ กระทำ บาป ก็ จะ ทรง โปรด อภัย ให้ แก่ เขา

16ท่าน ทั้งหลาย จง สารภาพ ความ ผิด ต่อ กันและกัน และ จง อธิษฐาน เพื่อ กันและกัน เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ หาย โรค คำ อธิษฐาน ด้วย ใจร้อน รน อย่าง เอาจริงเอาจัง ของ ผู้ ชอบธรรม นั้น มี พลัง มาก ทำให้ เกิด ผล

17ท่าน เอ ลี ยาห์ก็ เป็น มนุษย์ ที่ มี สภาพ อารมณ์ เช่น เดียว กับ เรา ทั้งหลาย และ ท่าน ได้ อธิษฐาน อย่าง จริงจัง เพื่อ ไม่ ให้ ฝน ตก และ ฝน ก็ ไม่ ตก ต้อง แผ่นดิน เป็น เวลา ถึง สาม ปี กับ หก เดือน

18และ ท่าน ได้ อธิษฐาน อีก ครั้ง หนึ่ง และ ฟ้า สวรรค์ ได้ ประทาน ฝน ให้ และ แผ่นดิน จึง ได้ งอก พืช ผล ต่างๆ

19พี่น้อง ทั้งหลาย ถ้า คน ใด ใน พวก ท่าน หลง ผิด ไป จาก ความ จริง และ ผู้ ใด ชักจูง เขา ให้ เขา กลับ ใจเสีย ใหม่ ได้

20จง ให้ ผู้ นั้น รู้ เถิด ว่า ผู้ ที่ ช่วย คน บาป คน นั้น ให้ พ้น จาก ทาง ผิด ของ เขา ก็ได้ ช่วย ชีวิต หนึ่ง ให้ รอด พ้น จาก ความ ตาย และ ได้ ปกปิด การ บาป เป็นอันมาก ไว้

← Chapter 4 Jump to: