Joshua 14

Thai Tok

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1แผ่นดิน ส่วน ที่ สัญญา ไว้ แก่ คา เลบต่อ ไป นี้ เป็น ดิน แดน ต่างๆ ซึ่ง ประชาชน อิส รา เอลได้รับ เป็น มรดก ใน แผ่นดิน คา นา อัน ซึ่ง เอ เลอาซา ร์ปุโรหิต และ โย ชู วา บุตร ชาย นูน และ หัวหน้า บรรพบุรุษ ของ ตระกูล ต่างๆ แห่ง คน อิส รา เอลได้แจก จ่าย ให้ เป็น มรดก แก่ เขา

2มรดก นี้ เขา จับ ฉลาก แบ่ง กัน ใน ระหว่าง คน เก้า ตระกูล ครึ่ง ตาม ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง บัญชา ทาง โมเสส

3เพราะ โมเสส ได้ ให้ มรดก แก่ คน สอง ตระกูล ครึ่ง ทาง ฟาก แม่น้ำ จอ ร์แดน ข้าง โน้น แล้ว แต่ ท่าน หา ได้ แบ่ง ส่วน มรดก ให้ แก่ พวก เลวีไม่

4เพราะว่า ลูก หลาน ของ โย เซ ฟมีสอง ตระกูล คือ มนัส เส ห์และ เอฟ ราอิม และ พวก เลวีหา ได้ มี ส่วน แบ่ง ใน แผ่นดิน นั้น ไม่ ได้ แต่ หัวเมือง ที่ จะ เข้า อาศัย อยู่ กับ ลาน ทุ่ง หญ้า รอบ เมือง สำหรับ ฝูง สัตว์ และ ทรัพย์สิน ของ เขา เท่านั้น

5คน อิส รา เอลได้กระ ทำ ตาม ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง บัญชา ไว้ กับ โมเสส เขา แบ่ง ที่ดิน กัน

6ขณะ นั้น คน ยู ดาห์มา หา โย ชู วา ณ เมืองกิลกาล และ คา เลบบุตร ชาย เยฟุน เนห์ชาว เคนัส ได้ กล่าว แก่ ท่าน ว่า " ท่าน ทราบ เรื่อง ซึ่ง พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ โมเสส บุรุษ ของ พระเจ้า ที่ คา เดช บา ร เนียเกี่ ยว กับ ท่าน และ ข้าพเจ้า แล้ว

7เมื่อ โมเสส ผู้ รับ ใช้ ของ พระ เยโฮ วาห์ใช้ ให้ ข้าพเจ้า ไป จาก คา เดช บา รเนีย เพื่อ สอดแนม ดู แผ่นดิน ข้าพเจ้า มีอายุ สี่ สิบ ปี ข้าพเจ้า ได้ นำ ข่าว มา แจ้ง แก่ ท่าน ตาม ความ คิดเห็น ของ ข้าพเจ้า

8แต่ ส่วน พี่น้อง ซึ่ง ขึ้น ไป พร้อม กับ ข้าพเจ้า ได้ กระทำ ให้ จิตใจ ของ ประชาชน ละลาย ไป แต่ ข้าพเจ้า ได้ ติดตาม พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า อย่าง สุดใจ

9ใน วัน นั้น โมเสส ได้ ปฏิญาณ ว่า ` แท้จริง แผ่นดิน ซึ่ง เท้า ของ ท่าน ได้ เหยียบย่ำ ไป นั้น จะ ตกเป็น มรดก ของ ท่าน และ ของ ลูก หลาน ของ ท่าน สืบไป เป็นนิตย์ เพราะว่า ท่าน ได้ ติดตาม พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า อย่าง สุดใจ '

10และ บัดนี้ ดูเถิด พระ เยโฮ วาห์ยัง ทรง ให้ ข้าพเจ้า มี ชีวิต อยู่ ตลอด สี่ สิบ ห้า ปี นี้ ดัง ที่ พระองค์ ตรัส ตั้งแต่ พระ เยโฮ วาห์ตรัส เช่น นี้ แก่ โมเสส เมื่อ คน อิส รา เอลเดิน ทาง อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร และ บัดนี้ ดูเถิด วัน นี้ ข้าพเจ้า มีอายุ แปด สิบ ห้า ปี แล้ว

11วัน นี้ ข้าพเจ้า ยัง มี กำลัง แข็งแรง เช่น เดียว กับ วัน ที่ โมเสส ใช้ ให้ ข้าพเจ้า ไป กำลัง ของ ข้าพเจ้า ใน การ ทำ ศึก สงคราม หรือ ออก ไป และ เข้า มา เดี๋ยวนี้ ก็ เป็น เหมือน ครั้ง นั้น

12ฉะนั้น บัดนี้ ขอม อบ แดน เทือกเขา นี้ ซึ่ง พระ เยโฮ วาห์ตรัส ใน วัน นั้น ให้ แก่ ข้าพเจ้า เพราะ ท่าน ได้ยิน ใน วัน นั้น แล้ว ว่า คน อา นาค อยู่ ที่ นั่น มี หัวเมือง ใหญ่ ที่ มี กำแพง ล้อม อย่าง เข้มแข็ง ชะรอย พระ เยโฮ วาห์จะ ทรง สถิต กับ ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า ก็ จะ ขับ ไล่ เขา ออก ไป ได้ ดัง ที่ พระ เยโฮ วาห์ตรัส ไว้ แล้ว "

13แล้ว โย ชู วา ก็ อวย พร แก่ ท่าน และ ยก เมือง เฮ โบ รน ให้ คา เลบบุตร ชาย เยฟุน เนห์เป็น มรดก

14เฮ โบ รน จึง ตกเป็น มรดก แก่ คา เลบบุตร ชาย เยฟุน เนห์คน เคนัส จน ทุกวันนี้ เพราะว่า ท่าน ติดตาม พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ อิส รา เอ ลอย่าง สุดใจ

15เมือง เฮ โบ รน นั้นแต่ เดิม มีชื่อ ว่า คีริยา ท อา ร บา อา ร บา คน นี้ เป็น คน ใหญ่ โต ใน คน อา นาค แผ่นดิน จึง ได้ สงบ จาก การ ศึก สงคราม

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →