Joshua 8

Thai Tok

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1คน อิส รา เอลชนะ และ เผา เมือง อัยพระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ โย ชู วา ว่า " อย่า กลัว หรือ ขยาด เลย จง นำ ทหาร ทั้งหมด ไป กับ เจ้า ลุก ขึ้น ไป ยัง เมืองอัยเถิด ดูเถิด เรา ได้ มอบ กษัตริย์ เมือง อัยไว้ใน มือ เจ้า แล้ว พร้อม ทั้ง ประชาชน ของ เขา เมือง ของ เขา และ แผ่นดิน ของ เขา ด้วย

2เจ้า จง กระทำ แก่ เมือง อัยและ กษัตริย์ ของ เมือง นั้น เช่น เดียว กับ ที่ เจ้า กระทำ กับ เมือง เยรีโค และ กษัตริย์ ของ เมือง นั้น แต่ ข้าวของ และ สัตว์ ที่ ริบ มา นั้น ตกเป็น ของ เจ้า ได้ จง ตั้ง ซุ่ม ไว้ ที่ ข้าง หลัง เมือง "

3โย ชู วา จึง ลุก ขึ้น พร้อม กับ บรรดา ทหาร ไป ยัง เมืองอัย และ โย ชู วา ได้ คัด ทแกล้ว ทหาร สาม หมื่น คน ให้ ยก ไป ใน เวลา กลางคืน

4และ ท่าน บัญชา เขา ว่า " ดูเถิด ท่าน จง ซุ่ม อยู่ ข้าง หลัง เมือง อย่า ให้ ห่าง ไกล จาก เมือง นัก และ ให้ เตรียมตัว ไว้ พร้อม ทุก คน

5ส่วนตัว เรา และ ประชาชน ทั้งหมด ที่ อยู่ กับ เรา จะ เข้าไป ถึง ตัวเมือง และ ต่อ มา เมื่อ เขา ออก มา ต่อสู้ เรา อย่าง คราว ก่อน เรา ก็ จะ ถอย หนี ให้ พ้น หน้า เขา

6( เขา จะ ตาม เรา ออก มา ) จน เรา จะ ได้ ลวง เขา ให้ออก มา ห่าง จาก ตัวเมือง เพราะ เขา จะ พูด ว่า ` เขา ทั้งหลาย กำลัง หนี จาก เรา อย่าง คราว ก่อน ' ฉะนี้ เรา จะ หนี ให้ พ้น หน้า เขา เรื่อย มา

7แล้ว ท่าน ทั้งหลาย จง ลุก จาก ที่ ซุ่ม ซ่อน เข้า ยึด เมือง นั้น ไว้ เพราะ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง มอบ เมือง นั้น ไว้ ใน มือ ท่าน

8และ เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย เข้า ยึด เมือง ได้ แล้ว ท่าน จง จุด ไฟ เผา เมือง เสีย จง กระทำ ตาม ที่ พระ เยโฮ วาห์ตรัส สั่ง ดูเถิด ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ไว้ แล้ว "

9แล้ว โย ชู วา ก็ ให้ เขา ไป เขา ก็ ออก ไป ยัง ที่ ซุ่ม อยู่ ระหว่าง เบธเอ ลกับ เมืองอัย ทาง ทิศ ตะวันตก ของ เมืองอัย แต่ คืน วัน นั้น โย ชู วาน อ น ค้าง อยู่ กับ ประชาชน

10โย ชู วา ตื่น ขึ้น แต่ เช้าตรู่ ก็ ออก ตรวจ ประชาชน แล้ว ขึ้น ไป พร้อม กับ พวก ผู้ใหญ่ ของ อิส รา เอ ลนำหน้า ประชาชน ไป เมืองอัย

11และ บรรดา ประชาชน คือ ทหาร ที่ อยู่ กับ ท่าน ทุก คน ก็ ขึ้น ไป แล้ว รุก ใกล้ ตรง หน้า ตัวเมือง เข้าไป และ ตั้ง ค่าย อยู่ ด้าน เหนือ ของ เมืองอัย มี หุบเขา คั่น ระหว่าง เขา กับ เมืองอัย

12และ ท่าน จัด คน ประมาณ ห้า พัน คน ให้ เขา แอบ ซุ่ม อยู่ ระหว่าง เมือง เบธเอ ลกับ เมืองอัย ทาง ทิศ ตะวันตก ของ ตัวเมือง

13ดังนั้น เขา ทั้งหลาย ก็ วาง กำลัง รบ ให้ กอง หลวง อยู่ ด้าน เหนือ ของ เมือง และ กอง ระวัง หลัง อยู่ ด้าน ตะวันตก ของ เมือง ใน คืน วัน นั้น โย ชู วาน อ นอ ยู่ ใน หุบเขา

14ต่อ มา เมื่อ กษัตริย์ เมือง อัยเห็น ดังนั้น ชาว เมือง ก็ รีบ ลุก ขึ้น แต่ เช้าตรู่ ออก ไป สู้ รบ กับ อิส ราเอล ณ ที่ ปะทะ กัน หน้าที่ ราบ ทั้ง ท่าน และ ประชาชน ทั้งหมด ของ ท่าน แต่ ท่าน ไม่ ทราบ ว่า มี กอง ซุ่ม คอย อยู่ ต่อสู้ ท่าน ข้าง หลัง เมือง

15โย ชู วา กับ อิส รา เอลทั้ง ปวง จึง แสร้ง ทำเป็น แพ้ ฝีมือ ต่อหน้า เขา แล้ว หนี ตรง ไป ยัง ทาง ถิ่น ทุรกันดาร

16คนใน เมือง อัยทั้ง หมด ก็ ถูก เรียก ให้ ตาม ออก ไป เมื่อ เขา ไล่ ตาม โย ชู วา ไป นั้น เขา ก็ ออก ห่าง จาก เมือง ไป ทุกที

17ไม่ มี ชาย สัก คน หนึ่ง ที่ เหลือ อยู่ ใน เมือง อัยหรือ เมืองเบธเอล ที่ มิได้ ออก ไป ไล่ ตาม อิส ราเอล เขา ปล่อย ให้ เมือง เปิด อยู่ ไล่ ตาม อิส รา เอลไป

18แล้ว พระ เยโฮ วาห์ตรัส สั่ง โย ชู วา ว่า " จง ยื่น หอก ซึ่ง อยู่ ใน มือ ของ เจ้า ออก ตรง ไป ยัง เมืองอัย เพราะ เรา จะ มอบ เมือง นั้น ไว้ ใน มือ ของ เจ้า " แล้ว โย ชู วา ก็ ยื่น หอก ซึ่ง อยู่ ใน มือ ออก ไป ยัง เมือง นั้น

19ทหาร ที่ ซุ่ม อยู่ ก็ ลุก ออก จาก ที่ ซ่อน อย่าง รวดเร็ว พอ โย ชู วา ยื่นมือ ของ ท่าน ออก ทหาร ก็ วิ่ง ตรง เข้าไป ใน เมือง และ ยึด เมือง ไว้ แล้ว เขา ก็ รีบ จุด ไฟ เผา เมือง

20เมื่อ ชาว เมือง อัยเหลี ยว หลัง มา ดู ดูเถิด ควัน ไฟ ที่ ไหม้ เมือง พลุ่ง ขึ้น ไป ยัง ท้อง ฟ้า เขา ก็ หมด กำลัง ที่ จะ หนี ไป ทาง นี้ หรือ ทาง นั้น เพราะว่า ประชาชน ที่ หนี ไป ทาง ถิ่น ทุรกันดาร หัน กลับ มา ต่อสู้ กับ ผู้ ที่ ไล่ ตาม

21และ เมื่อ โย ชู วา กับ บรรดา อิส รา เอลเห็น ว่า กอง ซุ่ม ยึด เมือง ได้ แล้ว และ ควัน ไฟ ที่ ไหม้ เมือง พลุ่ง ขึ้น เขา ก็ หัน กลับ มา โจมตี ชาว เมืองอัย

22คน อื่นๆ ก็ ออก มา จาก เมือง สู้ รบ กับ เขา กระทำ ให้ เขา อยู่ ระหว่าง กลาง อิส ราเอล ผู้ อยู่ ข้าง นี้ บ้าง ข้าง โน้น บ้าง และ คน อิส รา เอ ลก็โจมตี เขา จน ไม่ มี สัก คน หนึ่ง รอดชีวิต หรือ หนี ไป ได้

23แต่ กษัตริย์ เมือง อัยยัง เป็น อยู่ ได้ ถูก จับ และ คุม ตัว มา หา โย ชู วา

24ต่อ มา เมื่อ อิส รา เอลไล่ฆ่าฟัน ชาว เมือง อัยทั้ง หมด ใน ทุ่ง ใน ถิ่น ทุรกันดาร ที่ เขา ไล่ ตาม ไป นั้น และ คน เหล่า นั้น ล้ม ตาย หมด ด้วย คม ดาบ จน คน สุดท้าย บรรดา คน อิส รา เอ ลก็กลับ เข้า เมือง อัยโจม ตี คนใน เมือง ด้วย คม ดาบ

25คน ที่ ล้ม ตาย ทั้งหมด วัน นั้นทั้ง ชาย และ หญิง จำนวน หมื่น สอง พัน คน คือ ชาว เมือง อัยทั้ง หมด

26เพราะ โย ชู วา มิได้ หด มือ ที่ ถือ หอก ยื่น อยู่ นั้น จนกว่า จะ ได้ ผลาญ ชาว เมือง อัยพินาศ สิ้น

27แต่ คน อิส รา เอลได้ริบ เอา ฝูง สัตว์ และ ข้าวของ ของ เมือง นั้น เป็น ของ ตน ตาม พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง ทรง บัญชา ไว้ กับ โย ชู วา

28ดังนี้ แหละ โย ชู วา จึง เผา เมือง อัยเสีย กระทำ ให้ เป็นกอง ซาก ปรักหักพัง อยู่ เป็นนิตย์ คือ เป็น ที่ รกร้าง อยู่ จนถึง ทุกวันนี้

29และ ท่าน แขวน กษัตริย์ เมือง อัยไว้ที่ต้นไม้ จนถึง เวลา เย็น เมื่อ ดวง อาทิตย์ ตก โย ชู วา จึง บัญชา และ เขา ก็ ปลด ศพล ง จาก ต้นไม้ นำ ไป ทิ้ง ไว้ ที่ทาง เข้า ประตู เมือง แล้ว เอา หิน ถม ทับ ไว้ เป็นกอง ใหญ่ ซึ่ง ยัง อยู่ จน ทุกวันนี้

30การก ล่า ว ซ้ำ ถึง พระ พร และ การ สาป แช่ง ต่างๆ แล้ว โย ชู วา ได้ สร้าง แท่น บูชา ใน ภูเขา เอ บาล ถวาย แด่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ อิส ราเอล

31ดัง ที่ โมเสส ผู้ รับ ใช้ ของ พระ เยโฮ วาห์บัญชา ประชาชน อิส ราเอล ตาม ที่ จารึก ไว้ ใน หนังสือ พระราชบัญญัติ ของ โมเสส ว่า " แท่น บูชา ทำ ด้วย หิน มิได้ ตกแต่ง ซึ่ง ไม่ มี ผู้ ใด ใช้ เครื่องมือ เหล็ก ถูก ต้อง เลย " แล้ว เขา ก็ ถวาย เครื่อง เผา บูชา แด่ พระ เยโฮ วาห์บน แท่น นั้น และ ถวาย สันติ บูชา

32ณ ที่ นั้น ท่าน คัด ลอก พระราชบัญญัติ ของ โมเสส บน หิน ซึ่ง ท่าน ได้ เขียน ไว้ ต่อหน้า ประชาชน อิส ราเอล

33คน อิส รา เอลทั้ง หมด ทั้งคน ต่างด้าว และ คน ที่ เกิด ใน อิส ราเอล พร้อม ทั้ง พวก ผู้ใหญ่ เจ้าหน้าที่ และ ผู้ พิพากษา ยืน อยู่ ทั้ง สอง ข้าง ของ หีบ ต่อหน้า คน เลวีที่ เป็น ปุโรหิต ผู้ ที่ หาม หีบ พัน ธ สัญญา ของ พระ เยโฮวาห์ ครึ่ง หนึ่ง ยืน อยู่ ข้าง หน้า ภูเขา เก ริ ซิม อีก ครึ่ง หนึ่ง ข้าง หน้า ภูเขา เอ บาล ดัง ที่ โมเสส ผู้ รับ ใช้ ของ พระ เยโฮ วาห์ได้ บัญชา ไว้ ใน ครั้ง แรก ให้ เขา ทั้งหลาย อวย พร แก่ คน อิส ราเอล

34ภายหลัง ท่าน จึง อ่าน บรรดา ถ้อยคำ ใน พระราชบัญญัติ เป็น คำ อวย พร และ คำ สาป แช่ง ตาม ที่ มี จารึก ไว้ ใน หนังสือ พระราชบัญญัติ ทุก ประการ

35ไม่ มี คำ ซึ่ง โมเสส ได้ บัญชา ไว้ สัก คำ เดียว ที่ โย ชู วา มิได้ อ่าน ต่อหน้า บรรดา ชุมชน อิส รา เอ ลพ ร้อมกับ ผู้หญิง กับ เด็ก ๆ และ คน ต่างด้าว ซึ่ง อยู่ ใน หมู่ พวก เขา

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →