Joshua 17

Thai Tok

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1แผ่นดิน ส่วน ของ ตระกูล คน มนัส เส ห์ที่ อยู่ ฟาก ทิศ ตะวันตก ของ แม่น้ำ จอ ร์แดน ที่ดิน ตาม ฉลาก เป็น อย่าง นี้ ที่ ตก แก่ ตระกูล มนัส เสห์ เพราะ เป็น บุตร หัวปี ของ โย เซฟ ส่วน มา คีร์บุตร หัวปี ของ มนัส เสห์ บิดา ของ กิเลอาด ได้ รับ เมือง กิเลอาด และ เมือง บา ชาน เป็น ส่วน แบ่ง เพราะว่า เขา เป็น ทหาร

2และ ที่ดิน ตาม ฉลาก ตก แก่ คน มนัส เส ห์ที่ เหลือ อยู่ ตาม ครอบครัว คือ คน อา บีเยเซอร์ คน เฮเลค คนอัสรีเอล คน เชเคม คน เฮเฟอร์ และ คน เชมีดา บุคคล เหล่า นี้ เป็น บุตร ชาย ของ มนัส เสห์ ผู้ เป็น บุตร ชาย ของ โย เซฟ ตาม ครอบครัว ของ เขา

3ฝ่าย เศโลเฟหัด บุตร ชาย ของ เฮเฟอร์ บุตร ชาย ของ กิเลอาด บุตร ชาย ของ มาคีร์ บุตร ชาย ของ มนัส เส ห์ไม่ มี บุตร ผู้ชาย มี แต่ บุตร สาว และ ต่อ ไป นี้ เป็น ชื่อ บุตร สาว ของ เขา คือ มาลาห์ โนอาห์ ฮ กลาห์ มิลคาห์ และ ที ร ซาห์

4เขา เข้า มา หา เอ เลอาซา ร์ปุโรหิต และ โย ชู วา บุตร ชาย นูน และ ต่อหน้า บรรดา ประมุข แล้ว กล่าว ว่า " พระ เยโฮ วาห์ได้ ทรง บัญชา โมเสส ไว้ ว่า ให้ ข้าพเจ้า ทั้งหลาย รับ ส่วน มรดก ใน หมู่ ญาติ พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ได้ " ดังนั้น ท่าน จึง ให้ มรดก แก่ คน เหล่า นี้ ใน หมู่ พี่น้อง ของ บิดา ของ เขา ตาม พระ บัญญัติ แห่ง พระ เยโฮวาห์

5ดังนี้ แหละ ส่วน ที่ ตก แก่ คน มนัส เส ห์จึง มี สิบ ส่วน นอกเหนือ ดิน แดน กิเลอาด และ บา ชาน ซึ่ง อยู่ ฟาก แม่น้ำ จอ ร์แดน ข้าง โน้น

6เพราะว่า บุตร สาว ของ มนัส เส ห์ก็ได้ รับ มรดก พร้อม กับ บุตร ชาย ของ ท่าน ด้วย แผ่นดิน กิเลอาด นั้น ได้ ตกเป็น ส่วน ของ บุตร ชาย มนัส เส ห์ที่ เหลือ อยู่

7เขตแดน ของ มนัส เส ห์ตั้งต้น จาก อา เชอ ร์จนถึง มิค เมธัท ซึ่ง อยู่ ทาง ทิศ ตะวันออก ของ เมือง เชเคม แล้ว พรมแดน ก็ ยื่น ไป ทาง มือขวา ถึงที่ ของ ชาว เมือง เอน ทัป ปูวาห์

8แผ่นดิน เมือง ทัป ปูวา ห์เป็น ของ มนัส เสห์ แต่ ตัวเมือง ทัป ปูวา ห์ซึ่ง อยู่ ที่ พรมแดน ของ มนัส เส ห์นั้น เป็น ของ คน เอฟ ราอิม

9แล้ว พรมแดน ก็ ลง ไป ถึง แม่น้ำ คานาห์ หัวเมือง เหล่า นี้ ซึ่ง อยู่ ทาง ทิศ ใต้ แม่น้ำ ใน ท่ามกลาง หัวเมือง ของ มนัส เส ห์นั้น เป็น ของ เอฟ ราอิม แล้ว พรมแดน ของ มนัส เส ห์ก็ ขึ้น ไป ทาง ด้าน เหนือ ของ แม่น้ำ ไป สิ้นสุด ลง ที่ ทะเล

10แผ่นดิน ทาง ด้าน ใต้ เป็น ของ เอฟ ราอิม และ แผ่นดิน ทาง ด้าน เหนือ เป็น ของ มนัส เสห์ มี ทะเล เป็น พรมแดน ทาง เหนือ จด ดิน แดน อา เชอร์ และ ทาง ทิศ ตะวันออก จด อิสสาคาร์

11ใน เขต อิสสา คาร์และ ใน อา เชอ ร์นั้น มนัส เส ห์ยัง มี เมือง เบธชาน กับ ชนบท ของ เมือง นั้น และ เมือง อิบเลอัมกับช นบ ท ของ เมือง นั้น และ ชาว เมือง โดร์กับ ชนบท ของ เมือง นั้น และ ชาว เมือง เอน โดร์กับ ชนบท ของ เมือง นั้น และ ชาว เมือง ทา อา นาค กับ ชนบท ของ เมือง นั้น และ ชาว เมือง เม กิดโด กับ ชนบท ของ เมือง นั้น คือ ภูเขา ทั้ง สาม ยอด

12แต่ คน มนัส เส ห์ยัง ขับ ไล่ ชาว เมือง เหล่า นั้น ไม่ ได้ ด้วย คน คา นา อัน ยัง ขืน อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น

13ต่อ มา เมื่อ คน อิส รา เอลเข้มแข็ง ขึ้น แล้ว ก็ได้ เกณฑ์ คน คา นา อัน ให้ ทำ งาน โยธา และ มิได้ ขับ ไล่ ให้ เขา ออก ไป เสียที เดียว

14คน โย เซ ฟได้พูด กับ โย ชู วา ว่า " เหตุ ไฉน ท่าน จึง แบ่ง ให้ ข้าพเจ้า มี แต่ ส่วน เดียว เป็น มรดก แม้ ว่า ข้าพเจ้า มีค น มากมาย เพราะว่า พระ เยโฮ วาห์ได้ ทรง อวย พระ พร แก่ พวก ข้าพเจ้า มา จน บัดนี้ แล้ว "

15ฝ่าย โย ชู วา ตอบ เขา ว่า " ถ้า เจ้า มีค น มากมาย และ ถ้า แดน เทือกเขา ของ คน เอฟ รา อิมเป็น ที่ แคบ ไป สำหรับ เจ้า พวก เจ้า จง เข้าไป ใน ป่า แผ้ว ถาง เอา เอง ที่ ใน แผ่นดิน ของ คน เปริส ซี และ พวก มนุษย์ ยักษ์ "

16คน โย เซ ฟพูด ว่า " แดน เทือกเขา นี้ ไม่ พอ สำหรับ พวก เรา บรรดา คน คา นา อัน ซึ่ง อยู่ ใน บริเวณ หุบเขา มี รถ รบ ทำ ด้วย เหล็ก ทั้งที่ อยู่ ใน เบธชาน กับ ชนบท ของ เมือง นั้น กับ ที่ อยู่ ใน หุบเขายิสเรเอล "

17แล้ว โย ชู วา จึง กล่าว แก่ วงศ์วาน โย เซฟ คือ เอฟ รา อิมและ มนัส เส ห์ว่า " ท่าน ทั้งหลาย เป็น พวก ที่ มีค น มาก และ มี กำลัง มหาศาล ท่าน จะ มี ส่วน แบ่ง แต่ ส่วน เดียว ก็ หามิได้

18แดน เทือกเขา เหล่า นั้น จะ เป็น ของ พวก ท่าน ถึง แม้ ว่าเป็น ป่า ดอน ท่าน จง แผ้ว ถาง และ ยึดครอง ไป จน สุด เขต เถิด แม้ ว่า คน คา นา อัน จะ มี รถ รบ ทำ ด้วย เหล็ก และ เป็น คน เข้มแข็ง ท่าน ทั้งหลาย ก็ จะ ขับ ไล่ เขา ออก ไป ได้ "

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →