Judges 11

Thai Tok

1เยฟธาห์สู้ รบ กับ คน อัม โมน เยฟธาห์คน กิเลอาด เป็น ทแกล้ว ทหาร แต่ เป็น บุตร ชาย ของ หญิง แพศยา กิเลอาด ให้ กำเนิด บุตร ชื่อเยฟธาห์

2ภรรยา แท้ ของ กิเลอาด คลอด บุตร ชาย หลาย คน และ เมื่อ พวก บุตร เหล่า นั้น โต ขึ้น แล้ว จึง ผลัก ไส เยฟธาห์ออก ไป เสีย โดย กล่าว ว่า " เจ้า จะ มี ส่วน ใน มรดก ของ ครอบครัว บิดา เรา ไม่ ได้ เพราะ เจ้า เป็น ลูก ของ หญิง คน อื่น "

3เยฟธาห์จึง หนี จาก พี่น้อง ของ ตน ไป อาศัย อยู่ ที่ แผ่นดิน โท บ พวก นักเลง ก็ มั่วสุม กับ เยฟธาห์และ ติดตาม เขา ไป

4ต่อ มา ภายหลัง คน อัม โมน ได้ ทำ สงคราม กับ คน อิส ราเอล

5และ เมื่อ คน อัม โมน ทำ สงคราม กับ อิส รา เอ ลนั้น พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง กิเลอาด ได้ ไป เพื่อ จะ พา เยฟธาห์มา จาก แผ่นดิน โท บ

6เขา กล่าว แก่ เยฟธาห์ว่า " จง มา เป็น หัวหน้า ของ เรา เพื่อ เรา จะ ได้ ต่อสู้ กับ คน อัม โมน "

7แต่ เยฟธาห์กล่าว แก่ พวก ผู้ใหญ่ ของ กิเลอาด ว่า " ท่าน ไม่ ได้ เกลียด ข้าพเจ้า และ ขับ ไล่ ข้าพเจ้า เสีย จาก ครอบครัว บิดา ของ ข้าพเจ้า ดอก หรือ เมื่อ คราว ทุกข์ ยาก ท่าน จะ มา หา ข้าพเจ้า ทำไม เล่า "

8พวก ผู้ใหญ่ ของ กิเลอาด จึง กล่าว แก่ เยฟธาห์ว่า " เหตุ ที่ เรา กลับ มา หา ท่าน ณ บัดนี้ ก็ ด้วย ต้องการ ให้ท่า น ไป กับ เรา สู้ รบ กับ คน อัม โมน แล้ว มา เป็น หัวหน้า ของ เรา ที่ จะ ปกครอง ชาว กิเลอาด ทั้งปวง "

9เยฟธาห์จึง กล่าว แก่ พวก ผู้ใหญ่ ของ กิเลอาด ว่า " ถ้า ท่าน ให้ ข้าพเจ้า กลับ บ้าน เพื่อ ทำ ศึก กับ คน อัม โมน และ ถ้า พระ เยโฮ วาห์ทรง มอบ เขา ไว้ ต่อหน้า ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า จะ ได้ เป็น หัวหน้า ของ ท่าน หรือ เปล่า "

10พวก ผู้ใหญ่ ของ กิเลอาด จึง ตอบ เยฟธาห์ว่า " พระ เยโฮ วาห์ทรง เป็น พยาน ระหว่าง เรา เรา จะ กระทำ ตาม ที่ ท่าน สั่ง ทุก ประการ "

11เยฟธาห์จึง ไป กับ พวก ผู้ใหญ่ ของ กิเลอาด และ ประชาชน ก็ ตั้งท่า น ให้ เป็น หัวหน้า และ เป็น ประมุข ของ เขา แล้ว เยฟธาห์ก็ กล่าว คำ ที่ ตกลง กัน ทั้งสิ้น ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮ วาห์ที่ เมือง มิ สปาห์

12เยฟธาห์จึง ส่ง ผู้ สื่อสาร ไป ยัง กษัตริย์ คน อัม โมน ถาม ว่า " ท่าน มี เรื่อง อะไร กับ ข้าพเจ้า ท่าน จึง ยก มา ต่อสู้ กับ แผ่นดิน ของ ข้าพเจ้า "

13กษัตริย์ คน อัม โมน ตอบ ผู้ สื่อสาร ของ เยฟธาห์ว่า " เพราะว่า เมื่อ อิส รา เอลยกอ อก มา จาก อี ยิปต์ได้ ยึด แผ่นดิน ของ เรา ไป ตั้งแต่ แม่น้ำ อา ร โนน ถึง แม่น้ำ ยับ บอก และ ถึง แม่น้ำ จอ ร์แดน ฉะนั้น บัดนี้ ขอ คืน แผ่นดิน เหล่า นั้น เสีย โดย ดี "

14และ เยฟธาห์ก็ ส่ง ผู้ สื่อสาร ไป หา กษัตริย์ คน อัม โมน อีก

15ให้ กล่าว ว่า " เยฟธาห์กล่าว ดังนี้ ว่า อิส รา เอ ลมิได้ ยึด แผ่นดิน ของ โม อับ หรือ แผ่นดิน ของ คน อัม โมน

16แต่ เมื่อ อิส รา เอ ลออ ก จาก อียิปต์ เขา ได้ เดิน ไป ทาง ถิ่น ทุรกันดาร ถึง ทะเล แดง และ มา ถึง คา เดช

17อิส รา เอลจึง ส่ง ผู้ สื่อสาร ไป ยัง กษัตริย์ เอ โดม กล่าว ว่า ` ข้าพเจ้า ขอ อนุญาต ยก ผ่าน แผ่นดิน ของ ท่าน ไป ' แต่ กษัตริย์ เอ โดม ไม่ ฟัง และ ก็ได้ ส่ง คำขอ เช่น เดียวกัน ไป ยัง กษัตริย์ เมือง โม อับ ด้วย แต่ ท่าน ก็ ไม่ ตกลง ดังนั้น อิส รา เอลจึง ยับยั้ง อยู่ ที่ คา เดช

18แล้ว เขา ก็ เดิน ไป ใน ถิ่น ทุรกันดาร อ้อม แผ่นดิน เอ โดม และ แผ่นดิน โม อับ และ มา ทาง ด้าน ตะวันออก ของ แผ่นดิน โม อับ และ ตั้ง ค่าย อยู่ ที่ ฟาก แม่น้ำ อา ร โนน ข้าง โน้น แต่ เขา มิได้ เข้าไป ใน เขตแดน ของ โม อับ เพราะว่า แม่น้ำ อา ร โนน เป็น พรมแดน ของ โม อับ

19อิส รา เอลจึง ส่ง ผู้ สื่อสาร ไป หา สิ โหน กษัตริย์ คน อา โม ไรต์ กษัตริย์ กรุง เฮ ช โบ น อิส รา เอลเรี ยนท่าน ว่า ` ขอ ให้ พวก ข้าพเจ้า ยก ผ่าน แผ่นดิน ของ ท่าน ไป ยัง สถาน ที่ ของ ข้าพเจ้า '

20แต่ สิ โหน ไม่ วางใจ ที่ จะ ให้ อิส รา เอลยก ผ่าน เขตแดน ของ ตน ฉะนั้น สิ โหน จึง ได้ รวบรวม ประชาชน ทั้งหมด ของ ท่าน ตั้ง ค่าย อยู่ ที่ ยา ฮา ส และ สู้ รบ กับ อิส ราเอล

21และ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ อิส รา เอลทรง มอบ สิ โหน และ ประชาชน ทั้งหมด ของ ท่าน ไว้ ใน มือ อิส ราเอล คน อิส รา เอ ลก็โจมตี เขา อิส รา เอลจึง ยึดครอง แผ่นดิน ทั้งสิ้น ของ คน อา โม ไร ต์ผู้ ซึ่ง เป็น ชาว เมือง นั้น

22และ เขา ยึด เขตแดน ทั้งหมด ของ คน อา โม ไร ต์ตั้งแต่ แม่น้ำ อา ร โนน ถึง แม่น้ำ ยับ บอก และ ตั้งแต่ ถิ่น ทุรกันดาร ถึง แม่น้ำ จอ ร์แดน

23ดังนั้น พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ อิส รา เอลจึง ขับ ไล่ คน อา โม ไร ต์ออก เสีย ต่อหน้า อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ พระองค์ ฝ่าย ท่าน จะ มา ถือ เอา เป็น กรรมสิทธิ์ เช่น นั้น หรือ

24ท่าน ไม่ ถือ กรรมสิทธิ์ สิ่ง ซึ่ง พระเคโมชพระ ของ ท่าน มอบ ให้ท่า น ยึดครอง ดอก หรือ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เรา ขับ ไล่ ผู้ ใด ไป ให้ พ้น หน้า เรา เรา ก็ ยึดครอง ที่ ของ ผู้ นั้น

25ฝ่าย ท่าน จะ ดี กว่า บา ลา ค บุตร ชาย สิ ป โปร์กษัตริย์ เมือง โม อับ หรือ ท่าน เคย แข่งขัน กับ อิส รา เอ ลหรือ ท่าน เคย ต่อสู้ กับ เขา ทั้งหลาย หรือ

26เมื่อ อิส รา เอ ลอาศัยอยู่ ใน กรุง เฮ ช โบ น และ ชนบท ของ กรุง นั้น และ ใน เมือง อา โร เออร์และ ชนบท ของ เมือง นั้น และ อยู่ ใน บรรดา หัวเมือง ที่ ตั้ง อยู่ ตาม ฝั่ง แม่น้ำ อา ร โนน ถึง สาม ร้อย ปี ทำไม ท่าน ไม่ เรียก คืน เสีย ภายใน เวลา นั้น เล่า

27ฉะนี้ ข้าพเจ้า จึง มิได้ กระทำความผิด ต่อ ท่าน แต่ ท่าน ได้ กระทำความผิด ต่อ ข้าพเจ้า ใน การ ที่ ทำ สงคราม กับ ข้าพเจ้า ขอ พระ เยโฮ วาห์จอม ผู้ พิพากษา เป็น ผู้ทรง พิพากษา ระหว่าง คน อิส รา เอลและ คน อัม โมน ใน วัน นี้ "

28แต่ กษัตริย์ ของ คน อัม โมน มิได้ เชื่อฟัง ใน คำขอ ง เยฟธาห์ซึ่ง ท่าน ส่ง ไป ให้

29พระ วิญญาณ ของ พระ เยโฮ วาห์ก็ มา สถิต กับเยฟธาห์ ท่าน จึง ยก ผ่าน กิเลอาด และ มนัส เส ห์และ ผ่าน มิ ส ปาห์แห่ง กิเลอาด และ จาก มิ ส ปาห์แห่ง กิเลอาด ท่าน ยก ผ่าน ต่อ ไป ถึงที่ คน อัม โมน

30คำ ปฏิญาณ อัน ไร้ ปัญญา ของ เยฟธาห์และ เยฟธาห์ปฏิญาณ ต่อ พระ เยโฮ วาห์ว่า " ถ้า พระองค์ ทรง มอบ คน อัม โมน ไว้ ใน มือ ของ ข้าพระ องค์ แล้ว

31ผู้ ใด ที่ ออก มา จาก ประตู เรือน ของ ข้าพระ องค์ เพื่อ ต้อนรับ ข้าพระ องค์ เมื่อ ข้าพระ องค์ กลับ มา จาก คน อัม โมน นั้น ด้วย ความ สงบ แล้ว ผู้ นั้น จะ ต้อง เป็น ของ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ข้าพระ องค์ จะ ถวาย ผู้ นั้น เป็น เครื่อง เผา บูชา "

32แล้ว เยฟธาห์จึง ยก ข้าม ไป สู้ รบ กับ คน อัม โมน และ พระ เยโฮ วาห์ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ ท่าน

33และ ท่าน ได้ ประหาร เขา จาก อา โร เออร์จน ถึงที่ ใกล้ ๆ เมือง มิ น นิ ท รวม ยี่สิบ หัวเมือง และ ไกล ไป จนถึง ที่ราบ แห่ง สวน องุ่น ผู้คน ล้ม ตาย มาก คน อัม โมน จึง พ่าย แพ้ ต่อหน้า คน อิส ราเอล

34แล้ว เยฟธาห์ก็ กลับ มา บ้าน ที่ มิ สปาห์ ดูเถิด บุตร สาว ของ ท่าน ถือ รำมะนา เต้น โลด ออก มา ต้อนรับ ท่าน เธอ เป็น บุตร คน เดียว นอกจาก บุตร สาว คน นี้ ท่าน ไม่ มี บุตร ชาย และ บุตร สาว เลย

35และ ต่อ มา เมื่อ ท่าน เห็น เธอ แล้ว ท่าน ก็ ฉีก เสื้อ ผ้า ของ ท่าน กล่าว ว่า " อนิจจา ลูก สาว เอ๋ย เจ้า ให้ พ่อ แย่ แล้ว เพราะ เจ้า เป็น เหตุ ให้ พ่อ เดือดร้อน มาก ยิ่ง เพราะ พ่อ ได้ อ้า ปาก ปฏิญาณ ต่อ พระ เยโฮ วาห์ไว้ จะ คืนคำ ก็ ไม่ ได้ "

36เธอ จึง พูด กับ พ่อ ว่า " คุณ พ่อ ขา เมื่อ คุณ พ่อ ออกปาก สัญญา กับ พระ เยโฮ วาห์ไว้ อย่างไร ขอ คุณ พ่อ กระทำ กับ ลูก ตาม คำ ที่ ออก จาก ปากขอ ง คุณ พ่อ เถิด เพราะ พระ เยโฮ วาห์ได้ ทรง แก้แค้น คน อัม โมน ศัตรู เพื่อ คุณ พ่อ แล้ว "

37และ เธอ พูด กับ บิดา ของ เธอ ว่า " ขอ ให้ ลูก อย่าง นี้ เถิด ขอ ปล่อย ลูก ไว้ สัก สอง เดือน ลูก จะ ได้ จาก บ้าน และ ลง ไป บน ภูเขา ร้องไห้ คร่ำครวญ ถึง ความ เป็น พรหมจารี ของ ลูก ลูก กับ เพื่อน ๆ ของ ลูก "

38ท่าน จึง ตอบ ว่า " ไป เถิด " และ ท่าน ก็ ปล่อย เธอ ไป สอง เดือน เธอ ก็ ออก ไป เธอ และ พวก เพื่อน ของ เธอ แล้ว ร้องไห้ คร่ำครวญ ถึง ความ เป็น พรหมจารี ของ เธอ บน ภูเขา

39อยู่ มา เมื่อ ครบ สอง เดือน แล้ว เธอ ก็ กลับ มา หา บิดา ของ เธอ และ ท่าน ก็ กระทำ กับ เธอ ตาม คำ ปฏิญาณ ที่ ได้ ปฏิญาณ ไว้ เธอ ยัง ไม่ เคย สมสู่ กับ ชาย ใด เลย และ ก็ เป็น ธรรมเนียม ใน อิส ราเอล

40คือ ที่ บุตร สาว ชาว อิส รา เอลไป ร้องไห้ ไว้ทุกข์ ให้ บุตร สาว ของ เยฟธาห์คน กิเลอาด ปี ละ สี่ วัน

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →