Judges 9

Thai Tok

1อา บี เม เลคฆ่า บุตร ชาย ทั้งหลาย ของ กิเดโอน ฝ่าย อา บี เม เลคบุตร ชาย เยรุบ บา อัลก็ขึ้น ไป หา ญาติ ของ มารดา ที่ เมือง เชเคม แล้ว พูด กับ เขา และ กับ ครอบครัว ที่ บ้าน ของ ตา ว่า

2" ขอบ อก ความ นี้ ให้ เข้าหู บรรดา ชาว เมือง เชเคม เถิด ว่า ` จะ ให้ บุตร ชาย เยรุบ บา อัลทั้ง เจ็ด สิบ คน ครอบครอง ท่าน ทั้งหลาย ดี หรือ จะ ให้ ผู้ เดียว ปกครอง ดี ' ขอ ระลึก ไว้ ด้วยว่า ตัว ข้าพเจ้า นี้ เป็น กระดูก และ เนื้อ เดียว กับ ท่าน ทั้งหลาย "

3ฝ่าย ญาติ ของ มารดา ของ เขา ก็ กล่าว คำ ทั้งหมด เหล่า นี้ ให้ เข้าหู บรรดา ชาว เชเคม จิตใจ ของ ชาว เมือง ก็ เอนเอียง เข้าข้าง อา บี เมเลค ด้วย เขา กล่าว กัน ว่า " เขา เป็น ญาติ ของ เรา "

4เขา จึง เอา เงิน เจ็ด สิบ แผ่น ออก จาก วิหาร พระ บา อัลเบ รี ทมอ บ ให้ อา บี เมเลค อา บี เม เลคก็ เอา เงิน นั้น ไป จ้าง นักเลง หัวไม้ ไว้ ติดตาม ตน

5เขา จึง ไป ที่ บ้าน บิดา ของ เขา ที่ เมือง โอ ฟราห์ฆ่า พี่น้อง ของ ตน คือ บุตร ชาย เยรุบ บา อัลทั้ง เจ็ด สิบ คน ที่ ศิลา แผ่น เดียว เหลือ แต่ โยธา มบุตร ชาย สุดท้อง ของ เยรุบ บาอัล เพราะ เขา ซ่อน ตัว เสีย

6ชาว เมือง เชเคม และ ชาว วงศ์วาน มิลโลทั้ง สิ้น ก็ มา ประชุม พร้อม กัน ตั้ง อา บี เม เลคให้ เป็น กษัตริย์ ที่ ข้าง ที่ราบ แห่ง เสา สำคัญ ที่ อยู่ ใน เมือง เชเคม

7เมื่อ มีค น ไป บอก โยธาม เขา ก็ ขึ้น ไป ยืน อยู่ บน ยอด ภูเขา เก ริ ซิม แผด เสียง ร้อง ให้ เขา ทั้งหลาย ฟัง ว่า " ชาว เมือง เชเคม เอ๋ย ขอ จง ฟัง ข้าพเจ้า เพื่อ พระเจ้า จะ ทรง ฟัง เสียง ของ ท่าน

8ครั้ง หนึ่ง ต้นไม้ ต่างๆ ได้ ออก ไป เจิม ตั้งต้น ไม้ ต้น หนึ่ง ไว้ เป็น กษัตริย์ เขา จึง ไป เชิญ ต้น มะกอก เทศ ว่า ` เชิญ ท่าน ปกครอง เรา เถิด '

9แต่ ต้น มะกอก เทศ ตอบ เขา ว่า ` จะ ให้ เรา ทิ้ง น้ำมัน ของ เรา ซึ่ง เขา ใช้ ถวาย เกียรติ แด่ พระเจ้า และ แก่ มนุษย์ เพื่อ ไป กวัดแกว่ง อยู่ เหนือ ต้นไม้ ทั้งปวง หรือ '

10แล้ว ต้นไม้ เหล่า นั้น จึง ไป พูด กับ ต้น มะเดื่อ ว่า ` เชิญ ท่าน มาปก ครอง เหนือ เรา เถิด '

11แต่ ต้น มะเดื่อ ตอบ เขา ว่า ` จะ ให้ เรา ทิ้ง รส หวาน และ ผล ดี ของ เรา เสีย และ ไป กวัดแกว่ง อยู่ เหนือ ต้นไม้ ทั้งหลาย หรือ '

12ต้นไม้ เหล่า นั้น ก็ ไป พูด กับ เถา องุ่น ว่า ` เชิญ ท่าน มาปก ครอง เหนือ เรา เถิด '

13แต่ เถา องุ่น กล่าว แก่ เขา ว่า ` จะ ให้ เรา ทิ้ง น้ำ องุ่น ของ เรา อันเป็น ที่ ชื่น ใจ พระเจ้า และ มนุษย์ ไป กวัดแกว่ง อยู่ เหนือ ต้นไม้ ทั้งหลาย หรือ '

14บรรดา ต้นไม้ ก็ ไป พูด กับ ต้น หนาม ว่า ` เชิญ ท่าน มาปก ครอง เหนือ เรา เถิด '

15ต้น หนาม จึง ตอบ ต้นไม้ เหล่า นั้น ว่า ` ถ้า แม้ ท่าน ทั้งหลาย จะ เจิม ตั้ง เรา ให้ เป็น กษัตริย์ ของ เจ้า ทั้งหลาย จริงๆ จง มา อาศัย ใต้ ร่ม ของ เรา เถิด มิ ฉะนั้น ก็ ให้ ไฟ เกิด จาก ต้น หนาม เผา ผลาญ ต้น สน สี ดาร์เลบานอน เสีย '

16ฉะนั้น บัดนี้ ซึ่ง เจ้า ทั้งหลาย ตั้ง อา บี เม เลคเป็น กษัตริย์ นั้น ถ้า ทำ ด้วย ความ จริงใจ และ เที่ยงธรรม และ ถ้า ได้ กระทำ ให้ เหมาะ ต่อ เยรุบ บา อัลและคร อบ ครัว ของ ท่าน สม กับ ความ ดี ที่ มือ ท่าน ได้ กระทำ ไว้

17( ด้วยว่า บิดา ของ เรา ได้ รบ พุ่ง เพื่อ เจ้า ทั้งหลาย และ เสี่ยงชีวิต ช่วย เจ้า ทั้งหลาย ให้ พ้น จาก มือ พวก มีเดียน

18แต่ ใน วัน นี้ เจ้า ทั้งหลาย ได้ ลุก ขึ้น ประทุษร้าย ต่อ ครอบครัว บิดา ของ เรา ได้ ฆ่า บุตร ชาย ทั้ง เจ็ด สิบ คน ของ ท่าน เสียบน ศิลา แผ่น เดียว แล้ว ตั้ง อา บี เม เลคบุตร ชาย ของ สาว คนใช้ ขึ้น เป็น กษัตริย์ ปกครอง เหนือ ชาว เชเคม เพราะว่า เขา เป็น ญาติ ของ เจ้า ทั้งหลาย )

19ถ้า เจ้า ทั้งหลาย ได้ กระทำ ด้วย ความ จริงใจ และ เที่ยงธรรม ต่อ เยรุบ บา อัลและคร อง ครัว ของ ท่าน ใน วัน นี้ ก็ จง ชื่นชม ใน อา บี เม เลคเถิด และ ให้ เขา มีค วาม ชื่นชมยินดี ใน เจ้า ทั้งหลาย ด้วย

20แต่ ถ้า ไม่ เป็น อย่าง นั้น ก็ ขอ ให้ ไฟ ออก มา จาก อา บี เมเลค เผา ผลาญ ชาว เมือง เชเคม และ วงศ์วานมิลโล และ ให้ ไฟ ออก มา จาก ชาว เมือง เชเคม และ จาก วงศ์วาน มิลโลเผา ผลาญ อา บี เม เลคเสีย "

21โยธา มก็รีบ หนี ไป ยัง เบเออร์อาศัย อยู่ ที่ นั่น เพราะ กลัว อา บี เม เลคพี่ ชาย ของ ตน

22เมื่อ อา บี เม เลคครอบครอง อิส รา เอ ลอยู่ได้ สาม ปี แล้ว

23พระเจ้า ทรง ใช้ วิญญาณ ชั่ว เข้า แทรก ระหว่าง อา บี เม เลคกับ ชาว เมือง เชเคม ชาว เมือง เชเคม ก็ ทรยศ ต่อ อา บี เมเลค

24เพื่อ ความ ทารุณ ที่ เขา ได้ กระทำ แก่ บุตร ชาย เจ็ด สิบ คน ของ เยรุบ บา อัลจะสนอง และ โลหิต ของ คน เหล่า นั้น จะ ได้ ตก แก่ อา บี เมเลค พี่น้อง ผู้ ได้ ประหาร เขา และ ตก แก่ ชาว เมือง เชเคม ผู้ เสริม กำลัง มือ อา บี เม เลคให้ ฆ่า พี่น้อง ของ ตน

25ชาว เมือง เชเคม ได้ วาง คน ซุ่ม ซ่อน ไว้ คอย ดัก อา บี เม เลคที่ บน ยอด ภูเขา เขา ก็ ปล้น คน ทั้งปวง ที่ ผ่าน ไป มา ทาง นั้น และ มีค นบ อก อา บี เม เลคให้ ทราบ

26ฝ่าย กา อัลบุตร ชาย เอ เบดกับ ญาติ ของ เขา เข้าไป ใน เมือง เชเคม ชาว เชเคม ไว้เนื้อเชื่อใจ กาอัล

27จึง พา กัน ออก ไป ใน สวน องุ่น เก็บ ผล มา ย่ำ ทำ การ เลี้ยง สมโภช ใน วิหาร พระ ของ เขา เขา รับประทาน และ ดื่ม และ แช่ง ด่า อา บี เม เลคด้วย

28กา อัลบุตร ชาย เอ เบดจึง กล่าว ว่า " อา บี เม เลคคือ ใคร และ เรา ชาว เชเคม เป็น ใคร กัน จึง ต้อง มา ปรนนิบัติ เขา เขา เป็น บุตร ชาย ของ เยรุบ บา อัลมิใช่ หรือ และ เศบุลเป็น เจ้าหน้าที่ ของ เขา มิ ใช่ หรือ จง ปรนนิบัติ คน ฮา โมร์บิดา ของ เชเคม เถิด เรา จะ ปรนนิบัติ อา บี เม เลคทำไม เล่า

29ถ้า คนเมือง นี้ อยู่ ใต้ ปกครอง เรา นะ เรา จะ ถอด อา บี เม เลคเสีย " เขา จึง ท้า อา บี เม เลคว่า " จง เพิ่ม กองทัพ ของ ท่าน ขึ้น แล้ว ออก มา เถิด "

30พอ เศบุลเจ้า เมือง ได้ยิน ถ้อยคำ ของ กา อัลบุตร ชาย เอ เบดก็ โกรธ

31จึง ส่ง ผู้ สื่อสาร ไป ยัง อา บี เม เลคอย่าง ลับๆ กล่าว ว่า " ดูเถิด กา อัลบุตร ชาย เอ เบดและ ญาติ ของ เขา มา ที่ เมือง เชเคม ดูเถิด พวก เขา ยุแหย่ เมือง นั้น ให้ ต่อสู้ กับ ท่าน

32ฉะนั้น บัดนี้ ขอ ท่าน จง ลุก ขึ้น ใน เวลา กลางคืน ทั้ง ท่าน และ คน ที่ อยู่ กับ ท่าน ไป ซุ่ม คอย อยู่ ใน ทุ่ง นา

33รุ่งเช้า พอ ดวง อาทิตย์ ขึ้น ท่าน จง ลุก ขึ้น แต่ เช้าตรู่ รีบ รุก เข้า เมือง และ ดูเถิด เมื่อ กา อัลกับก อง ทัพ ออก มา ต่อสู้ ท่าน ท่าน จง กระทำ แก่ เขา ตาม แต่ โอกาส จะ อำนวย "

34ฝ่าย อา บี เมเลค และ กองทัพ ทั้งสิ้น ที่ อยู่ กับ ท่าน ก็ ลุก ขึ้น ใน เวลา กลางคืน แบ่ง ออก เป็น สี่ กอง ไป ซุ่ม คอย สู้ เมือง เชเคม

35กา อัลบุตร ชาย เอ เบดก็ ออก ไป ยืน อยู่ ที่ทาง เข้า ประตู เมือง อา บี เม เลคก็ ลุก ขึ้น พร้อม กับ กองทัพ ที่ อยู่ กับ ท่าน ออก มา จาก ที่ ซุ่ม ซ่อน

36และ เมื่อ กา อัลเห็นก อง ทัพ จึง พูด กับเศบุลว่า " ดูเถิด กองทัพ กำลัง เคลื่อน ลง มา จาก ยอด ภูเขา " เศบุลตอบ เขา ว่า " ท่าน เห็น เงา ภูเขา เป็น คน ไป กระมัง "

37กา อัลพูด ขึ้น อีก ว่า " ดูซิ กองทัพ กำลัง ออก มา จาก กลาง แผ่นดิน กอง หนึ่ง และ กองทัพ อีก กอง หนึ่ง กำลัง ออก มา จาก ทาง ที่ราบ เม โอเนนิม "

38เศบุลก็กล่าว แก่ กาอัลว่า " ปากขอ ง ท่าน อยู่ ที่ไหน เดี๋ยวนี้ ท่าน ผู้ ที่ กล่าว ว่า ` อา บี เม เลคคือ ผู้ ใด ที่ เรา ต้อง ปรนนิบัติ ' คน เหล่า นี้ เป็น คน ที่ ท่าน หมิ่นประมาท มิ ใช่ หรือ จง ยก ออก ไป สู้ รบ กับ เขา เถิด "

39กา อัลก็เดิน นำ หน้า กองทัพ เชเคม ออก ไป ต่อสู้ กับ อา บี เมเลค

40อา บี เม เลคก็ ขับ ไล่ กา อัลหนีไป มีค น ถูก บาดเจ็บ ล้ม ตาย เป็นอันมาก จนถึง ทาง เข้า ประตู เมือง

41ฝ่าย อา บี เม เลคก็ อาศัย อยู่ ที่ อา รู มาห์ และ เศบุลก็ขับ ไล่ กา อัลกับ ญาติ ของ เขา ออก ไป ไม่ ให้ อยู่ ที่ เชเคม ต่อ ไป

42ต่อ มา รุ่ง ขึ้น มี ชาว เมืองออก ไป ที่ ทุ่ง นา อา บี เม เลคก็ ทราบ เรื่อง

43ท่าน จึง แบ่ง คน ของ ท่าน ออก เป็น สาม กอง ซุ่ม คอย อยู่ ที่ ทุ่ง นา ท่าน มอง ดู ดูเถิด คน ออก มา จาก ใน เมือง ท่าน จึง ลุก ขึ้น ประหาร เขา

44ส่วน อา บี เม เลคกับ ทหาร ที่ อยู่ ด้วย ก็ รุก ไป ยืน อยู่ ที่ทาง เข้า ประตู เมือง ฝ่าย ทหาร อีก สอง กอง ก็ รุก เข้า โจมตี คน ทั้งหมด ที่ ใน ทุ่ง นา ประหาร เสีย

45อา บี เม เลคโจมตี เมือง นั้น ตลอด วันยังค่ำ ยึด เมือง นั้น ได้ และ ฆ่า ฟัน ประชาชน ที่ อยู่ ใน เมือง นั้น เสีย ทั้ง ทำลาย เมือง นั้น เสีย ด้วย แล้ว ก็ หว่าน เกลือ ลง ไป

46เมื่อ บรรดา ชาว บ้าน หอ เชเคม ได้ยิน เช่น นั้น ก็ หนี เข้าไป อยู่ ใน ป้อม ใน วิหาร ของ พระเบรีท

47มีค น ไป เรียน อา บี เม เลคว่า บรรดา ชาว บ้าน หอ เชเคม ไป มั่วสุม กัน อยู่

48อา บี เม เลคก็ ขึ้น ไป บน ภูเขา ศัล โมน ทั้ง ท่าน กับ บรรดา คน ที่ อยู่ ด้วย อา บี เม เลคถือ ขวาน ตัด กิ่ง ไม้ ใส่ บ่า แบก มา ท่าน จึง บอก คน ที่ อยู่ ด้วยว่า " เจ้า เห็น ข้า ทำ อะไร จง รีบ ไป ทำ อย่าง ข้า เถิด "

49ดังนั้น คน ทั้งปวง ก็ ตัด กิ่ง ไม้ แบก ตาม อา บี เม เลคไป สุม ไว้ ณ ที่ ป้อม แล้ว ก็ จุด ไฟ เผา ป้อม นั้น ชาว บ้าน หอ เชเคม ก็ ตาย หมด ด้วย ทั้ง ชาย และ หญิง ประมาณ หนึ่ง พัน คน

50อา บี เม เลคถูก ทำลาย อา บี เม เลคไป ยัง เมือง เธเบ ศ ตั้ง ค่าย ประชิด เมือง เธเบ ศ ไว้ และ ยึด เมือง นั้น ได้

51แต่ ใน เมือง มี หอ รบ แห่ง หนึ่ง ประชาชน เมือง นั้นทั้ง สิ้น ก็ หนี เข้าไป อยู่ ใน หอ ทั้ง ผู้ชาย และ ผู้หญิง ปิด ประตู ขัง ตน เอง เสีย เขา ก็ ขึ้น ไป บน หลังคา หอ รบ

52อา บี เม เลคยก มา ถึง หอ รบ นี้ ได้ ต่อสู้ กัน จน เข้า มา ใกล้ ประตู หอ รบ ได้ จะ เอา ไฟ เผา

53มี หญิง คน หนึ่ง เอา หิน โม่ ชิ้น บน ทุ่ม ศีรษะ อา บี เมเลค กะโหลก ศีรษะ ของ ท่าน แตก

54ท่าน จึง รีบ ร้อง บอก คน หนุ่ม ที่ ถือ อาวุธ ของ ท่าน ว่า " เอา ดาบ ฟัน เรา เสีย เพื่อ คน จะ ไม่ กล่าว ว่า ` ผู้หญิง คน หนึ่ง ฆ่า เขา ตาย ' " ชาย หนุ่ม ของ ท่าน คน นั้น ก็ แทง ท่าน ทะลุ ถึง แก่ ความ ตาย

55เมื่อ คน อิส รา เอลเห็น ว่า อา บี เม เลคสิ้นชีวิต แล้ว ต่าง คน ก็ กลับ ไป ยัง ที่ ของ ตน

56ดังนี้ แหละ พระเจ้า ทรง สนอง ความ ชั่ว ที่ อา บี เม เลคได้ กระทำ ต่อ บิดา ของ ตน ที่ ได้ ฆ่า พี่น้อง เจ็ด สิบ คน ของ ตน เสีย

57และ พระเจ้า ทรง กระทำ ให้ บรรดา ความ ชั่ว ร้าย ของ ชาว เชเคม กลับ ตก บน ศีรษะ ของ เขา ทั้งหลาย เอง คำ สาป แช่ง ของ โยธา มบุตร ชาย เยรุบ บา อัลก็ตก อยู่ บน เขา ทั้งหลาย

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →