Lamentations 4

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Вах, алтын нәхили гаралды-ла! Сап алтын нәхили үйтгеди-ле! Мукаддес дашлар чашып ятыр хер көчәниң башында.

2Сионың җандан эзиз чагалары сап алтындан-да гымматлыды! Вах, инди күйзегәриң элиниң иши гуры бир тойна дең болуп галды!

3Хатда шагаллар-да эмҗек берип, өз балаларыны эмдирйәндир, эмма эзиз халкым чөл дүегушы кимин чагаларына рехимсиз болды.

4Сүйт эмйән чаганың дили тешнеликден дамагына япышяр. Чагалар чөрек диләп ялбарярлар, эмма хич ким хич зат бермейәр.

5Нәз-ныгматлар ийип яшанлар көчелерде ачлык чекйәрлер. Гырмызы дон гейип улаланлар иймит гөзләп, зир-зибили дөрйәрлер.

6Чүнки эзиз халкымың җезасы ынсан эли дегмезден бир демде йыкылан Содомың җезасындан улудыр.

7Онуң ёлбашчылары гардан арасса, сүйтден акдылар. Беденлери мерҗенден гызыл, даш сыпатлары якут киминди.

8Инди йүзлери көмүрден гара, көчелерде таналмаярлар. Дерилери сүңклерине япышып, гуры агаҗа дөндүлер.

9Ачлыкдан өлениңден гылычдан өлениң говудыр. Ериң хасылындан махрум болуп, оларың өмүр танаплары гырылды.

10Юка йүрек аяллар чагаларыны өз эллери билен өзлери биширди. Эзиз халкымың хеләкчилик гүнүнде чагалары олара иймит болды.

11Реб гахар-газабыны пүркди, ловлаян гахарыны сачды. Сиона гаршы туташдыран оды онуң дүйплерини-де яндырды.

12Дүнйәдәки патышаларың, ынсанларың хиҗиси Иерусалимиң дервезелеринден ягылардыр душманларың гирҗегине ынанмаздылар.

13Буларың бары пыгамберлериниң гүнәси, руханыларының этмиши үчин болды. Чүнки олар шәхериң ортасында догручылларың ганыны дөкдүлер.

14Көр кимин көчелерде энтедилер, ган билен харам болдулар. Муңа гөрә гейимлерине эл дегрип билен болмады.

15Халк олара: «Ёк болуң, эй, харамлар! Гачың! Айрылың! Эллемәң!» дийди. Шейдип, олар ковлуп, сергездан болдулар. Миллетлер арасында олара шейле дийилди: «Бу ерде мундан артык галмасынлар!»

16Реббиң Өзи олары даргатды, Реб инди олара назар салмаз. Руханыларына хормат гоюлмаз, яшулуларына рехим эдилмез.

17Көмеге бидерек гарашмакдан гөзлеримиз күтелди. Биз сакчылык диңинде көп гарашдык, халас этмейән миллете гарашан экеник.

18Ызымызы ызарладылар, көчелеримизде гезип билмедик; ахырымыз голай, гүнлеримиз гутарды, чүнки соңумыз етип гелипди.

19Бизи ковалаянлар гөкдәки бүргүтлерден йылдамды. Олар дагларда бизи ызарладылар, чөлде бизи пейләп ятдылар.

20Дирилик непесимиз, Реббиң сечип-сайланы оларың чукурына гачды. Биз ол хакда: «Онуң саясында миллетлер арасында яшарыс» дийипдик.

21Эй, Ус юрдунда яшаян Эдом гызы, шатлан, беген! Йөне кәсе гезеги саңа-да етер, серхош болуп ялаңачланарсың шонда.

22Эй, Сион гызы, гүнәңиң җезасы тамамланды, Реб инди сени гайдып сүргүн этмез, эмма сениң этмишиңиң җезасын берип, гүнәлериңи паш эдер Ол, эй, Эдом гызы.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →