Luke 11 — Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

1Бир гүн Иса Худая дога окап отырды. Ол муны гутаран вагты, шәгиртлериниң бири Оңа: «Агам, Яхяның өз шәгиртлерине өвредиши ялы, Сен хем бизе Худая дога этмеги өвретсене» дийди.

7Шонда достуң ичерден: „Мени бирахат этме! Гапы бирчак гулпланды, чагаларым, хеммәмиз уклап ятырыс. Мен туруп, саңа хич зат берип билҗек дәл“ дийип җогап берйәр.

8Сизе шуны айдайын, ол адам саңа чөреги достлугың хатырасына бермесе-де, оны гүнүне гойман, эрҗеллик билен сораберсең, ислендик соран задыңы берер.

9Мен сизе диййәрин: диләң, сизе берлер; агтарың, тапарсыңыз; гапыны какың, сизе ачылар.

10Хава, дилән алар, агтаран тапар, гапы какана ачылар.

11Сизден хайсы ата оглы балык диләнде, балыга дерек оңа йылан берер?

12Я болмаса юмуртга диләнде, оңа ичян берер?

13Шейлеликде, сиз эрбет болубам өз чагаларыңыза оңат пешгешлер бермеги билйән болсаңыз, онда гөкдәки Атаңыз Өзүнден дилейәнлере Мукаддес Рухы хас-да көп бермезми?»

14Гүнлериң биринде Иса бир лал адамдан арвах-җыны ковды. Арвах-җын чыкан бадына, лал адам геплемәге башлады, халк муңа хайран галды.

15Эмма оларың кәбири: «Ол арвах-җынлары җынларың хөкүмдары Беелзебул аркалы ковуп чыкаряр» дийдилер.

16Бейлекилер хем Оны сынамакчы болуп, гөкден бир гудратлы аламат гөркезмегини талап этдилер.

17Эмма Иса оларың пикирлерини билип, шейле дийди: «Ичинде бөлүнишик болан патышалык даргар, өз ичинден бөлүнен өй йыкылар.

18Шейтан өз ичинден бөлүнсе, хей-де, патышалыгы дурармы? Муны сизиң Маңа арвах-җынлары Беелзебул аркалы ковяр диййәниңиз үчин айдярын.

19Мен арвах-җынлары Беелзебул аркалы ковян болсам, онда сизиң адамларыңыз олары ким аркалы ковярлар? Шейле диййәниңиз үчин сизи өз адамларыңыз хөкүм эдер.

20Мен арвах-җынлары Худайың гүйҗи билен ковян болсам, онда Худайың Шалыгы сизе гелендир.

21Эгер бир гүйчли адам депесинден дырнагына ченли ярагланып, өз өйүни гораян болса, онуң мал-мүлки ховпсуздыр.

22Эмма өзүнден гүйчли адам хүҗүм эдип, оны еңсе, онда онуң буйсанян хемме ярагларыны элинден алып, талан олҗасыны пайлар.

23Мениң билен болмадык Маңа гаршыдыр, Мениң билен сүрини топламадык оны даргадяндыр.

24Арвах-җын адамдан чыкандан соң, гурак ерлере айланып, дынчлык гөзлейәр, эмма тапмаяр. Шонда ол: „Чыкан өйүме доланайын“ диййәр.

25Доланып геленде, өйүң сүпүрилги, хемме задың ербе-ердигини гөрйәр.

26Онсоң гидип, өзүнден хем эрбет еди рухы янына аляр-да, шол ере барып, месген тутяр. Шейлеликде, ол адамың соңкы ягдайы өңкүсинден-де эрбет боляр».

27Иса бу затлары айдып дурка, мәхелләниң арасындан бир аял сесини гаталдып: «Сени догран, Сени эмдирен эне нәхили багтлы!» дийди.

28Иса болса: «Хава, Худайың сөзүни эшидип, оны берҗай эдйәнлер хас хем багтлыдыр!» дийип җогап берди.

29Мәхелле хас көп үйшенде, Иса шейле дийди: «Бу несил эрбет несилдир. Олар аламат талап эдйәр, эмма олара Юнус пыгамбериңкиден башга аламат берилмез.

30Юнус Ниневе халкына нәхили аламат болан болса, Ынсан Оглы-да бу несле эдил шонуң ялы аламат болар.

31Гүнорта меликеси кыямат гүни бу несле гаршы чыкып, оны хөкүм эдер, себәби ол Сүлейманың пәхимини диңлемек үчин, ериң аңры уҗундан гелди. Ине, бу ерде Сүлеймандан-да үстүн Бири бар.

32Ниневе халкы кыямат гүни бу несле гаршы чыкып, оны хөкүм эдер, себәби олар Юнусың вагзы билен тоба гелдилер. Ине, бу ерде Юнусдан хем үстүн Бири бар.

33Хич ким чыраны якып, гизлин ерде я-да габың ашагында гойян дәлдир, терсине, ичери гиренлер ышыгы гөрер ялы, оны чыраданың үстүнде гойяндыр.

34Бедениң чырасы гөздүр. Гөзүң сагдын болса, тутуш бедениң хем ягты болар, гөзүң шикесли болса, тутуш бедениң хем гараңкы болар.

35Шонуң үчин хем әгә бол, сендәки ышык гараңкы болаймасын.

36Сениң тутуш бедениң ягты болуп, хич бир гараңкы ери ёк болса, чыра сени өз шөхлеси билен ягтылдян ялы, бедениң бүтинлей ягты болар».

37Иса бу затлары айдып дурка, бир фарисей Оны өйүне нахара чагырды. Иса барып, сачак башында отурды.

38Фарисей Онуң нахардан өң элини ювмандыгыны гөрүп, гең галды.

39Эмма Реб Иса оңа шейле дийди: «Ине, сиз фарисейлер кәседир гап-чанагың дашыны арассалаярсыңыз, эмма ичиңиз ачгөзлүкден хем писликден долудыр.

40Акмаклар! Дашыны ярадан ичини-де яратмадымы?

41Мәтәчлере йүрекден садака бериң, шонда хеммеси сизиң үчин арасса болар.

42Вай халыңыза, эй, фарисейлер! Сиз нарпыздан, хер хили ыслы отдан ондан бир бөлеги берйәрсиңиз, эмма адалат билен Худайың сөйгүсини әсгермейәрсиңиз. Буларың бирини берҗай эдип, бейлекилерини ташламалы дәлсиңиз.

43Вай халыңыза, эй, фарисейлер! Сиз синагогаларда баш күрсүлери, базарларда өзүңизе салам берилмегини халаярсыңыз.

44Вай халыңыза! Сиз хич беллиги болмадык мазарлара меңзейәрсиңиз: адамлар билмезден шейле мазарларың үстүнде гезйәндирлер».

45Төврат мугаллымларың бири Оңа: «Эй, Мугаллым! Сен бу затлары айтмак билен, бизиң хем гөвнүмизе дегйәрсиң» дийди.

46Иса хем шейле дийди: «Сизиң хем вай халыңыза, эй, Төврат мугаллымлары! Агыр йүклери адамлара йүклейәрсиңиз, өзүңиз болса ол йүклере бармагыңызы хем дегирмейәрсиңиз.

47Вай халыңыза! Сиз пыгамберлериң губурларыны дикйәрсиңиз, эмма олары өлдүренлер өз аталарыңыздыр.

48Шейтмек билен, сиз аталарыңызың эденлерини тассыклаярсыңыз. Хава, пыгамберлери аталарыңыз өлдүрди, сиз хем оларың губурларыны дикйәрсиңиз.

49Шу себәпден хем, Худайың акылдарлыгы шейле дийипдир: „Мен олара пыгамберлер, ресуллар иберерин, оларың кәбирини өлдүрерлер, кәбирини хем ызарларлар“.

50Шонуң үчин хем дүнйә ярадылалы бәри хемме пыгамберлериң дөкүлен ганы үчин бу несил җогапкәрдир.

51Хабылың ганындан башлап, ыбадатхана билен гурбанлык сыпасының арасында өлдүрилен Зекаряның ганына ченли бу несил җогапкәрдир. Хава, Мен сизе шуны айдярын: әхли габахатлыклар үчин шу несил җогап берер.

52Вай халыңыза, эй, Төврат мугаллымлары! Сиз билимиң ачарыны алып гитдиңиз. Өзүңиз бу гапыдан гирмедиңиз, гирмек ислейәнлере хем бөвет болдуңыз».

53Иса ол ерден гайдан вагты фарисейлер билен Төврат мугаллымлары Онуң гаршысына чыкып, үстүне энчеме меселелер барадакы сораглары ягдырмага башладылар.

54Шейдип, Исаны сөзүнде тутҗак болуп, аматлы пурсады пейлейәрдилер.