Luke 12 — Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

1Шол вагт мүңлерче адам үйшүп, бири-бирлерине гысылышып дурдулар. Иса илки билен Өз шәгиртлерине гүррүң бермәге башлады: «Өзүңизи фарисейлериң хамырмаясындан, ягны икийүзлүликден гораң.

2Япык болуп, үсти ачылмаҗак, гизлин болуп, билинмеҗек зат ёкдур.

3Гараңкылыкда нәме айтсаңыз, ягтылыкда эшидилер, ички отагларда чакан чавушыңыз үчеклерде ыглан эдилер.

4Эй, достларым, Мен сизе шуны айдайын: бедени өлдүрйән, эмма ондан соңра хич зат эдип билмейәнлерден горкмаң.

5Мен сизе кимден горкмалыдыгыңызы айдайын: өлдүренден соң довзаха зыңмага гүйҗи етйән Худайдан горкуң. Хава, сизе айдярын, Ондан горкуң.

6Бәш серче ики теңңә сатылмаярмы нәме? Муңа гарамаздан, Худай оларың хич бирини ятдан чыкармаяр.

7Сизиң башыңыздакы сачыңыз хем долы саналгыдыр. Горкмаң, сиз серчелерден хас гымматлысыңыз.

8Сизе шуны диййәрин: ким Мени ынсанларың өңүнде ыкрар этсе, Ынсан Оглы хем оны Худайың перишделериниң өңүнде ыкрар эдер.

9Ким Мени адамларың өңүнде рет этсе, онуң өзи-де Худайың перишделериниң өңүнде рет эдилер.

10Ким Ынсан Оглуна гаршы сөз айтса, багышланар, эмма Мукаддес Руха дил етирен багышланмаз.

11Сизи синагогалара, ёлбашчыларың, хөкүмдарларың хузурына гетиренлеринде, өзүңизи нәхили гораҗакдыгыңызы ве нәме дийҗекдигиңизи гайгы этмәң.

12Мукаддес Рух сизе нәме диймелидигиңизи шол пурсадың өзүнде өвредер».

13Мәхелләниң арасындан бири Иса: «Мугаллым! Доганыма айт, гой, ол мирасы мениң билен пайлашсын» дийди.

14Иса оңа: «Эй, ынсан, ким Мени сизиң үстүңизден казы я-да хәким эдип белледи?» дийди.

15Онсоң олара: «Әгә болуң! Өзүңизи хер хили бетнебисликден гораң, себәби ынсаның яшайшы онуң мал-мүлкүниң боллугына баглы дәлдир» дийди.

16Соңра Иса олара бир тымсал айдып берди: «Бир бай адамың ери бол хасыл берйәр.

17Ол адам: „Нәме этсемкәм? Хасылымы гоймага-да ерим ёк“ дийип, ичини гепледйәр.

18Онсоң ол: „Хә, мен, ине, шейле эдерин: аммарларымы сөкүп, улурак аммарлар саларын-да, әхли галламы, бар задымы шол ере йыгнарын.

19Өзүме болса, эй, җаным, көп йыл үчин йыгналан энчеме задың бар, дынҗыңы ал, ий, ич, кейп чек диерин“ диййәр.

20Эмма Худай оңа: „Эй, акмак! Эдил шу гиҗәниң өзүнде җаның алнар. Онсоң өзүң үчин тайярлан затларың киме галар?“ диййәр.

21Өзи үчин хазына топлаян, эмма Худайың назарында бай болмадык хер бир адамың соңы шейле болар».

22Онсоң Иса шәгиртлерине шейле дийди: «Шоңа гөрә сизе диййәрин: нәме ийип-ичерин дийип җаныңызы, нәме геерин дийип бедениңизи гайгы этмәң.

23Җан иймитден, беден эгин-эшикден хас гымматлыдыр.

24Гаргалара середиң, олар не экйәрлер, не-де орярлар. Оларың не аммарлары, не-де урулары бар. Муңа гарамаздан, Худай олары иймитлендирйәр. Сиз гушлардан нәче эссе гымматлысыңыз!

25Сизиң хайсы бириңиз гайгы эдип, өмрүңизи бир сагат узалдып билйәрсиңиз?

26Бу кичиҗик зады эдип билмейән болсаңыз, онда нәме үчин галан затларың гайгысыны эдйәрсиңиз?

27Лилияларың өсүшине сын эдиң: олар не зәхмет чекйәрлер, не-де йүп эгирйәрлер. Эмма Мен сизе диййәрин, хатда Сүлейман хем өзүниң бүтин шан-шөхратында буларың хич бири ялы гейинмәнди.

28Эмма бу гүн бар болуп, эртир оҗага ташланян мейдан отуны Худай шейле гейиндирйән болса, сизи ондан хас артык гейиндирмезми, эй, иманы азлар?!

29Шонуң үчин хем нәме ийип-ичҗекдигиңизи, нәме гейҗекдигиңизи агтармаң, булар барада алада этмәң.

30Бу затларың барыны бу дүнйәниң адамлары агтаряндыр. Атаңыз буларың әхлисиниң сизе герекдигини билйәр.

31Сиз болса Худайың Шалыгыны агтарың, шонда бу затлар хем сизе онуң үстүне гошулып берлер.

32Горкма, эй, кичиҗик сүри! Чүнки Атаңыз Шалыгы сизе бермеги макул билди.

33Эмләгиңизи сатың, гарыплара садака бериң. Өзүңизе көнелмейән гапҗык, гөкде түкенмейән хазына тайярлаң. Ол ере огры голайлашян дәлдир, гүе иййән дәлдир.

34Хазынаңыз ниреде болса, йүрегиңиз хем шол ерде болар.

35Биллериңиз гушалгы, чыраларыңыз якылгы болсун.

36Тойдан гелип, хоҗайыны гапыны каканда, дессине оңа гапыны ачмага гарашян адамлар ялы болуң.

37Хоҗайыны доланып геленде, онуң оя гөрҗек хызматкәрлери ненеңси багтлы! Сизе догрусыны айдярын, хоҗайын билини гушап, хызматкәрлерини сачак башында отурдар. Янына гелип, олара өзи хызмат эдер.

38Хоҗайын исле ярыгиҗе, исле даңдан гелсин, онуң геленде, оя гөрҗек хызматкәрлери ненеңси багтлыдыр!

39Эмма шуны билип гоюң: өй эеси огрының хайсы сагатда гелҗегини билседи, өйүни талатмазды.

40Сиз хем тайяр болуң, себәби Ынсан Оглы сизиң осламаян сагадыңызда гелер».

41Шонда Петрус: «Агам, бу тымсалы диңе бизе айдярсыңмы я-да хеммелере?» дийип сорады.

42Реб Иса шейле җогап берди: «Хоҗайының садык хем акыллы иш доландырыҗысы ким? Бейлеки хызматкәрлерине вагтлы-вагтында нахар бермек үчин, оларың үстүнден гоян адамы дәлми?

43Хоҗайыны доланып геленде, ишиниң башында гөрен хызматкәри нәхили багтлы!

44Сизе догрусыны айдярын, хоҗайыны әхли мал-мүлкүни шоңа ынанар.

45Эмма шол хызматкәр өз ичинден: „Хоҗайыным гич гелер“ дийип, гуллары ве кенизлери урмага, ийип-ичип, серхош болмага башласа,

46хоҗайыны хем онуң осламаян гүнүнде, ойламаян сагадында гелсе, оны парча-парча эдип, онуң башына бивепаларың гүнүни салар.

47Хоҗайынының ислегини билсе-де, тайяр болмаян, онуң ислегини ерине етирмейән хызматкәр көп енҗилер.

48Эмма билмезликден таяга мынасып иш эден адам аз енҗилер. Киме көп берлен болса, ондан хас көп талап эдилер. Киме көп зат ынанылан болса, ондан көп зат хем исленилер».

49Иса сөзүни довам этди: «Мен ер йүзүне от ягдырмага гелдим. Хернә шол от инди туташып бир янсады!

50Мен чуңңур гайгы-хасрата батярын. Бу амала ашянча, Мен дарыгярын!

51Мени ер йүзүне парахатлык гетирмәге гелендир өйдйәрсиңизми? Ёк, бөлүнишик гетирмәге гелдим диййәрин.

52Мундан бейләк бир өйде яшаян бәш адам бөлүнишип, үчүси икисине гаршы, икиси хем үчүсине гаршы болар.

53Ата оглуна, огул атасына гаршы, эне гызына, гыз энесине гаршы, гайынене гелнине, гелин гайыненесине гаршы болар».

54Иса мәхеллә йүзленип, шейле дийди: «Сиз гүнбатардан бир булудың пейда боланыны гөрен бадыңыза: „Ягыш ягар“ диййәрсиңиз, шейле хем боляр.

55Гүнорта ели өвсенде болса: „Хова ыссы болҗак“ диййәрсиңиз, шейле хем боляр.

56Эй, икийүзлүлер! Ериң хем асманың гөрнүшинден маны чыкарып билйәңиз-де, нәме үчин бу хәзирки дөвүрден маны чыкарып билеңзок?

57Нәме үчин өзүңизе догры зады сайлап алып билмейәрсиңиз?

58Бири сени айыплап, казыете алып гитсе, онуң билен ёлдакаң барлыш. Ёгсам ол сени каза, казы хем зындан сакчысына табшырып, зындана дүшмегиң ахмал.

59Саңа шуны айдярын, җеримәңи долы төлейәнчәң, ол ерден чыкмарсың».