Luke 22 — Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

19Онсоң чөреги алды-да, шүкүр этди, оны дөвүп, шәгиртлере берип: «Бу Мениң сизиң үчин гурбан эдилйән беденимдир, муны Мени яда салмак үчин берҗай эдиң» дийди.

20Шейле хем нахардан соң шераплы кәсәни алып: «Бу кәсе Мениң сизиң үчин дөкүлйән ганым аркалы багланышылян тәзе әхтдир.

21Ине, Маңа хайынлык этҗек адам Мениң билен бир сачагың башында отыр.

22Хава, Ынсан Оглы өңүнден беллениши ялы җан берер, эмма Оңа хайынлык эдениң халына вай!» дийди.

23Олар муны кимиң этҗекдигини бири-бирлеринден сорап башладылар.

24Олар өз арасында хайсы бирисиниң иң бейикдиги хакда җеделлешдилер.

25Иса олара шейле дийди: «Кесеки миллетлериң патышалары халклара өз хөкүмини йөредйәрлер, ыгтыярлы адамлары-да өзлерини хемаяткәр дийип атландырярлар.

26Эмма сиз бейле болмаң. Араңызда иң улы иң кичи ялы болсун, баштутан, гой, хызматкәр кимин болсун.

27Хайсысы хас улы: сачак башында отуранмы я-да хызмат эдйән? Сачак башында отуран дәлми? Эмма Мен сизиң араңызда бир хызмат эдйән киминдирин.

28Башымдан гечирен сынагларымда Мениң янымда болан сизсиңиз.

29Атамың Мени Патыша беллейши ялы, Мен-де сизи патыша эдип беллейәрин.

30Сиз Мениң Шалыгымда ийип-ичерсиңиз ве тагтларда отурып, Ысрайылың он ики тиресиниң үстүнден казылык эдерсиңиз».

31Онсоң Иса сөзүни довам эдип: «Эй, Симун, Симун! Шейтан сизи бугдай ялы совурмак үчин диледи.

32Эмма Мен иманың кемелмесин дийип, сениң үчин дилег этдим. Сен хем бир вагт өврүлип гелениңде, доганларыңы кувватландыр» дийди.

33Петрус: «Агам! Мен Сениң билен зындана-да, хатда өлүме-де гитмәге тайяр» дийди.

34Иса: «Петрус, саңа диййәрин, сен бу гүн хораз гыгырмаздан өң, Мени танамаяндыгыңы үч гезек айдарсың» дийди.

35Онсоң Иса олардан: «Мен сизи гапҗыксыз, торбасыз ве чарыксыз ёллан чагым кем задыңыз бармыды?» дийип сорады. Олар: «Ёкды» дийип җогап бердилер.

36Иса олара: «Инди гапҗыгыңыз бар болса, яныңыза алың, бир торба хем алың. Гылыҗыңыз ёк болса, донуңызы сатың-да, бир гылыч эдиниң.

37„Ол языклылар билен бир сайылды“ дийип язылгыдыр. Мен сизе диййәрин: бу Мен барада берҗай болмалыдыр. Догрудан-да, Мен хакда языланлар берҗай болуп баряр» дийди.

38Шәгиртлер: «Эй, Агам! Ине, бу ерде ики гылыч бар» дийдилер. Иса хем олара: «Шол етерлик» дийди.

39Иса дашары чыкып, хемишекиси ялы Зейтун дагына гитди. Шәгиртлери хем Онуң ызына дүшдүлер.

40Ол ере баранларында, Иса олара: «Сынага дүшмез ялы дилег эдиң!» дийди.

41Өзи болса олардан бир даш атым чете чекилди-де, дыза чөкүп:

42«Эй, Атам! Эгер ислесең, бу хасрат кәсесини Менден сова гечир! Йөне Мениң ислегим дәл, Сениң ислегиң амала ашсын!» дийип, дилег этмәге дурды.

43Гөкден бир перишде гөрнүп, Оны гүйчлендирди.

44Ол агыр гама батып, ыхлас билен Худая дилег этди. Исадан акян дер ере дамян ган дамҗалары ялыды.

45Дилег эдип боландан соң туруп, Иса шәгиртлериң янына гелди. Оларың уклап ятандыкларыны гөрди, олар гайгы-хасратдан яңа тапдан дүшүпдилер.

46Иса олара: «Нәме үчин уклап ятырсыңыз? Сынага дүшмез ялы, туруң-да, Худая дилег эдиң!» дийди.

47Ол энтек гепләп дурка, бир мәхелле пейда болды. Онкилериң бири Юдас мәхелләниң өңүне дүшүп гелйәрди. Юдас Исаны огшаҗак болуп, Онуң голайына гелди.

48Иса оңа: «Эй, Юдас! Сен бир огшук билен Ынсан Оглуна хайынлык эдйәрсиңми?» дийип сорады.

49Исаның янындакылар нәме болҗагыны гөрүп: «Эй, Агам! Гылыч билен уралымы?» дийдилер.

50Оларың бири баш руханының хызматкәрини уруп, онуң саг гулагыны кесди.

51Эмма Иса: «Ханы, бес эдиң!» дийди. Онсоң хызматкәриң гулагына элини дегрип, оны сагалтды.

52Онсоң Иса Өзүни эле салмага гелен ёлбашчы руханылара, ыбадатхананың горагчыларына, яшулулара йүзленип: «Нәме үчин бир гозгалаңчының гаршысына чыкан ялы, Мени тутмак үчин гылычлы хем таяклы гелипсиңиз?

53Мен хер гүн сизиң билен бирликде ыбадатханадакам, Мени тутмандыңыз. Эмма инди бу пурсат сизиңкидир, түмлүгиң хөкүм сүрйән сагадыдыр» дийди.

54Исаны тутуп, баш руханының өйүне алып гитдилер. Петрус хем гара гөрнүмден оларың ызына дүшүп гитди.

55Ховлының ортасында от якып отыркалар, Петрус-да оларың арасында отырды.

56Петрусы одуң ягтысына гөрен бир кениз оңа ичгин серетди-де: «Бу адам хем Онуң билен биледи» дийди.

57Эмма Петрус: «Эй, зенан, мен Оны танамаярын» дийип инкәр этди.

58Аз салымдан соң башга бири оны гөрүп: «Сен хем шолардан» дийди. Эмма Петрус: «Гардаш, мен олардан дәл» дийди.

59Арадан бир сагада голай вагт геченсоң, башга бир адам: «Догрудан-да, бу адам Онуң билен биледи, себәби бу җелилели» дийди.

60Эмма Петрус: «Эй, гардаш, мен сениң нәме айдяныңы билемок» дийди. Эдил шол вагт, Петрус гепләп дурка, хораз гыгырды.

61Реб Иса гаңрылып, Петруса серетди. Петрус Реббиң: «Хораз гыгырмаздан өң, сен Мени үч гезек инкәр эдерсиң» диен сөзүни ятлады.

62Петрус дашары чыкып, мөңңүрип аглады.

63Исаны саклаян адамлар Оны масгаралап, урмага башладылар.

64Гөзүни даңып: «Ханы, велилик эт! Сени уран ким?» дийип сорадылар.

65Ене-де Оңа энчеме хапа сөзлер айтдылар.

66Даң атанда, ёлбашчы руханылар ве Төврат мугаллымлары халкың бейлеки яшулулары билен йыгнанышып, Оны өзлериниң меҗлисине гетирдилер.

67Олар Исадан: «Бизе айт, Сен Месих ми?» дийип сорадылар. Иса олара: «Айтсам, ынанмарсыңыз;

68сорасам, җогап бермерсиңиз.

69Эмма мундан бейләк Ынсан Оглы гудратлы Худайың сагында отурар» дийди.

70Оларың хеммеси: «Онда Сен Худайың Оглы-да?» дийип сорады. Иса олара: «Мениң Кимдигими өзүңиз айдып дурсуңыз» дийип җогап берди.

71Олар: «Бизе мундан башга шаятлык нәмә герек? Биз муны Онуң Өз дилинден эшитдик ахыры» дийишдилер.