bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Turkmen
/
Turkmen 2002 Инжил
/
Mark 5
Mark 5
Turkmen 2002 Инжил
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 6 →
1
Олар көлүң бейлеки кенарына, гадаралыларың юрдуна гелдилер.
2
Иса гайыкдан дүшен бадына, Оңа мазарлардан чыкан бир арвахлы адам габат гелди.
3
Бу адам мазарларың ичинде яшарды. Оны, артыкмач, хич ким зынҗыр билен-де баглап билмезди.
4
Телим гезек күнделенип зынҗырланыпды, йөне ол зынҗырлары гырып, күнделери бөлек-бөлек эдерди. Хич ким оны ёла гетирип билмезди.
5
Хемише — гиҗе-гүндиз мазарлар арасында, дагларда гыгырып, өзүни дашлар билен яралар йөрерди.
6
Ол Исаны узакдан гөрүп, ылгап гелди-де, Оңа сежде этди.
7
Батлы сес билен гыгырып: «Эй Иса! Хеммеден бейик болан Худайың Оглы, мениң билен нәме ишиң бар? Худайың хакы үчин Саңа ялбарярын, мени гынама!» дийди.
8
Чүнки Иса оңа: «Эй арвах, бу адамдан чык» дийипди.
9
Онсоң ондан: «Адың нәме?» дийип сорады. Ол хем: «Адым Легион, чүнки биз көпдүрис» дийип җогап берди.
10
Өзлерини ол юртдан ковуп гойбермезлиги үчин Иса көп ялбарды.
11
Шол ерде дагың этегинде бир улы доңуз сүрүси отлап йөрди.
12
Арвахлар: «Бизи бу доңузларың арасына гойбер, оларың ичине гирели» дийип, Иса ялбардылар.
13
Иса олара ругсат берди. Ал-арвахлар чыкып, доңузлара гирдилер. Ики мүңе голай доңуздан ыбарат бу сүри учутдан ашак көлүң ичине пайырдашып гарк болды.
14
Чопанлар болса гачып, шәхердир обалара бу ваканы хабар бердилер. Халайык хем нәме боланыны гөрмәге гелди.
15
Олар Исаның янына геленлеринде, бир легион җын тарапындан эеленен адамың эгин-эшикли отураныны, акылының хем ериндедигини гөрүп горкдулар.
16
Ваканы гөренлер җынларың эелән адамына хем доңузлара нәме боланыны олара айтдылар.
17
Онсоң халк өз үлкелеринден гитмеги үчин Иса ялбармага башлады.
18
Ол гайыга мүненде, җынлардан халас болан адам Онуң билен биле гитмек үчин Иса ялбарды.
19
Ол муңа ругсат бермән, ол адама: «Өйүңе, өзүңкилериң арасына гит, Реббиң саңа эденлериниң барыны, саңа нәхили рехим эденини олара айт» дийди.
20
Ол хем гидип, Исаның өзүне эденлериниң барыны Декаполисде җар этмәге башлады. Хемме адамлар муңа хайран галды.
21
Иса гайык билен ене бейлеки кенара геченде, дашына улы мәреке үйшди. Иса көлүң кенарындады.
22
Синагога башлыкларындан Яйрус атлы бир адам гелди. Исаны гөрүп, Онуң аягына йыкылды.
23
Оңа көп ялбарып: «Мениң гызҗагазым өлүм яссыгында ятыр. Гел-де, эллериңи онуң үстүнде гой, сагалсын, яшасын!» дийди.
24
Иса бу адам билен гитди. Улы мәреке-де ызына дүшүп, Оны хер яндан гысып-говруп барярды.
25
Шол ерде он ики йылдан бәри ган акмасы болан бир аял барды.
26
Ол энчеме тебибиң элинден көп эзъетлер чекип, бар-ёгуны харч эдипди, йөне хич бир пейда гөрмән, гайтам, халы хас эрбетлешипди.
27
Бу аял Иса хакда айдылян затлары эшидип, мәрекәниң ичи билен Онуң еңсесинден гелип, гейимине элини дегирди.
28
Чүнки ол өз ичинден: «Диңе гейимине элими дегирсем-де, сагаларын» диййәрди.
29
Шол бада-да ган акмасы кесилип, дердинден ачыландыгыны эндамында дуйды.
30
Иса Өзүнден бир гүйҗүң чыкандыгыны деррев аңып, мәрекәниң ичинде өврүлип: «Мениң гейимиме ким эл дегирди!» дийди.
31
Шәгиртлери Оңа: «Сен Өзүңи гысып-говруп гелйән мәрекәни гөрйәрсиң, ене-де: „Маңа ким эл дегирди?" диййәрсиң» дийдилер.
32
Эмма Иса муны эдени гөрҗек болуп, даш-төверегине середйәрди.
33
Яңкы аял өзүне нәме боландыгыны биленинден соң горкуп, титрәп гелди. Исаның өңүнде ере йыкылып, Оңа хемме задың догрусыны айтды.
34
Иса оңа: «Гызым, иманың саңа шыпа берди. Саг-аман гит-де, дердиңден ачыл» дийди.
35
Ол бу сөзлери айдып дурка, синагога башлыгының өйүнден бирнәче адам гелип: «Гызың айрылды. Нәме үчин Мугаллыма артыкмач зәхмет берйәрсиң?» дийдилер.
36
Иса муны эшиден бадына, синагога башлыгына: «Горкма, диңе иман эт!» дийди.
37
Иса Петрус, Якуп ве Якубың доганы Яхядан башга хич киме Өзи билен гитмәге ругсат этмеди.
38
Синагога башлыгының өйүне геленлеринде, Иса галмагалы, аглашып, дады-перят эдип отуранлары гөрди.
39
Ичерик гирип, олара: «Нәме үчин галмагал эдип, аглашып отырсыңыз? Чага өленок, ол диңе уклап ятыр» дийди.
40
Олар Оңа гүлүшдилер. Эмма Иса хеммесини дашарда гоюп, чаганың ата -энеси билен Өз янындакылары янына алып, чаганың ятан ерине барды.
41
Чаганың элинден тутуп, оңа: «Талита куми!» дийди. Бу болса «Гызҗагаз, саңа гал диййәрин» диймекдир.
42
Гыз деррев галып, йөрәп башлады. Ол он ики яшындады. Ол ердәкилериң әхлиси гаты гең галдылар.
43
Иса олара муны хич киме билдирмезлиги берк табшырып, гыза нахар берилмелидигини айтды.
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 6 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16